ฉันมันคนบ้านนอก คอกนา

กระทู้สำนึกรักบ้านเกิดจ้า คิดถึงบ้านง่ะ 

ที่บ้านนอกคอกนาของข้านี้
นั้นมีดี กว่าที่ท่านรู้หนา
ผู้คนต่างยิ้มแย้มอิ่มอุรา
มาเถอะมา จะพาไปท่านดู 


เกิดเป็นคนบ้านนอกตามคอกนา
หอมไอดินกลิ่นกล้า พาใจหมาย
อยู่กับท้องทุ่งนาแลวัวควาย
ก็สุขใจหาใด มาเปรียบเปรย 




อยู่กันอย่างพอเพียงหาเลี้ยงชีพ
ไม่เร่งรีบแข่งขัน กันหรอกหนา
มีข้าวของเราแบ่งปันที่ได้มา
จากท้องนาท้องไร่ของเราเอง





แลทางไหนก็หอมด้วยใบกล้า
ไกลสุดตา ช่าสงพาใจสุขสัน
เขียวขจี ต้องแสงดวงตะวัน
เฝ้ารอวันออกรวงทองผ่องอำไพ 




เกิดเป็นลูกชาวนาหาอายไม่
ฉันภูมิใจในอาชีพของปู่ย่า
เราปลูกข้าวเลี้ยงผู้คนแต่นานมา
ด้วยหยาดเหงื่อรดหน้าเราตรากตรำ







เรื่องข้องอยู่ของกินเราหาได้
จากท้องไร่ท้องนาและในสวน
กลิ่นความรักสามัคคียังอบอวล
ไม่เรรวน รอยยิ้มที่พิมพ์ใจ 

แม้วันนี้จากบ้านนามาอยู่กรุง
ยังคงมุ่งส่งดวงใจลอยไปหา
จิตสำนึกยังนึกรักบ้านนา
อีกไม่นานหรอกหนาจะกลับไป 

ขอบคุณ ภาพสวยๆจากเพจ ชุมชนคนอิสาน เหลียวหลังของเก่า แล้วก้เจ้าของตัวจริงด้วยนะคะ กลอนจาก saylompoowangdee คะ

รอหน่อยนะตายายที่คอยเฝ้า
ชะเง้อหาเงาน้อยของลูกหลาน
รักษาตัวให้ดี เพื่อพบกัน
อีกพ่อแม่ทางบ้าน จงอยู่ดี
 กายอยู่ไหน แต่ดวงใจมิลืมดอก
 ว่าตนเกิดที่บ้านนอกคอกนาหนา
 พึงบอกตนอยู่ทุกเมื่อทุกเลวา
 เกิดเป็นคน จงอย่า หลงลืมตน
ลูกเองก็เฝ้านับวันกลับบ้าน
เฝ้ารอวันพี่น้องเราอยุ่พร้อมหน้า
อีกไม่นาน ลูกนั้นจะคืนนา
จะจูบดิน กลิ่นกล้าบ้านนาเรา