กินเท่าที่มี ไม่ต้องดีอย่างใครๆ

ในโลกใบนี้.. ยังมีคนจนยาก
แสนลำบาก.. อัตคัดและขัดสน
อย่ากินทิ้งกิน.. ขว้างตามใจตน
สงสารคนจน.. ที่ไม่มีอะไรกิน

ยามเราจน เงินเหรียญบาท ก็มีค่า
ทั้งมาม่า ซองห้าบาท ก็มีผล
กินอร่อย ทุกเคี้ยวคำ เมื่อยามจน
หวังแค่พ้น ความหิว ก็เป็นพอ 

ไม่เห็นจะต้องคิดอะไรมาก
กินเท่าที่มี ไม่ต้องดีอย่างใครๆ

คนเราแม้เลือกเกิดไม่ได้
ก็ไม่เห็นเป็นไร พอใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น

100 บาทของเราไม่เท่ากัน
100 บาทของบางคนกินข้าวได้ 1 วัน
100 บาทของบางคนกินได้ทั้งครอบครัว
100 บาทของบางคนได้กาแฟแก้วเดียว