เรื่องดีน่าอ่าน! พร้อมจะเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้นแล้วหรือยัง?

ชีวิตคนเราจะ “สุข” หรือ “ทุกข์”
มันขึ้นอยู่ที่ “จิตใจ” ของเราเอง
ก่อนที่เราคิดจะแก้ปัญหาใดต้องมาแก้ที่จิตใจของเราก่อน
เพราะหาก “จิต” ยังปรุงแต่ง 
“ใจ” เราก็ไม่นิ่ง
เห็นอะไรก็ “อยากได้ ใคร่มี” สนองกิเลสของตัวเองอยู่ร่ำไป

คนเราทุกคนอยากมีมาตรฐานการใช้ชีวิตที่ดี
อยากได้เงินเดือนที่สูงขึ้น บ้านหลังใหญ่ รถหรู ราคาแพง
เพราะเราเรียนรู้ว่า หากมาตรฐานชีวิตดี ย่อมมีคุณภาพชีวิตที่ดี
จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คนเรา “ไม่พอใจในสิ่งที่ตนเองมี” 
เมื่อไม่ได้สิ่งที่คาดหวังไว้ ชีวิตก็เป็น “ทุกข์”
ต้องเร่งไขว่คว้าหา “ทุนชีวิต” เพื่อต่อยอดให้เกิดผลผลิตเพื่อสนองตัณหาตัวเอง

ธรรมชาติของความอยากได้ อยากมีของมนุษย์ ไม่มีที่สิ้นสุด
ทุนชีวิต จึงไม่มีวันเติมให้เต็มได้ ตราบใดที่ยังไม่รู้จักคำว่า “เพียงพอ”

ภาพประกอบเรื่องเท่านั้น

สด จอย และเยล สามเกลอที่มีต้นทุนชีวิตที่ต่ำมาก
แต่สวรรค์ให้สิ่งชดเชยกับพวกเขาทั้ง 3 คน คือ “จิตใจ” และ “ความคิด”

แม้ “ร่างกายพิการ แต่พวกเขาไม่ยอมให้ฝันพิการไปด้วย”
แน่นอนว่าการใช้ชีวิตจริงบนโลกใบนี้ช่างแสนยากลำบาก 
แต่ไม่ยากเกินความพยายามของสามเกลอที่หนีให้หลุดออกจากความกลัว
เพราะ “ความกลัว ทำให้เราไม่กล้า” 

จึงต้องก้าวย่างเพื่อ “ออกมาสู้บนโลกแห่งความเป็นจริง เพราะชีวิตเป็นของเรา”
เมื่อความกลัวถูกสลัดออกจนเป็นความกล้า สามเกลอก็ก้าวย่างผ่านแบบทดสอบชีวิต
และได้โควต้าเรียนในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสที่ได้รับ
“โอกาสเท่านั้น ที่สามารถเปลี่ยนชีวิตพวกเขาได้”

หากเปรียบเทียบสามเกลอกับพวกท่าน

ต้นทุนชีวิตของพวกเขาต่ำมาก ๆ ชนิดที่เทียบกับเราไม่ได้เลย
เพราะทั้ง 3 คน เรียกได้ว่าเป็นผู้พิการซ้ำซ้อน 
แต่พวกเขาต้องการมีชีวิตที่เหมือนกับคนอื่น โดยไม่อยากมีชีวิต
ที่ถูกจัดมาโดยเฉพาะสำหรับคนพิการ

แน่นอนว่า สามเกลอต้องเหนื่อยกว่าคนปกติอย่างแน่นอน 
เพราะต้องขึ้นรถเอง ซักผ้าเอง กวาดบ้าน ถูบ้าน ฯลฯ
และชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยที่ต้องขยันมากกว่าเพื่อนร่วมห้องอย่างแน่นอน

หันกลับมามองตัวเอง
เรามักสร้างเงื่อนไขให้ตัวเราอยู่ตลอดเวลา
เพื่อเป็นข้ออ้างเมื่อต้องการกระทำสิ่งใด ๆ เช่น
- ทำไมบริษัทของเราไม่มีนู่น นี่ นั่น เหมือนบริษัทอื่นเขา แล้วอย่างนี้จะทำงานได้หรือ ? 

หากเราคิดในมิติแบบสามเกลอ บนต้นทุนที่น้อยกว่าคนอื่น
เราต้องคิดแล้วว่า
“เมื่อบริษัทมีทรัพยากรให้เราเพียงเท่านี้ 
เราจะทำอย่างไรให้เกิดงานที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด”

ในชีวิตการทำงาน หากเราปรุงแต่งจิตให้ตก เราก็เป็นทุกข์
เพราะความอยากได้ อยากมี เพราะนำกิเลสมาผูกติด 
และไม่ยอมปรับ “จิตใจ”และ”ความคิด” 
โดยมองมุมกลับไปว่า
เราจะบริหารจัดการชีวิตและการทำงานอย่างไร บนทุนชีวิตที่มีจำกัด

ให้เหมือนกับ
ที่แม้ทุนชีวิตมีอย่างจำกัด แต่ก็ใช้ชีวิตได้อย่างคุ้มค่าและมีความสุข