ของกิ๋นบ้านเฮา

กระแสโลกมันเป็นไปตามวิถีแห่งกาลเวลาเราไม่สามรถต่อต้านได้ มันเป็นสัจธรรม ทุกอย่างมันย่อมต้องเปลี่ยนไปตามสิ่งมันควรเป็น ไม่ว่าเราจะยอมรับมันได้หรือไม่ก็ตาม แต่สิ่งเดียวที่เราทำได้คือการอยู่แบบผสมผสานทั้งเก่าและใหม่ รับของใหม่แต่ไม่ลืมของเดิม ใช้ของใหม่่โดยประยุกต์ใช้กับของเก่า เช่นนี้สิ่งเก่าไม่จางหาย สิ่งใหม่ก็ช่วยให้เราพัฒนา เพราะอย่างที่รู้สิ่งใหม่มันคือวัตถุ วิถีชีวิตที่ฉาบฉวยเปลี่ยนไปเรื่อย บางอย่างมันไม่มีแก่นสาร แต่สิ่งเก่าที่เรายึดถือคือรากที่ค้ำจุน รากคือสิ่งที่ยั่งยืน และไม่หายไปไหน ตราบใดที่เราไม่ทิ้งรากตัวเองมันก็พร้อมจะผลิดอกออกใบไม่มีวันจบสิ้น

อย่าอายในรากเหง้าตัวเอง เพราะไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย แต่สิ่งนี้มีค่าเพราะบรรพบุรุษสั่งสมมา บ้านเมืองไหนไม่มีรากบ้านเมืองนั้นย่อมไม่มั่นคง

ตำบ่าเขือ ผักลวก อ๊อกปู๋ ซี่โครงปิ้ง ปู่เก็บจากต่งหลังบ้าน

ตุ๋นใข่ใส่แมงดากับแอ๋บปลาหลิม บ่าต้องเสียตังค์ซื้อซั๊กบาท

จิ้นนึ่งกับน้ำพริกข่าและปลาเผาของคุณแม่บ้าน

ยำหน่อใส่น้ำปู๋ กับน้ำพริกป๋า

น้ำพริก จิ้นปิ้ง กับแก๋งผักสีเสียด

แก๋งแค

น้ำพริกอ่อง ห่อนึ้ง ผักต่างๆ

นกทอดกระเทียม

วันนี้หลายอย่าง จอผักกาด ป๋าทอด 

หลานบ่าวตั้งจ๋ำหลังบ้าน