"ผมหลง"สอนเด็กเล็กให้จำขึ้นใจ

"...หลานชายวัย 5 ขวบ เคยพลัดหลงในห้างค่ะ โชคดีที่เคยสอนเค้าไว้เสมอว่า

ถ้าหนูรู้ตัวว่าพลัดหลงจากพ่อแม่ ให้เดินเข้าไปในร้านค้าในห้างทันที เข้่าไปหาคนขายของ แล้วบอกว่า "ผมหลงครับ"

 สาเหตุที่ให้เข้่าไปในร้านค้า โอกาสที่เด็กจะปลอดภัยจากมิจฉาชีพมีสูงกว่า

เพราะพนักงานขายจะช่วยเด็กได้ดีค่ะ "ห้ามสอนลูกหลาน ให้หา รปภ.หรือตำรวจเด็ดขาด"

เพราะเด็กจะเดินสะเปะสะปะ หาตำรวจหรือรปภ.ไม่เจอ ยิ่งเป็นเป้าสายตากับมิจฉาชีพ 

วันนั้นโชคดีมาก หลายชายจำคำสอนได้แม่น เดินเข้าร้านกาแฟ แจ้งพี่คนขายว่า "ผมหลง" น้องคนขายน่ารักช่วยจัดการจนเจอคุณพ่อคุณแม่ ซึ่งกำลังใจสลายตามหาอยู่ค่ะ ลองดูนะคะ..."

น่าสนใจครับ ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์สำหรับผู้ปกครองที่ต้องพาลูกหลายวัยซนไปในที่ที่คนเยอะๆ ครับ ลองติดตั้งทักษะการเอาตัวรอดแบบนี้กับบุตรหลานนะครับ.

อีกตัวอย่างนะครับ

ถอดบทเรียนคร่าวๆ กรณีน้องวัย 6 ขวบที่พลัดหลงกับผู้ปกครองที่ห้างเซ็นทรัลลาดพร้าวเมื่อวานนี้ครับ

1.น้องไปเที่ยวห้างสรรพสินค้ากับผู้ปกครองตามปกติครับ มีช่วงที่เด็กเดินเล่นซนและเดินพลัดหลงหายไป

2.น้องเดินออกมาด้านหน้าห้าง และคงพยายามจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน โดยขึ้นรถประจำทางสาย 122 โดยมุ่งหน้าไปทางลาดพร้าว แต่บ้านของเด็กต้องมุ่งหน้าไปทางสวนจตุจักร

ซึ่งแปลว่าเด็กนั่งรถผิดทาง (ญาติให้ข้อมูลว่า เด็กเคยนั่งรถประจำทางกับผู้ปกครอง และเป็นเด็กชอบนั่งรถ)

3.รถประจำทางสาย 122 คันนี้เป็นรถเสริม หมดระยะที่ตลาดแฮปปี้แลนด์ พนักงานขับรถเห็นว่าเด็กอยู่ตามลำพังและยังไม่ลงจากรถ จึงคิดว่าเด็กน่าจะพลัดหลง จึงพาเด็กไปทานข้าว และมีพลเมืองดีช่วยพูดคุย

เมื่อทราบว่าเด็กขึ้นรถมาจากเซ็นทรัลลาดพร้าว พลเมืองดีจึงคิดว่า เด็กขึ้นรถมาจากที่ไหนน่าจะหายที่นั่น พลเมืองดีจึงช่วยแจ้งมายัง สถานีตำรวจนครบาลพหลโยธิน ซึ่งดูแลพื้นที่ห้างเซ็นทรัลลาดพร้าว

4.พ่อแม่เด็กได้แจ้งความไว้ที่ สถานีตำรวจนครบาลพลโยธินแล้ว ข้อมูลจึงมาตรงกันที่โรงพัก ระหว่างคนแจ้งลูกหาย กับคนเจอเด็กพลัดหลง

ซึ่งกรณีการหายตัวของเด็กในวัยนี้และลักษณะแบบนี้ สามารถไปแจ้งความได้ทันทีโดยไม่ต้องรอให้หายไปเกิน 24 ชม. (อ้างอิง : ระเบียบการตำรวจเกี่ยวกับคดี ลักษณะคนหายพลัดหลง) - หายไปตอนสามทุ่ม มาพบตัวกันประมาณตีสองครับ

5.ในระยะหลังมีเด็กพลัดหลงกับผู้ปกครองที่ห้างสรรพสินค้าหลายกรณี โชคดีที่รายนี้ได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย และต้องย้ำเตือนว่า

เคยมีการลักพาตัวเด็กในห้างสรรพสินค้า ดังนั้น การปล่อยเด็กให้วิ่งเล่นห่างสายตา อาจตกเป็นเหยื่อของมิจฉาชีพได้

6.สำหรับเด็กที่พอสื่อสารได้แล้ว ครอบครัวติดตั้งทักษะแก่เด็กในการจดจำข้อมูลชื่อ นามสกุล และการติดต่อครอบครัว (อย่างน้อยให้พอบอกได้ว่า บ้านอยู่แถวไหน)

จะเป็นการช่วยให้ติดตามหาครอบครัวเด็กได้เร็วขึ้น นอกจากนี้ครอบครัวควรเขียนข้อมูลชื่อ เบอร์ติดต่อกลับ ให้เด็กติดตัวไว้ (คล้ายๆ พาเด็กไปเที่ยวงานวันเด็ก หรืองานที่มีคนเยอะๆ) เพื่อง่ายในการติดต่อครอบครัวหากเด็กพลัดหลง

7.กรณีพลเมืองดีพบเห็นเด็กที่อาจเดินพลัดหลง สามารถแจ้งสถานีตำรวจในพื้นที่นั้น โดยการโทร 191 เพื่อให้ตำรวจสายตรวจมาตรวจสอบและนำไปโรงพัก

นอกจากนี้หากตำรวจท่านใดรับตัวเด็กพลัดหลงไว้และไม่ยังไม่มีผู้ปกครองมาติดต่อขอรับตัว ท่านสามารถประสานไปที่ ศูนย์ประชาบดี กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ โทร 1300 เพื่อให้มารับตัวเด็กพลัดหลงไปให้การคุ้มครองชั่วคราวครับ

8.พนักงานขับรถประจำทางสาย 122 ที่ช่วยเหลือเด็กคนนี้ไว้ชื่อ คุณเชิง แหลมมงคล หมายเลขประจำรถ 40 ครับ.

https://www.facebook.com/Thaimissing