" มีแต่ไม่เอา "

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล ได้ชื่อว่าเป็นแม่ทัพธรรมคนสำคัญที่สุดของจังหวัดสุรินทร์

จวบจนมรณภาพเมื่อปี ๒๕๒๖ ด้วยอายุ ๙๖

เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ วัดบูรพาราม ในอำเภอเมือง

เป็นจุดหมายปลายทางของผู้ใฝ่ธรรมทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์

หลวงปู่ ...ดูลย์ หรือพระราชวุฒาจารย์ เป็นศิษย์รุ่นแรกของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถร

และเป็นสหายธรรมของหลวงปู่สิงห์ ขนฺตยาคโม

ดังนั้นจึงเป็นที่เคารพนับถือของพระกรรมฐานรุ่นหลังๆ เป็นอย่างมาก

แม้จะมีประสบการณ์โชกโชนในฐานะพระป่า เชี่ยวชาญในกรรมฐานทั้งฝ่ายสมถะและวิปัสสนา

แต่ท่านไม่เคยอ้างตนเป็น “ผู้วิเศษ”

เวลามีใครมาชวนคุยเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์

และสิ่งอาถรรพณ์ลี้ลับ ท่านจะตัดบทหรือไม่สนใจเอาเลย

แม้จะมีใครมาขอให้ท่านช่วยกำหนดฤกษ์ยาม เช่นหาวันดีที่จะบวช

หรือหาฤกษ์จัดงานมงคล ท่านมักบอกว่า “วันไหนก็ได้ วันไหนก็ดี”

อย่างไรก็ตาม ท่านยอมรับว่า วัตถุมงคลยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

สำหรับคนบางจำพวก ดังท่านเคยกล่าวว่า “สำหรับผู้มีจิตใจเพลิดเพลินอยู่

ยังยินดีในการเกิดตายในวัฏฏสงสาร ยังไม่สามารถหันมาสู่การปฏิบัติธรรมได้

ให้อาศัยวัตถุภายนอกเช่นวัตถุมงคลเช่นนี้เป็นที่พึ่งไปก่อน

” แต่ท่านก็เตือนว่าวัตถุมงคลนั้น “ไม่มีอะไร เป็นเพียงช่วยด้านกำลังใจเท่านั้น”

คราว หนึ่งมีคนเอาเครื่องรางของขลังออกมาอวดกันเองต่อหน้าท่าน

คนหนึ่งมีเขี้ยวหมูตัน อีกคนมีนอแรด ต่างอวดว่าของตนวิเศษ

ดีอย่างนั้นอย่างนี้ มีคนหนึ่งถามท่านว่าอย่างไหนวิเศษกว่ากัน

ท่านตอบว่า “ไม่มีดี ไม่มีวิเศษอะไรหรอก เป็นของสัตว์เดียรัจฉานเหมือนกัน”

นอก จากจะไม่แสดงตัวเป็นผู้วิเศษแล้ว ท่านยังไม่อวดอ้างว่าเป็นพระอริยะ

แม้จะมีคนจำนวนมากที่เชื่อเช่นนั้น

แต่ถึงจะซักไซ้ไล่เลียงถามถึงคุณวิเศษของท่านเพียงใด ท่านก็ไม่เคยอวดตน

เคยมีคนถามหลวงปู่สั้นๆ ว่า ท่านยังมีความโกรธอยู่ไหม

แทนที่ท่านจะตอบว่า หมดโกรธ หมดโลภ หมดหลงแล้ว ท่านตอบสั้นๆ ว่า

“มี แต่ไม่เอา”

http://www.yantip.com/viewthread.php?tid=24805&extra=page%3D26

ท่านเป็นอริยะสงฆ์ ด้วยเนื้อเเท้

เเต่ไม่เคยอวดอุตริ

เพื่อลาภสักการะ

คนเขลาสมัยนี้ หลงกับ อิทธิฤทธิ์ปฏิหาร

ขาดการปัญญาในการไตร่ตรอง

เเละศึกษาพระธรรม

เลยถูกมารในผ้าเหลือง จูงจมูก

ดั่ง วัว เเละ ควาย

คนด้อยใน"ธรรม"มักปกป้อง

มารในผ้าเหลือง

ด้วยการบิดเบือนใน

พุทธบัญญัติ

ของพุทธองค์

ลูกเสี่ยขอ