ทหาร(จชต.)...นอกเครื่องเเบบ 2 ♥

เมื่อวานได้ลงภาพถ่ายเกี่ยวกับเสี่ยวหนึ่งของภารกิจของทหารพรานใน จชต ในชื่อกระทู้ "นอกเครื่องเเบบ" เพื่อให้คนส่วนใหญ่ที่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ได้เห็นภาพ

การทำงานด้านหนึ่งที่ผมเชื่อว่าสังคมส่วนใหญ่ไม่เคยรับรู้ เดี๋ยวมีเวลาจะมาเล่าให้ฟังว่าทหารพราน หน่วยที่ผมสังกัดอยู่วันๆเค้าทำอะไรกันบ้าง ไปดูรูปกันดีกว่าครับ

 

ภาพนี้ถ่ายช่วงต้นปี 52 ในภาพเป็นเด็กในหมู่บ้าน มาเล่นในฐานเห็นพวกเรา (ทหาร )ตัดผมกันอยู่เลยให้ตัดให้ด้วย หลังจากนั้นการตัดผมในเด็ก และชาวบ้านเลยกลายเป็นอีกหนึ่งงานที่ต้องทำ

 

แจกไอศกรีมให้เด็ก ในหมู่บ้านเป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่มีบ่อย จะช่วงเทศกาลหรือไม่ใช่เทศกาลเราก็แจก โดยทางเราจะสั่งไอศกรีมตักจากพ่อค้าหมู่บ้านใกล้เคียงมาเป็นถัง ถังนึงประมาณ 1600 บาท

แจกไอศกรีม 2

อีกมุมนึง อาจเป็นดาราในอนาคต

ไอศกรีมอีกมุมนึง

 

ภาพนี้เป็นช่วงวันเด็กของปี 52 เป็นช่วงเเรกที่พวกเราย้ายเข้าไปในหมู่บ้าน ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่เป็นทหารที่นับถือพุทธ แต่หมู่บ้านที่ไปอยู่เป็นพี่น้อง มุสลิม ร้อยเปอเซ็นต์ เพวกเราได้จัดงานวันเด็กมีกิจกรรมมากมายที่ร่วมกับชาวบ้านในหมู่บ้าน

ที่เด็กๆชอบที่สุดเห็นจะเป็นการแจกตุ๊กตาโดยทางหน่วยได้จัดซื้อตุ๊กตาจากงบประมาณที่หากันเอง ตุ๊กตาที่แจกเด็กในวันนั้นเเละในหลายๆครั้งต่อมาได้รับความอนุเคราะห

์จากผู้มีจิตใจดีงามท่านหนึ่งที่อาศัยอยู่ใน กทม สั่งซื้อจากราชบุรีแล้วส่งไปยังทางหน่วย ตุ๊กตาที่แจกในวันนั้นเยอะกว่าที่เห็นในภาพเพราะเด็กที่ได้รับตุ๊กส่วนใหญ่กลับบ้านหลังจากที่ได้ตุ๊กตาไปนอนกอดเลยไม่ได้เก็บภาพ

ในภาพเป็นเด็กๆและชาวบ้านมานั่งเล่น ในส่วนที่เป็นที่รับรองชาวบ้าน ซึ่งมีทุกวันโดยเฉพาะเด็กๆ เข้ามาดูทีวี กินขนม กินข้าว หาหมอ (จำเป็น)ในการรักษาอาการเจ็บป๋วยเบื้องต้น หน่วยที่ผมอยู่เรียกว่าเป็นเกือบทุกอย่างของชาวบ้านที่นั่น

ชาวบ้านมาช่วยทำอาหารในวันทำบุญหน่วย (ข้าวหมกไก่ )

เด็กๆมากินข้าวในฐาน (ในภาพเป็นมาม่า )

เวลาตั้งด่านหรือเข้าหมู่บ้านพวกเรามักมีเด็กๆมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆเสมอ โดยเฉพาะเด็กผู้ชาย "พี่ทหาร" เป็นคำที่เด็กๆเรียก

เจ้าประจำสามคนนี้ คนที่ดูหน้ากวนๆไม่ได้กวนแค่หน้านะครับ นิสัยจริงๆก็กวน

ในภาพเป็นกระสอบทรายใช้ทำบังเกอร์ ในภาพเป็นช่วงที่เรากำลังทำป้อมเข้าเวรในหมู่บ้าน มีเด็กมาเล่นตลอดไม่ว่าจะทำอะไร

หมอจำเป็น หน่วยเราเป็นหน่วยที่อย่างที่ได้บอกไปแล้วว่าเกือบเป็นเหมือนทุกอย่างของชาวบ้าน ชาวบ้านมีเรื่องทั้งเดือดร้อนเเละไม่เดือดร้อนมักจะไปบอกที่หน่วยเสมอ

ในภาพเป็นการให้ความช่วยเหลือด้านการรักษาพยาบาลเบื้องต้นให้แก่ความเจ็บป่วยเล็กๆน้อยๆของชาวบ้านโดยใช้กำลังพลที่ได้รับการอบรมเบื้องต้นด้านการรักษาพยาบาล

ชาวบ้านในหมู่บ้านเเละพื้นที่ใกล้เคียงมักใช้บริการจากหน่วยมากกว่าสถานีอนามัยประจำตำบล จึงทำให้ทางหน่วยต้องจัดกำลังในการให้บริการด้านี้ไว้ตลอด ทั้งในฐานเเละเมื่อลาดตระเวร รวมทั้งเวลาออกเยี่ยมเยียนชาวบ้าน

อีกมุมนึงของหมอ (หมอจำเป็นครับ ) ในภาพกลับจากลาดตระเวรในหมู่บ้าน กำลังเดินกลับฐานเจอกำลังพลอีกส่วนที่กำลังทำนา เลยต้องลงไปไถนาด้วย

กำลังพลของหน่วยที่ผมสังกัดและหน่วยทหารทั่วไปใน จชต.ไม่ได้มีหน้าที่ด้านใดเพียงด้านเดียว ทุกคนต้องทำได้หลายอย่างและต้องทำแทนกันได้ อย่างเพื่อนที่เห็นเป็นหมอ ทำได้หลายด้าน หมอ พ่อครัว เจ้าหน้าที่เอกสาร ก่อสร้าง ทำสวน ทำนา เป็นต้น

ขอลากันด้วยภาพนี้ครับ

จนท.รัฐ ทุกท่านที่ทำงานในพื้นที่ จชต.มีภาระ หน้าที่มากมาย ที่คนภายนอกไม่ได้รับรู้ไม่เคยเห็น และอาจไม่เคยคิด รวมถึงตั้งคำถามว่าทหารต้องทำงานแบบนี้ด้วยเหรอ ?

เราทำงานกันจนรู้สึกว่ามันไม่ใช่งาน ไม่ใช่หน้าที่ แต่มันคือวิถีชีวิต เราไม่เคยจัดฉากเพื่อถ่ายภาพสวยๆเอาไว้ออกข่าวเอาไว้พีอาร์ตัวเอง แต่เราทำจริง ถามว่าทำด้วยใจรักมั้ย ?

ผมไม่รู้ ผมตอบไม่ได้ แต่ผมรู้ว่าเราต้องทำ
มีเพื่อนคนนึงสมัครมาเป็นทหารพราน เค้าเล่าว่าพอคนแถวบ้านเค้ารู้ คนแถวบ้านถามกันว่าไปทำไม "ไม่กลัวเหรอ ?"

เค้าเลยย้อนถามกลับคน คนนั้นไปว่าให้ไปมั้ย คนนั้นตอบว่า "กูไม่ไปหรอก"
เพื่อนผมเลยตอบว่า "เพราะไม่ไปไงละ กูเลยต้องไป"
เพื่อนคนนั้นของผมคือ "หมอจำเป็น" ในหน่วย

สมาชิกหมายเลข 910386
วันพุธ เวลา 13:53 น.

http://pantip.com/topic/30731887