เงาดอกฝิ่นแผ่นดินเดือดตอนที่ 12
ตอนที่ 12: ลิขิตหรือกลกลั่นแกล้ง
หลังจากคืนอันมืดมนและเต็มไปด้วยรอยร้าวในคุ้มสิงห์คำ บรรยากาศยามเช้าของเมืองเชียงใหม่กลับดูสดใสสวนทางกับความอึดอัดในใจของ แม่หญิงบัวบาน เธอนั่งเหม่อมองสายน้ำพิงค์ที่ไหลเอื่อยอยู่ที่เรือนแพริมน้ำ สมุดบัญชีลับยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ราวกับภาพหลอนที่คอยย้ำเตือนว่าโลกที่เธอเคยเชื่อมั่นพังทลายลงแล้ว
"คุณหนูเจ้าคะ... นั่งหน้าตาเคร่งเครียดตั้งแต่เช้าเลยนะเจ้าคะ ระวังหน้าผากจะย่นเป็นปมหมดสวยกันพอดี" คำปอ เดินถือถาดขนมและชาอุ่นเข้ามาวางบนโต๊ะ ก่อนจะนั่งลงข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง
บัวบานถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยกมือขึ้นลูบหน้าผากตัวเองเบาๆ "ฉันจะเอาแต่ร่าเริงได้ยังไงล่ะคำปอ... เรื่องเมื่อคืนมันทำให้ฉันรู้ว่า คุ้มสิงห์คำที่เราอยู่ไม่ได้สะอาดบริสุทธิ์อย่างที่คิดเลย และเจ้าพ่อ... .." เธอชะงักคำพูด กลืนก้อนสะอื้นลงคอแล้วเบือนหน้าหนีน้ำตาซึม
คำปอเห็นดังนั้นก็รีบสวมกอดปลอบใจเพื่อนรักทันที "ไม่เป็นไรนะเจ้าคุณหนู ถึงใครจะเปลี่ยนไป แต่คำปอนคนนี้จะอยู่เคียงข้างคุณหนูเสมอ!"
ในขณะที่ทั้งสองกำลังปรับความเข้าใจกัน เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นจากทางสะพานท่าเรือ
"หลบทางหน่อยเว้ย! หลบทางให้คุณชายท่านหน่อย!"
เสียงตะโกนข่มขู่ดังขึ้นพร้อมกับร่างของสมุนชุดดำสองคนที่เดินแหวกฝูงชนเข้ามา และตามด้วยชายหนุ่มในชุดแพรหรูหรา ใบหน้าบึ้งตึงและแววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว—หลวงเดชบดินทร์ นั่นเอง!
บัวบานลุกขึ้นยืนทันที ดวงตาคู่สวยฉายแววรังเกียจอย่างเปิดเผย "ท่านมาทำอะไรที่นี่อีก? คุ้มสิงห์คำต้อนรับขับสู้ท่านไม่พอหรือ ถึงต้องตามมาตอแยถึงเรือนแพของฉัน!"
หลวงเดชบดินทร์หัวเราะในลำคอด้วยความเย่อหยิ่ง เขาเดินก้าวขึ้นมาบนเรือนแพ กวาดสายตามองบัวบานด้วยความโลภ "ปากคอเราะร้ายนักนะแม่หญิงบัวบาน... เมื่อคืนพ่อของเจ้าเกือบจะตกลงเรื่องงานแต่งของเราอยู่แล้วเชียว แต่เพราะความรั้นของเจ้ากับอีบอดี้การ์ดปากดีคนนี้ งานทุกอย่างถึงปั่นป่วน!"
คำปอเอื้อมมือไปแตะด้ามดาบข้างเอวทันที ดวงตาจ้องเขม็ง "อย่ามาสามหามแถวนี้นะหลวงเดช ระวังหัวหลุดจากบ่า!"
"อุ้ย น่ากลัวเสียจริง..." หลวงเดชบดินทร์ยิ้มเยาะ ไม่สะทกสะท้าน "แต่บอกไว้ก่อนนะแม่หญิง ว่าตอนนี้พ่อเลี้ยงสิงห์คำกำลังตกอยู่ในกำมือของข้า ขนส่งฝิ่นล็อตใหญ่พลาดท่า... ถ้าเจ้าไม่อยากให้ตระกูลของเจ้าพินาศย่อยยับไปมากกว่านี้ ทางเดียวที่จะกู้หน้าได้ คือการแต่งงานกับข้าซะดีๆ!"
บัวบานกำหมัดแน่นด้วยความโกรธจนตัวสั่น "ต่อให้ฉันต้องตาย... ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับคนชั่วช้าอย่างแกเด็ดขาด!"
"ปากดีให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะแม่หญิง!" หลวงเดชบดินทร์หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโมโห เงื้อมือขึ้นหมายจะตบสั่งสอนบัวบาน!
หมับ!
ทว่า มือของหลวงเดชบดินทร์กลับถูกคว้าจับไว้กลางอากาศอย่างแน่นหนาด้วยมือแกร่งของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง!
หลวงเดชบดินทร์สะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองด้วยความโกรธ "ใครวะ มือบอนกล้ามาขวาง—!"
ยังไม่ทันขาดคำ หมัดหนักๆ สไตล์จอมพลังก็ซัดเข้าที่ใบหน้าของหลวงเดชบดินทร์เต็มแรง!
ผวะ!
หลวงเดชบดินทร์หงายหลังล้มตึงลงไปกองกับพื้น ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด สมุนชุดดำชักปืนขึ้นเตรียมยิง แต่ทว่า...
กริ๊ก!
กระบอกปืนรีวอลเวอร์สีดำเงาวับถูกจ่อตรงมาที่หน้าผากของสมุนชุดดำทั้งสองในพริบตา โดย "เก่ง" และ "กล้า" ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ พร้อมรอยยิ้มกวนประสาท
"วางอาวุธลงซะเพื่อน... ถ้าไม่อยากให้สมองพวกแกไหลเปื้อนพื้นไม้สวยๆ ของแม่หญิง" เก่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่แววตาดุดันจริงจัง
จากเงาแดดร่มเงาริมน้ำ เจ้าพระยาสิงหราชเดโช (ในคราบของนายสิงห์) ก้าวเดินออกมาอย่างสง่างาม เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและหมวกปีกเท่ ดวงตาคมกริบมองหลวงเดชบดินทร์ที่กำลังลูบปากตัวเองด้วยความเลือดกลบปาก
บัวบานเบิกตากว้างด้วยความตกใจและประหลาดใจเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่ม "ท่าน... นายสิงห์?"
สิงหราชปรายตาไปมองหลวงเดชบดินทร์ที่พยายามพยุงตัวลุกขึ้นด้วยความแค้นเคือง "ดูเหมือนว่า 'ลิขิต' จะชอบส่งให้ฉันมาช่วยแม่หญิงในเวลาคับขันอยู่เรื่อยสินะ... หรือนี่จะเป็นกลกลั่นแกล้งของโชคชะตาที่ทำให้เราต้องวนเวียนมาเจอกันตลอด?"
บัวบานเผลอยิ้มออกมาเล็กน้อยท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียด ความรู้สึกอุ่นวาบแล่นผ่านเข้ามาในหัวใจอย่างประหลาด
หลวงเดชบดินทร์กัดฟันกรอด ชี้หน้าสิงหราชด้วยความโกรธแค้น "แกเป็นใครวะ! ถึงกล้ามาสอดเรื่องของฉัน!"
สิงหราชก้าวเข้าไปใกล้หลวงเดชบดินทร์ ชักปืนลดต่ำลงแต่แววตาทรงอำนาจกดดันจนอีกฝ่ายต้องถอยหลังกรูด "ข้าไม่ใช่ใครที่ไหน... ข้าก็แค่คนที่เกลียดคนชั่ว และพร้อมจะขัดขวางทุก 'กลกลั่นแกล้ง' ที่แกใช้รังแกผู้หญิงอ่อนแอต่างหากล่ะ หลวงเดชบดินทร์!"
หลวงเดชบดินทร์หน้าซีดเผือด รู้ตัวว่าสู้แรงและกำลังไม่ได้ จึงกัดฟันคำราม "ฝากไว้ก่อนเถอะแก! เจ้าพระยาสิงหราชหรือไอ้นายสิงห์หน้าไหน ฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่!" พูดจบก็สะบัดหน้าสั่งสมุนให้ช่วยพยุงตัวแล้ววิ่งหนีหายไปอย่างหัวซุกหัวซุน
บรรยากาศบนเรือนแพกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง คำปอรีบเก็บดาบเข้าฝักพลางมองหน้าสิงหราชด้วยความทึ่ง
สิงหราชหันกลับมามองบัวบาน ถอดหมวกปีกออกเล็กน้อยแล้วโค้งศีรษะให้อย่างสุภาพ "แม่หญิง... ปลอดภัยดีนะ?"
บัวบานสบตากับเขา หัวใจเต้นแรงระรัว เธอยิ้มรับบางๆ ทั้งโล่งอกและซาบซึ้งใจ "ขอบคุณท่านอีกแล้วนะ... นายสิงห์ ดูท่าทางชีวิตฉันคงหนีไม่พ้นต้องให้ท่านช่วยชีวิตไว้เรื่อยๆ เสียแล้วกระมัง"
สิงหราชยิ้มมุมปาก อบอุ่นและจริงใจ "ถ้าการช่วยเหลือแม่หญิงคือกลกลั่นแกล้งของโชคชะตา... ข้าก็ยินดีจะติดกับดักนี้ไปตลอดชีวิต"
จบตอนที่ 12
ประเทศที่มีเทศกาลวันลอยกระทง คล้ายกันกับที่จัดขึ้นในประเทศไทย
ประวัตินามสกุลคนไทย เมื่อก่อนตั้งได้ แต่เดี๋ยวนี้ห้ามตั้ง
เปิดประวัติ 5 ตระกูลขุนนางผู้ทรงอิทธิพลของไทย จากราชสำนักโบราณสู่ชื่อสกุลที่ยังปรากฏถึงปัจจุบัน
รีวิวหนังดัง minions & monsters
ทำไมนอนครบ 8 ชั่วโมงแล้วตื่นมายังเพลีย
เปิดประวัติ “น้ำแข็ง” ในประเทศไทย ยุคแรกนำเข้าจากต่างประเทศ มีแต่ชนชั้นสูงที่ได้กิน
แบรนด์รถมอเตอร์ไซค์สัญชาติไทย ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแบรนด์หนึ่งของประเทศ
เปิด 5 ประเทศในโลกที่ใช้ “ระบบกษัตริย์” สืบทอดยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ บางราชวงศ์มีรากเก่าแก่กว่าพันปี!
อันตรายจากการผสมน้ำยาล้างห้องน้ำและวิธีเอาตัวรอด
OK ล็อตเตอรี่ รวม 10 เลขขายดี เปิดแนวทาง 4 สำนักดัง จับจุดเลขเด่นงวด 16 พ.ย. 69
เมื่อลูกชายประธานาธิบดีสหรัฐตกหลุมรักเจ้าชายจากอังกฤษ
หวย 1 ธันวาคม 2569 เปิดสถิติย้อนหลัง 20 ปี! เจาะเลขรางวัลที่ 1-เลขท้าย 2 ตัว มีเลขไหนเคยออกซ้ำบ้าง?
