สาเหตุที่ทหารประเทศอื่น กลัวทหารไทยกันจัง‏

..เรื่องมีอยู่ว่าวันหนึ่ง มีทหารไทยขี้เหงาคนหนึ่ง ยืนเข้าเวรอยู่บริเวณชายแดนที่มีแม่น้ำเป็นพรมแดนกั้นระหว่างประเทศ ขณะที่กำลังยืนเหงาอยู่นั้นก็บังเอิญมองไปเห็นทหารยามของประเทศเพื่อนบ้านที่กำลังยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเช่นกัน 

 

 

 

..ด้วยความเหงาจึงอยากทักทายทหารของประเทศเพื่อนบ้าน แต่..ด้วยความกว้างของแม่น้ำจึงไม่สามารถพูดคุยทักทายกันได้ จึงได้แต่ส่งสัญญาณมือถึงกัน.. ทหารไทย: เจ้าน่ะ..เป๋นทหารแน้วได๋ (คุณเป็นทหารอะไร) ทหารประเทศเพื่อนบ้าน: ....?....

 

แล้วทหารไทยก็ส่งสัญาณมือถามต่อไปว่า.. ทหารไทย: เป็นทหารราบแม่นบ่ ทหารประเทศเพื่อนบ้าน:......?....

 

 

เมื่อทหารไทยไม่เห็นทหารของประเทศเพื่อนบ้านส่งสัญญาณมือตอบกลับ ทหารไทยจึงส่งสัญญาณมือทำท่าทางว่ายน้ำ ทหารไทย: เป็นทหารเรือแม่นบ่.. ทหารของประเทศเพื่อนบ้าน:.....?.......

 

 

เมื่อทหารไทยไม่เห็นทหารของประเทศเพื่อนบ้านส่งสัญญาณมือตอบกลับ.. ทหารไทยจึงส่งสัญญาณมือทำท่าทางใส่ลูกกระสุนปืนใหญ่ ทหารไทย: เป็นทหารปืนใหญ่แม่นบ่ ทหารของประเทศเพื่อนบ้าน: ....?.....

 

เมื่อทหารไทยไม่เห็นทหารของประเทศเพื่อนบ้านส่งสัญญาณมือตอบกลับ ทหารไทยจึงส่งสัญญาณมือทำท่าส่องกล้อง ทหารไทย: เป็นทหารสอดแนมแม่นบ่ ทหารของประเทศเพื่อนบ้าน:.....?.....

 

แล้วทหารของประเทศเพื่อนบ้านเราก็โกยอ้าวกลับกรมกอง ทิ้งให้ทหารไทยงงแต๊ก!... กับเหตุกาณ์ที่เกิดขึ้น...

 

ณ กองลาดตระเวณของทหารประเทศเพื่อนบ้าน " มีหยัง?..บักจ่อย" นายทหารระดับหัวหน้าถามลูกน้องที่วิ่งหน้าตาตื่นมา "ข้อย..สิขอลาออกเด้อคับ" " ฮ่วยยย.....ลาออกเฮ็ดหยัง " นายทหารระดับหัวหน้าถามลูกน้องด้วยความสงสัย

 

ก็บักตะหานไทย นั่นแล่ว " "ส่งสันย่านมื่อมาถึงข้อย..จั๊งสี้" (ส่งสัญญาณมือถึงฉันอย่างนี้) ทหารยามนายนั้นกล่าว รายงานหัวหน้าของตนเองตัวสั่น

"เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน"

 

 

"ฉันจะว่ายน้ำข้ามฝั่ง"

 

 

"ไปอัดตูดแก"

 

 

 

"จนตาโบ๋ว" "ข้อยย่านอีหลีเด้คับ"