รู้เท่าทันใจ

จงอย่าทนเห็นตัวเองถูกความรู้สึก

ในด้านมืดเข้าครอบงำ

การจมอยู่ในความโง่

ความทุกข์   ความเศร้า

จะทำให้เราไร้สติและขาดปัญญา

ในการดำเนินชีวิตอย่างสิ้นเชิง

 

 

 

รู้เท่าทันใจ

                ทุกวันนี้เรารู้เท่าทันใจของตัวเองมากแค่ไหน  เวลาที่เราโกรธ  เรารู้ตัวเองหรือเปล่าว่า...

ใจเรากำลังบิดเบี้ยว  เสียรูป  เสียศูนย์  เราเคยคิดยังยั้งความโกรธนั้นหรือไม่ หรือเราเอาแต่เติมเชื้อไฟ

ยิ่งโกรธยิ่งสนุก  ปล่อยใจให้ถูกเผา  จนเราต้องเป็นทุกข์เป็นร้อนเพราะความโกรธในใจตัวเอง

ไม่ใช่เพราะคนอื่น  เราเคยรู้ตัวหรือไม่...?

                เวลาที่ใจเป็นทุกข์  ทำให้กายเราพลอยรู้สึกทุกข์ตามไปด้วย  จะนั่งก็ไม่ได้  จะยืนก็ไม่สุข

ทำอะไรก็ไม่มีความสุข  เรารู้หรือไม่...ว่าใจเราคือต้นเหตุของทุกข์ทั้งปวง  หรือ เราเอาแต่โทษคนอื่น

โทษปัญหา  โทษโชคชะตา  โยนความผิดออกไปนอกตัว  ว่าสิ่งรอบตัวคือสาเหตุ

 

 

                ทั้งๆ ที่เราก็รู้ดีแก่ใจ ...ว่าตัวเราเองคือคนๆเดียวที่จะสามารถสร้างทุกข์และหยุดทุกข์

เพิ่มทุกข์และลดทุกข์ในตัวเองได้  เมื่อเราทุกข์เราก็จะเลือกเป็นคนที่จะทุกข์เอง

                แฟนที่เราคบมาไม่ถึงปีมาหมดรักและจากเราไป  เรานั่งทุกข์เป็นวรรคเป็นเวร 

ร้องไห้ฟูมฟายไม่มีเรี่ยวแรงจะคิดทำอะไรทั้งสิ้น  

ในขณะที่คนอีกคนต้องหย่าร้างกับสามีที่แต่งงานอยู่กินกันมาร่วม 10 ปี

แถมมีลูกด้วยกันอีกหลายคน  แต่เขาก็ยังทุกข์น้อยกว่าเรา 

.....ไม่กี่วันเขาก็ทำใจได้  เริ่มต้นใหม่กับชีวิตได้อีกครั้ง

         

เพราะเขารู้เท่าทันใจ รู้เท่าทันชีวิต  รู้จักปฏิเสธความทุกข์ 

พยายามมองปัญหาใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็ก เพื่อที่จะไม่ทุกข์มาก

และ ไม่ต้องทุกข์นาน  จนกระทั่งสิ้นเปลืองเวลาที่จะสร้างประโยชน์และสิ่งดีๆ ให้ชีวิต

 

ต่างกับเราที่กับมองเรื่องเล็กให้เป็นปัญหาใหญ่  

ชอบเอาที่จะเอาทุกข์มาใส่ใจตัวเอง  หลับหู  หลับตา  ไม่คิดถึงผลที่จะตามมา

      

 

 

 

                ถ้าเรารู้เท่าทันใจตัวเอง  เราจะไม่ปล่อยให้ทุกข์มายึดเกาะใจเราได้ 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราจะใช้ดวงนั้นแหละมอง   มองไปที่ปัญหา 

เห็นทะลุถึงทางออกที่ปราศจากความทุกข์  เมื่อเรารู้ทัน  เห็นทันว่าขณะนี้ นาทีนี้  

ใจเรากำลังจะเยื่องกายไปสู่ความทุกข์  เราจะหยุดมันได้ ห้ามมันได้ 

หลักคิดข้อคิดที่เราเคยสอนตัวเอง จะพรั่งพรูเข้ามาในจิตสำนึก

.......ทำให้เราหยุดเป็นยั้งเป็น ปฏิเสธทุกข์เป็น

เมื่อเรารู้เท่าทันใจตัวเองเราก็ไม่ต้องแบกรับความทุกข์

หรือความขุ่นมัวเศร้าหมองใดๆ 

 

 

เราจะเป็นผู้ควบคุมจิตใจตัวเอง “ไม่ใช่” จิตใจเป็นผู้ควบคุมเรา...............

 

เมื่อยามที่เกิดสิ่งผิดปกติขึ้นกับใจ

จงแยกตัวเองออกมาเป็นคนอีกคนหนึ่ง

ที่เฝ้ามองดูใจตัวเอง

และสามารถหยุดยั้งหักห้าม

ควบคุมใจให้หลีกหนี

จากความทุกข์ให้ได้

 

 

 

Cr. หนังสือ รู้ทันความคิด พิชิตความสุข