ชีวิตคือภาพ ภาพคือชีวิต 2

...คนเราเมื่อเวลาผ่านไป อายุเริ่มมากขึ้น...

สิ่งที่ต้อง เพิ่มขึ้น คือ วุฒิภาวะ
สิ่งที่ต้อง ลดลง คือ อารมณ์

สิ่งที่ต้อง คิดให้มากขึ้น คือ ส่วนรวม
สิ่งที่ต้อง คิดให้น้อยลง คือ ส่วนตัว

สิ่งที่ต้อง พูดให้มากขึ้น คือ ไม่เป็นไร
สิ่งที่ต้อง พูดให้น้อยลง คือ จะเอายังไง

สิ่งที่ต้อง ทำให้มากขึ้น คือ การให้
สิ่งที่ต้อง ทำให้น้อยลง คือ การรับ

เสียงแหบโหย โรยแรง ในแปลงข้าว

เจ็บปวดร้าว กล่าวย้ำ ร้องร่ำหา

อุส่าหวัง ยังลด กดราคา

หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน....หนี้สินบาน

ทำในสิ่ง ที่ทำให้คุณมีความสุข 

อยู่กับคน ที่ทำให้คุณยิ้มได้ 

หัวเราะ ให้มากเท่าคุณหายใจ 

และ รักตราบเท่าที่คุณมีชีวิตอยู่

อยากได้รอยยิ้มอีกฝ่าย

ต้องจ่ายด้วยรอยยิ้มของเราก่อน

หากคิดว่าเรา ลำบาก... เชื่อไหม ยังมีคนที่ลำบากกว่า

หากคิดเราไม่มีรถเราต้องเดิน ...เชื่อไหม ยังมีคนที่เดินแบกของขึ้นภูเขา

หากคิดว่าบ้านเราหลังเล็ก...เชื่อไหม คนนอนอยู่ข้างถนนยังมี

พอใจกับสิ่งที่มี พอดีกับความสุขเล็กน้อย

ความงามไม่คงที ความดีซิคงทน

อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใครๆ 

เพราะนอกจากไม่ได้อะไร 

ยังบั่นทอนจิตใจตนเอง...
....

พอใจสิ่งที่มี พอดีสิ่งที่เป็น มองเห็นชีวิตเป็นสุข..