Post-Mortem Photography: จับคนตายมาถ่ายภาพ

Post-Mortem Photgraphy หรือเรียกกันว่า Memorial Portraiture

หรือ Memento Mori (ภาษาละติน) เป็นการถ่ายภาพบุคคลที่เสียชีวิตแล้วไว้เป็นที่ระลึก

กิจการถ่ายภาพนี้ได้รับความนิยมหลังจากมีการคิดค้นวิธีถ่ายภาพแบบ ดูแกรีโอไทพ์ (Daguerreotype) ในปี 1839 เนื่องจากบางคนไม่สามารถนั่งเป็นแบบในการเขียนภาพเหมือนบุคคลได้ (Painted Portrait) และการถ่ายภาพดังกล่าวยังมีราคาถูกว่าและรวดเร็วกว่า จึงเป็นที่นิยมสำหรับชนชั้นกลางที่ต้องการถ่ายภาพบุคคลอันเป็นที่รักที่เสียชีวิตไปแล้วเก็บไว้เป็นที่ระลึก

กิจการการถ่ายภาพแบบนี้ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ทางแถบทวีปยุโรป และค่อยๆ สูญหายไป (Die out) หลังจากมีการคิดค้นการถ่ายรูปแบบ Snapshot

ในช่วงยุควิกตอเรียน (Victorian Era) อัตราการตายของเด็กและทารกนั้นสูงมาก ภาพถ่ายส่วนใหญ่จึงเป็นภาพถ่ายของเด็กทารกหรือเด็กเล็กๆ และเมื่อมีการคิดค้นภาพแบบ Carte de Visite (ภาพเล็กๆ ที่อยู่บนการ์ด) ทำให้สามารถทำสำเนาภาพแจกจ่ายให้กับบรรดาญาติทั้งหลายได้อีกด้วย

การถ่ายภาพ Post-Mortem Photgraphy มีทั้งแบบที่ถ่ายใกล้ๆ (Close up) ใบหน้าและแบบถ่ายเต็มตัว ส่วนมากจะไม่นำเอาโลงศพเข้ามาประกอบ ศพที่นำมาถ่ายจะมีลักษณะเหมือนกำลังหลับลึกหรือมีการจัดท่าทางให้ดูเหมือนมีชีวิต ศพผู้ใหญ่จะถูกจัดท่าให้นั่งอยู่บนเก้าอี้โดยใช้ไม้หรือวัสดุอื่นๆ มาช่วยค้ำ หรือไม่ก็ผูกติดกับวัสดุที่เอามาค้ำ บางครั้งก็ใช้วัสดุมาช่วยค้ำเปลือกตาเพื่อให้ดูเหมือนกำลังลืมตา หรืออาจจะใช้วิธีเขียนตาลงไปบนภาพเพื่อให้ดูมีชีวิตมากยิ่งขึ้น สำหรับภาพถ่ายช่วงแรกๆ (โดยเฉพาะแบบ แอมโบรไทพ์ (Ambrotypes) และแบบทินไทพ์ (Tintype) จะมีการนำเอาสีชมพูอ่อนๆ มาแต้มที่แก้มศพด้วย ในกรณีที่เป็นการถ่ายภาพเด็กมักจะจัดท่าให้เหมือนนอนอยู่บนที่นอน หรือถ่ายภาพคู่กับของเล่นชิ้นโปรด รวมทั้งมีการถ่ายคู่กับสมาชิกในครอบครัว (ส่วนใหญ่จะถ่ายคู่กับผู้เป็นมารดา) นอกจากนี้มักจะนำเอาดอกไม้มาประดับตกแต่งด้วย

Post- Mortem สองพี่น้องภาพนี้ขึ้นชื่อว่ามีการจัดฉากได้สวยงามสมบูรณ์แบบ ดูแล้วเป็นเทพนิยายเป็นอย่างยิ่ง ไม่มีกลิ่นศพลอยคลุ้งออกมานัก ลองทายดูซิว่า คนไหนคือนางแบบ (ศพ) ตัวจริง ของภาพ?










ภาพเด็กผู้หญิงที่เสียชีวิตด้วยโรคร้ายถูกจัดให้นอนหลับ
พริ้มกอดตุ๊กตาเสมือนเด็กที่นอนหลับธรรมดา

ศพเด็กผู้หญิงถูกจับให้โพสต์ทำท่านั่งเล่นตุ๊กตา

หญิงสาวลูกคนมีตระกูลซึ่งตายแล้วแต่ถูกจับให้โพสต์ในท่ายืน
ลองสังเกตขายันเหล็กที่ล็อคตัวของเธอไว้ใต้ชุดกระโปรง
ให้ยืนได้แบบเดียวกับตุ๊กตา




ภาพศพเด็กผู้หญิงกอดแม่




น้องสาวกับศพพี่ชายที่ตายไปแล้ว




บ่อยครั้งถ้าศพเปิดตาไม่ได้และกลายสภาพความเสื่อมเร็ว เช่นในการตายของคนที่ป่วยเป็นโรค
ช่างภาพจะทำการแต่งฟีล์มวาดตาลงไปที่ฟีล์มด้วย ให้ตาเปิด 




เด็กโดนจับโพสต์ท่านั่งแล้วเปิดตา ศพมักไม่มีแววความสดใสในดวงตาและรอยยิ้ม 








เจ้าสาวผู้โชคร้ายก็ตายเช่นกัน เธอถูกจับให้โพสต์เหมือนคนยังมีชีวิต
















อันนี้ก็มีฐานล็อคใต้ชุดให้ยืนได้




ทายดูซิว่าใครคือศพตัวจริง?



































รูปนี้เห็นแล้วเศร้า ๆ ภาพ สาม พ่อ แม่ และลูกสาว สายตาเธอที่เปิดและไร้แววความมีชีวิตอันเนื่องมาจากป่วยตายนี้





หนูน้อยป่วยตายเป็นโรคบวม ยืนคู่กับมารดา 

ทายซิว่าคนไหน...



























รูปน้องหมาอันเป็นที่รักที่ลาโลก ก็ขอมาทำสวยในภาพถ่ายเช่นกัน นี้แหละข้อดีของการถ่ายภาพ ที่เราสามารถสตาฟวันเวลาให้คงที่ ความสุขที่เคยมี ทั้งหมด ไม่มีวันตายบนรูปถ่าย








ทายซิว่าคนไหน...

ทายซิว่าคนไหน...

ในปัจจุบัน การถ่ายภาพแบบนี้ยังคงเป็นกิจการที่ได้รับความนิยมในบางพื้นที่

เช่น แถบยุโรปตะวันออก รวมถึงชาวคริสเตียนนิกายออโธดอกทางแถบตะวันออก