ไม่รักงานบริการ ลาออกไปซะซิ

จั่วหัวแบบนี้ คนทำงานบริการคงด่ายับแน่ๆ แต่ขอโทษนะ ที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้ ไม่ได้ว่าคนทำงานบริการหมดทุกคน แค่บางคนเท่านั้นที่ไม่รู้จักคำว่า Service Mind แปลง่ายๆ นะ มันคือหัวใจสำคัญของงานบริการ บริการลูกค้าด้วยใจที่รักอย่างเต็มเปี่ยม

หลายคนคงได้เจอคนแบบนี้อยู่ทุกวี่ทุกวัน อัดอั้นตันใจจนไม่รู้จะระบายที่ไหน แต่มันไม่ใช่ทุกคนที่จะหาทางออกไม่ได้ เหมือนพี่คนนี้ไง ที่หาทางระบายความรู้สึกไม่ชอบลงใน blog ส่วนตัว เนื่องจากว่า ไปส่งของ แล้วเจอ พนักงานบริการออกแนวแย่ๆ เค้าเล่าว่า

วัันนี้ผมมีงานส่งเอกสารจากลูกค้่า โดยให้มาส่งของขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง ตรงที่รับส่งสินค้า หรือ Pacel นั่นล่ะครับ ด้วยความที่ยังไม่เคยมาส่งเลยเก้ๆกังๆ

ถามโน่นถามนี่ พนักงานดูๆแล้วก็คนอิสานเรานี่ล่ะ จู่ๆพนักงานหญิงคนหนึ่งพูดขึ้นว่า ไม่รู้อะไรเลยเหรอ ถามมากจัง(ทำท่าเหมือนรำคาญ)

ผมเลยบอกว่าผมไม่เคยมาเลยไม่รู้ ขอถามหน่อยจะไม่ได้หรืองัย คุณทำงานบริการถามไม่ได้หรือไง คงเห็นผมใส่เสื้อวินไป มันบอกว่าผมเรื่องมากพูดมาก

คลิกอ่านต่อ การรถไฟฯ จ้างบริษัทอย่างนี้ทำงานแทนได้อย่างไร

อย่างที่บอก การทำงานบริการ ถ้าใจไม่รักที่จะทำจริงๆ มันก็คงจะมีผลออกมาในด้านลบ และต่อให้ใจรักงานบริการ แต่ถ้าควบคุมอารมณ์ การพูดจา ไม่ได้ ก็ส่งผลด้านลบอีกเหมือนกัน….

เคสนี้ สอนให้รู้อะไรบางอย่างจากคำพูดที่ว่า “จะถ่ายรูปให้กูโดนไล่ออกเหรอ” เอ่อนะ…ก็รู้ตัวหนิว่า ทำไม่ดีจะเจออะไรบ้าง แต่ก็ทำ สงสัยไม่เคยดูโฆษณา ใจเขา ใจเรา เนาะเฮ้อ…คนแบบนี้เราจะเลือกประเภทไหนให้อยู่ดี….

ว่าแต่องค์กร ที่ดูแลจะรู้ไหมว่าคนที่ไปใช้บริการแล้วเจอแบบนี้ไม่อยากไปอีก….หรือเบๆ เฉยๆ ไม่สนใจปล่อยเลยตามเลย?

เครดิต...Talkystory