หรือการคุ้มครองสิทธิสัตว์ในประเทศไทย ยังคงไร้ค่าในสายตานักการเมือง?

เป็นที่น่าหดหู่ใจสำหรับคนรักสัตว์และคนทำงานเพื่อสัตว์ในประเทศไทยอีกครั้ง หลังจากมีการตัดสินใจถอน "พรบ.ป้องกันการทารุณกรรมสัตว์และการจัดสวัสดิภาพสัตว์" ออกจากวาระการประชุมอย่างกระทันหันแบบไม่ให้ค่าความสำคัญของระยะเวลากว่า 15 ปี ที่พยายามผลักดันกัน และแบบมองไม่เห็นค่าของ เลือด บาดแผล ความทุกข์ทั้งกายและใจของสัตว์จำนวนมาก ที่ถูกมนุษย์บางคนกระทำกระทำมาตลอดประวัติศาสตร์ชาติไทย ทั้งจากการหาประัโยชน์ หรือการอ้างวัฒนธรรมที่ยึดเอาตัวคนเป็นหลักแต่ไม่เคยนึกสัตว์ที่ถูกกระทำ

ขณะที่ผ่านมาหลายประเทศทั่วโลกหลังจากที่ได้พัฒนาความเจริญของคนจนสามารถหันมามองสิ่งมีชีวิตที่อยู่ร่วมโลกอย่างสัตว์ วิทยาการที่เจริญก้าวหน้าต่างก็ให้ความรู้ความเข้าใจในเรื่องที่แท้จริงของชีวิตสัตว์ต่อคนในชาตินั้น ที่นำไปสู่การผลักดัน การพัฒนากฎหมายคุ้มครองสิทธิและสวัสดิภาพสัตว์ รวมทั้ง มีการพัฒนาในการเคลื่อนไหวเพื่อสัตว์มากขึ้นไปเรื่อยๆ แต่สำหรับประเทศไทย ณ ปี 2013 มันยังคงถูกแช่แข็ง( อีกครั้ง)

ซึ่งการถอดการพิจารณากลางอากาศโดย " ประธานกรรมาธิการการออกพรบ.คุ้มครองสัตว์ฉบับนี้เอง" แบบที่ว่ากรรมาธิการอีกหลายท่านก็ยังไม่ทราบเรื่อง โดยอ้างว่า สส บางท่านทักท้วง... เราคิดว่าถ้าหากไม่อยากให้สังคมคิดว่า "การรับร่าง พรบ.สัตว์ในช่วงที่ผ่านมานี้เป็นเพียงการลดแรงเสียดทานจากสังคม" คนที่นั่งหัีวโต้ะต้องขบคิดถึงความรับผิดชอบในหน้าที่ที่ได้รับมาอย่างจริงใจเพื่อสัตว์ และไม่หมกและมึนอย่างทุกวันนี้ อย่าคิดแค่ว่ามัน"แค่"เรื่องของสัตว์ ถ้าคุณได้ศึกษาการเชื่อมโยงกันของความเป็นไปของโลก ณ ปัจจุบัน เรื่องสัตว์นั้นสามา่รถสร้างแรงสะเทือนต่อเสถียรภาพและภาพลักษณ์ของการบริหารจัดการของแต่ละประเทศ เพราะหลายๆประเทศทั่วโลกนั้นได้ให้ลำดับความสำคัญของเรื่องสิทธิ-ปัญหาของสัตว์กันมากขึ้น และถ้าคิดว่าการเชื่อมต่อกับอารยะประเทศนั้นมีความสำคัญ ปัญหาเรื่องสัตว์ก็คงไม่ใช่เรื่องที่ต้องหมกไว้ในมุมอับอีกต่อไป

และในขณะที่เรื่องนี้ถูกเลื่อนออกไป เราฐานะที่ทำงานอยู่กับ"ตัว"สัตว์ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ท่านที่อยู่ในห้องแอร์จะักรุณาพิจารณาร่างกฎหมาย ที่จะออกมาเพื่อสัตว์จริงๆ ทำสิ่งที่เอื้อต่อ"สัตว์"ให้ได้รับผลประโยชน์สูงสุดโดยไม่มึนงงกับผลประโยชน์ของ"คน" อีกต่อไปเช่นกัน 

และเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้ ทำให้เราหวลนึกถึงประโยคสำคัญ ที่เป็นแรงผลักดันอันสำคัญของคนทำงานเพื่อสัตว์อยู่ทุกวันนี้ที่ว่า "...ความยิ่งใหญ่ของชาติหนึ่งชาติใด และวิวัฒน์แห่งจริยธรรมของชาตินั้นสามารถตัดสินกันได้ที่วิธีการที่ปฏิบัติต่อสัตว์ในชาตินั้นๆ.." ที่ มหาบุรุษแห่งโลกนี้อย่าง มหาตมะ คานธี ได้กล่าวไว้

ซึ่งคำกล่าวนี้มีความชัดแจ้งในตัวมันเองอย่างเห็นได้ชัดเจนว่า เมื่อชนชาติใดที่เริ่มตระหนักถึงการปฎิบัติต่อสิ่งมีชีวิตอื่นที่ดำรงอยู่ร่วมกันในโลกใบนี้ ให้สมกับคำว่า "อยู่ร่วมกัน" และพยายามพัฒนาสิ่งนั้นให้ดีขึ้น โดยเฉพาะต่อชีวิตสัตว์อันบริสุทธิ์ที่ไม่เคยมีวาระแอบแฝงใดใด พวกเค้าเหล่านั้นได้ก้าวผ่านความเห็นแก่ตัวเองที่แฝงอยู่ในเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ พวกเค้าได้เปิดประตูแห่งความเมตตาในหัวใจตัวเอง พวกเค้า่ได้เรียนรู้จักการให้เกียรติสิ่งมีชีวิตอื่น พวกเค้าตระหนักหนักได้แล้วว่าที่ผ่านมามนุษย์ได้เบียดเบียนและแย่งชิงทุกอย่างจากสิ่งมีชีวิตอื่นมามากขนาดไหน และสมควรแก่เวลาที่มนุษย์จะตอบแทนสรรพสัตว์เหล่านั้นให้มีชีวิตที่ดีขึ้น

ซึ่งบางคนมักจะคิดว่า "เป็นแนวความคิดที่โลกสวย" แต่ในความจริง นอกเหนือจากเหตุผลของแสดงออกถึงการก้าวข้ามการเห็นแก่ตัวของมนุษย์ข้างต้นแล้ว ถ้าปฎิบัติต่อสัตว์ให้ดีขึ้นส่งผลโดยตรงต่อการดำรงของการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับสัตว์เช่นกัน

และไม่ว่ายังไง เราก็ยังมีความหวังในการพัฒนาวิวัฒน์แห่งจริยธรรมของประเทศไทย เราจะไม่สิ้นหวัง และไม่หันหลังให้สัตว์ เราจะช่วยกัน ผลักดันกันให้เข้มข้นกันต่อไป จนกว่าผู้มีอำนาจและสังคม จะได้ยินเสียงของสัตว์อย่างแท้จริง

Animal Activist Alliance (AAA) Thailand