....แม้ไม่มีใครรู้.... เรานั่นแหละย่อมรับรู้

"พวกเธอจงจำใว้"
การรู้จักแบ่งปันสิ่งดีงามแก่ผู้อื่น
ตัวเราเองย่อมจะได้รับ
สิ่งดีงามกลับคืน...มาเสมอ
อย่างน้อยความสุขที่เกิดขึ้น
ย่อมประทับอยู่ในใจของเรา....ตลอดไป
....แม้ไม่มีใครรู้....
เรานั่นแหละย่อมรับรู้
และสัมผัสได้ถึงความสุข...ที่เกิดขึ้น

"จงทำแต่ความดี"

เพราะรู้ทั้งดีและไม่ดี....คืออะไร "ละทิ้งสิ่งไม่ดี"
และจงทำแต่สิ่งที่ดี เมื่อสิ่งที่ดีๆเพิ่มขึ้น 
สิ่งที่ไม่ดีก็จะ ลดน้อยลง จงทำดีทั้งกาย วาจา..และใจ
และจงทำดีจนรู้สึกว่า"ความดีกับจิตใจกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน"

อยู่กับคนอวดเก่ง....ให้แกล้งโง่
อยู่กับคนขี้โม้....ให้แกล้งใบ้
อยูกับคนพูดมาก...ให้ทำใจ
อยู่กับคนปากใว้ให้...แกล้งลืม

เห็นบางคนพูดมาก...ไม่ใด้คิด
เราจะเก็บมาใส่จิต....ทำไมเล่า
เขาพูดดีมีเนื้อหา...ก็จำเอา
เขาพูดเน่ามันก็เน่า...ปากเขาเอง

"ก็คนเหล่าใด จองเวรไว้ว่า
คนโน้นด่าเรา ตีเรา ชนะเรา
ได้ลักสิ่งของของเราไป เวรของคนเหล่านั้นย่อมไม่สงบ
ส่วนคนเหล่าใดไม่จองเวรไว้ว่า
คนโน้นด่าเรา ตีเรา ชนะเรา
ได้ลักสิ่งของของเราไป เวรของคนเหล่านั้นย่อมสงบ
แต่ไหนแต่ไรมา เวรทั้งหลายในโลกนี้ย่อมไม่ระงับเพราะเวรเลย
แต่ย่อมระงับ เพราะไม่จองเวร