อยู่คนเดียว ...ดีจริงหรือ...

อยู่คนเดียว ก็ได้ สบายใจดี..คงเป็นคำตอบสำหรับ คนโสดหลายๆคน..แต่ไม่รู้ว่า รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ หรือ ไม่มีคำตอบที่เหมาะสมกว่านี้...จริงอยู่ที่ว่า การอยู่คนเดียว ทำให้ได้ มุมมอง หลายๆอย่างในชีวิต  ได้อยู่กับตัวเอง มีเวลาฟังเสียงหัวใจของตนเอง ว่าต้องการอะไร..อิสระ ไม่มีข้อผูกมัด ข้อผุกพันกับใครๆ..แต่ในอีกด้านหนึ่งของชีวิต..ในยามที่เราล้มลง..ในยามที่เราเจ็บป่วย ในยามที่เราอ่อนแอ..เพราะชีวิต ไม่แน่นอนเสมอ ...เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า ต้องการใครสักคน ต้องการแรงใจ กำลังใจดีๆ หรือใครสักคน ที่ดูแล เรา ในวันที่เราเจ็บป่วย.. ใช่ บางคนอาจจะบอกว่า กำลังใจมาจากข้างในตัวเราเอง เรามีค่าเพราะตัวเราเอง แต่ในยามที่ชีวิต พบเจอมรสุม..เราคงต้องการที่ยึดเหนี่ยวที่แข็งแรง เพื่อชีวติจะไม่ต้องพัดปลิว หรทอแตกทำลายลง เหมือนเรือที่โดนคลื่นซัดกลางมหาสมุทร...การอยู่คนเดียว ยิ่งต้องระมัดระวังในการใช้ชีวิต..เราเอง เคยเจ็บป่วย จนต้องเข้าผ่าตัดที่โรงพยาบาล..พยาบาล ถามว่า มีญาติมาด้วยหรือเปล่า เราตอบว่า ไม่มี นั่นยังไม่หนักหนาเท่าไหร่  พอผ่าตัดเสร็จ ออกมาพักฟื้นที่ห้องคนใข้ เราหิวน้ำมาก หิวข้าวด้วย เพระ ถูกสั่งดน้ำและอาหารมา 12 ชั่วโมง แต่มองหาใคร ไม่มีเลย..โชคดีที่ เจอญาติของคนที่รู้จัก จึง มีคนไปซื้อข้าวและน้ำมาให้....จากเหตุการร์นี้ ทำให้เราต้องระมัดระวังในการใช้ชีวิต ...พยายามหลีกเลี่ยง กิจกรรมที่มีความเสี่ยง...หลีกเลี่ยงอาหารที่ส่งผลร้ายต่อร่างกาย..เพราะเราท้องเสีย ง่าย... การอยู่คนเดียว ไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย หรือน่ากลัว..แต่สิ่งที่น่ากลัว คือ เราจะอยู่กับมันให้ได้อย่างไร เมื่อถึงคราวที่อ่อนแอ