อยากกอดผู้ชายคนนี้จัง

พ่อผมเสียตอนป.3 ด้วยอุบัติเหตุ ช๊อคมากครับตอนนั้น คิดว่าฝันไป
แต่ชีวิตต้องเดินต่อ ผมก็บวชให้พ่อแล้วก็ไปโรงเรียนหัวโล้นไปเลย 
เพื่อนก็ไม่ถามอะไร แรกๆไม่ค่อยมีใครกล้าพูดด้วยเท่าไหร่ แครูประจำชั้นคงบอกเพื่อนๆแล้ว

หลังจากนั้น2-3วันผมทะเลาะกับเพื่อนซึ่งไอ้นี่มันนักเลง ไอ้นี่ชอบยืมของแล้วไม่คืน
แล้วมันมาเปิดกล่องดินสอผม ยืมดินสอไปใช้โดยไม่บอก ทั้งที่ผมยังไม่เคยใช้เลย 
ผมบอกว่า ไม่ให้เอาคืนมา มันก็ไม่คืน ผมจะไปแย่งเอาคืนแม้งก็ต่อยผม คงจะคิดภาพออกนะครับเด็กที่สู้ไม่ได้ พอผมไปทวงมันมากๆมันโมโห เลยหักดินสอทิ้ง 
ตอนนั้นแหละครับ ภาพที่พ่อผมพาไปซื้อดินสอแท่งนั้น แม้งเข้ามาอยู่ในหัว น้ำตาแม้งไหลไม่หยุดเลย กระโดดข่วนหน้าแม้งเลย ตอนนั้นต่อยไม่เป็นไม่เคยต่อยใคร และเป็นคนที่จะไม่ร้องไห้เด็ดขาดเพราะถ้าร้องพ่อจะซ้ำทันที เพราะไม่ชอบให้ผมร้องไห้
หมากัดยังไม่ร้องเลย 555
สรุปโดนต่อยร้องไห้ สู้มันไม่ได้ ดินสอที่พ่อซื้อใว้ให้ก็หัก เป็นช่วงเวลาที่ชีวิตนี้จะไม่มีวันลืมภาพวันนั้น ความรู้สึกวันนั้น ทุกวันนี้ก็ยังจำได้ว่าหน้าไอ้คนที่หักดินสอเป็นยังไง 
ทุกวันนี้คิดถึงเรื่องดินสอแล้วผมก็ร้องไห้ตลอด 

ไม่รู้นะทำไมผมถึงเกิดความรู้สึกแบบนี้ ตอนนั้นกับแค่ดินสอ1แท่ง โคตรทรมานเลยครับ
ทุกวันนี้ คิดเรื่องดินสอแล้วก็เศร้า 
พ่อพาไปซื้อก่อนเปิดเทอมแล้วก็เสีย ดินสอที่หักผมก็เก็บใว้นะ แต่หาไม่เจอละ 
ผมคงไม่หาแล้วล่ะ ถ้าเจอขึ้นมา ผมคงเสียใจมากๆ 


ปล.ใครเคยเจอเหตุการ์ณแบบนี้มาเล่ากันครับ ผมอยากฟังของเพื่อนๆบ้าง 
คนที่แย่กว่าผมคงมีอีกเยอะ

ที่มา : http://www.soccersuck.com/boards/topic/936164