จะมีใครเทียมเท่า .. แม่เราเอง

แม่ ~ ♡

จะก้าวล่วง บ่วงฝัน ถึงวันพรุ่ง
จะหมายมุ่ง ส่งเจ้า เข้าฝั่งฝัน
จะเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า ยอมกัดฟัน
จะไม่หวั่น แม้หนทาง ยังอีกไกล

แม้แทบสิ้น แรงก้าว รวดร้าวหนัก
แม้งานหนัก ไม่มีวัน จะหวั่นไหว
แม้จะยุ่ง ไม่เคยยาก ลำบากใคร
แม้หัวใจ อ่อนแอ แต่ทรนง 

แรงใจไม่ต้องรอ .. ขอคนอื่น
คนแรกที่หยิบยื่น .. หาที่ไหน
คอยลูบหลังลูบหน้า .. ยามล้าใจ
จะมีใครเทียมเท่า .. แม่เราเอง

ไม่มีใครอีกแล้ว .. ปราถนา
มอบรักปักชีวา .. แก่เจ้า
กี่ผิดกี่น้ำตา .. ซบอก แม่เอย
มีโศกมีทุกข์เศร้า .. แม่นี้รับเอง