LOVEZA ต้องใช้เงิน 180 ล้านบาท ทำไมเครื่องดื่มขายดีถึงยังเข้า 7-Eleven ไม่ได้

• LOVEZA มียอดขายที่สื่อรายงานสูงถึง 1 ล้านกระป๋องใน 3 วัน

• การขยายตลาดเข้า 7-Eleven ต้องเตรียมสินค้าเพิ่มเป็นประมาณ 5 ล้านกระป๋องต่อเดือน

• อุปสรรคสำคัญไม่ใช่แค่กำลังผลิต แต่เป็นเงินทุนหมุนเวียนและการบริหารสต็อก

เครื่องดื่มที่หลายคนกำลังตามหาอย่าง LOVEZA หรือเลิฟซ่า กลายเป็นสินค้ากระแสแรงในตลาดเครื่องดื่มไทย มีทั้งร้านค้าที่นำไปขายต่อ พ่อค้าแม่ค้าที่นำไปทำเมนูสเลอปี้ และผู้บริโภคที่พยายามตามหาซื้อมาดื่ม

แต่มีเรื่องหนึ่งที่หลายคนสงสัย คือ ทำไมเครื่องดื่มที่ขายดีจนบางพื้นที่สินค้าขาดตลาด ถึงยังไม่มีวางจำหน่ายใน 7-Eleven ทั้งที่มีโรงงานผลิตขนาดใหญ่รองรับ

คำตอบอยู่ที่ตัวเลขเบื้องหลังธุรกิจ ซึ่งมีทั้งเงินทุน การสั่งวัตถุดิบล่วงหน้า และความสามารถในการส่งสินค้าให้ครบตามความต้องการของร้านค้า

จากเครื่องดื่มที่เคยขาดทุน สู่กระแส LOVEZA

LOVEZA เป็นเครื่องดื่มน้ำโซดาผลไม้ของ ซุง-ศตาวิน นาราทองเพชร และซ้อก้าด-ณัฐชยานันท์ สุขวัฒนพร ผู้ร่วมก่อตั้งแบรนด์ Love Potion

ก่อนจะมาถึง LOVEZA ทั้งคู่เคยทำธุรกิจเครื่องดื่ม LOVELY DRINK ซึ่งเป็นน้ำเปล่าแต่งกลิ่นผลไม้ แต่ต้องหยุดผลิตหลังเปิดตัวประมาณ 4 เดือน โดยมีรายงานว่าขาดทุนกว่า 15 ล้านบาท

บทเรียนครั้งนั้นทำให้การกลับมาทำธุรกิจเครื่องดื่มครั้งใหม่มีการปรับกลยุทธ์ ทั้งเรื่องสูตรสินค้า ต้นทุน การผลิต และช่องทางจัดจำหน่าย

LOVEZA เปิดตัวในเดือนเมษายน 2569 มี 3 รสชาติ ได้แก่ องุ่นเคียวโฮ ฮันนี่เลมอน และลิ้นจี่ จำหน่ายในราคา 18 บาทต่อกระป๋อง โดยเริ่มวางขายผ่าน CJ MORE

ข้อมูลจากเส้นทางเศรษฐีรายงานว่า แบรนด์สามารถทำยอดขายได้ถึง 1 ล้านกระป๋องภายใน 3 วัน สะท้อนให้เห็นว่ากระแสความนิยมของสินค้าเติบโตอย่างรวดเร็ว

จุดเปลี่ยนจากเครื่องดื่มกระป๋องสู่เมนูสเลอปี้

อีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้ LOVEZA ถูกพูดถึงอย่างมาก คือการนำไปต่อยอดเป็นเมนูสเลอปี้

กระแสเริ่มเป็นที่รู้จักจากร้านน้องเอลฟ์เกี๊ยวเด้งจัมโบ้ ในงานวัดไร่ขิง จังหวัดนครปฐม ที่นำเครื่องดื่มมาแปรรูปเป็นเกล็ดน้ำแข็งจนกลายเป็นเมนูที่มีคนต่อคิวซื้อ

MGR Online รายงานว่าร้านสามารถขายสเลอปี้ได้ประมาณ 5,000 แก้วต่อวัน

ขณะเดียวกัน ตลาดพี่ญาคนรุมก็มีการนำ LOVEZA มาจำหน่าย โดยมีรายงานว่าสินค้าจำนวน 3,000 ลังขายหมดภายในเวลาไม่ถึง 20 นาที

ปรากฏการณ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า LOVEZA ไม่ได้มีเพียงตลาดผู้บริโภคที่ซื้อไปดื่มเอง แต่ยังมีตลาดพ่อค้าแม่ค้าที่ต้องการซื้อสินค้าไปต่อยอดสร้างรายได้ด้วย

ทำไมขายดีแล้วถึงยังเข้า 7-Eleven ไม่ได้

ประเด็นสำคัญอยู่ที่ความแตกต่างของขนาดเครือข่ายร้านค้า

จากคำอธิบายของซุงที่ Smart SME และ MarketThink นำเสนอ ระบุว่า ปัจจุบันการจำหน่ายผ่าน CJ ต้องเตรียมสินค้าประมาณ 1 ล้านกระป๋องต่อเดือน เพื่อให้มีสินค้าเพียงพอสำหรับเครือข่ายร้านค้า

แต่หากต้องการขยายไปยัง 7-Eleven ซึ่งมีสาขามากกว่า CJ ตามการประเมินของผู้ก่อตั้ง ก็จำเป็นต้องเพิ่มกำลังจัดส่งเป็นประมาณ 5 ล้านกระป๋องต่อเดือน

นั่นหมายความว่าธุรกิจต้องเตรียมสินค้าเพิ่มขึ้นประมาณ 5 เท่า จากปริมาณที่ใช้รองรับช่องทางจำหน่ายเดิม

ตัวเลขนี้ไม่ใช่แค่เรื่องการผลิตให้ได้มากขึ้น แต่หมายถึงการเตรียมวัตถุดิบ การจัดเก็บสินค้า การขนส่ง และเงินทุนที่ต้องใช้ล่วงหน้า

180 ล้านบาท คือโจทย์ใหญ่ของ LOVEZA

ตัวเลขที่น่าสนใจที่สุดอยู่ที่ต้นทุนการเตรียมสินค้า

ตามข้อมูลที่ MarketThink รายงานจากคำอธิบายของผู้ก่อตั้ง การผลิต LOVEZA จำนวน 5 ล้านกระป๋องต่อเดือน ต้องใช้เงินลงทุนประมาณ 90 ล้านบาท

แต่ปัญหายังไม่จบเพียงเท่านั้น เพราะหัวเชื้อที่ใช้ผลิตเครื่องดื่มต้องนำเข้าจากต่างประเทศ โดยใช้เวลาประมาณ 2 เดือน

หากต้องการให้สินค้ามีจำหน่ายต่อเนื่อง จึงต้องเตรียมสินค้าและวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 2 เดือน หรือคิดเป็นปริมาณประมาณ 10 ล้านกระป๋อง

เมื่อคำนวณตามตัวเลขประมาณการดังกล่าว จะกลายเป็นเงินทุนราว 180 ล้านบาท

นี่คือเหตุผลที่การนำสินค้าเข้าไปจำหน่ายในเครือข่ายขนาดใหญ่จึงไม่ใช่เรื่องง่าย แม้สินค้าจะได้รับความนิยมก็ตาม

เพราะผู้ประกอบการต้องมีเงินทุนรองรับทั้งการผลิตปัจจุบันและการสั่งวัตถุดิบสำหรับการผลิตในอนาคต

โรงงานผลิตได้วันละ 3 ล้านกระป๋อง แต่ทำไมยังไม่พอ

อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ LOVEZA ใช้โรงงานในเครือคาราบาวตะวันแดงในการผลิต

ข้อมูลจาก Smart SME ระบุว่า ผู้ก่อตั้งเคยสอบถามความพร้อมของโรงงาน และได้รับคำตอบว่าสามารถผลิตได้ โดยมีการรายงานกำลังผลิตสูงถึง 3 ล้านกระป๋องต่อวัน

เมื่อมองตัวเลขนี้ หลายคนอาจคิดว่าปัญหาด้านกำลังผลิตไม่น่าจะเป็นอุปสรรคอีกต่อไป

แต่ต้องแยกให้ออกระหว่างกำลังการผลิตของโรงงานกับเงินทุนของเจ้าของแบรนด์

โรงงานสามารถมีเครื่องจักรและกำลังผลิตมหาศาล แต่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าของสินค้าไม่ต้องจ่ายเงินค่าวัตถุดิบ ค่าผลิต หรือค่าเตรียมสต็อกล่วงหน้า

กล่าวอีกอย่างคือ โรงงานพร้อมผลิต ไม่ได้แปลว่าแบรนด์พร้อมจ่ายเงินเพื่อผลิตสินค้าจำนวนมหาศาล

อีกด่านสำคัญคือการส่งสินค้าให้ตรงเวลา

ธุรกิจร้านสะดวกซื้อไม่ได้ต้องการเพียงสินค้าที่ขายดี แต่ต้องการสินค้าที่มีจำหน่ายอย่างต่อเนื่องด้วย

หากสินค้าได้รับความนิยม แต่ผู้ผลิตไม่สามารถส่งสินค้าเข้าร้านได้ครบตามจำนวนและเวลาที่กำหนด ก็อาจเกิดปัญหาสินค้าขาดชั้นวางและกระทบต่อยอดขายของร้านค้า

ในธุรกิจซัพพลายเชนมีตัวชี้วัดที่เรียกว่า OTIF หรือ On-Time In-Full ใช้ประเมินว่าการส่งสินค้าตรงเวลาและครบตามจำนวนหรือไม่

MarketThink รายงานจากคำอธิบายของผู้ก่อตั้งว่า การส่งสินค้าไม่ทันหรือสินค้าไม่ครบตามเงื่อนไขของการจำหน่ายใน 7-Eleven อาจมีค่าปรับตามข้อตกลง

ดังนั้น การตัดสินใจขยายตลาดจึงต้องประเมินความเสี่ยงให้รอบคอบ ไม่ใช่เพียงดูว่าสินค้าขายดีแค่ไหน

บทเรียนของ LOVEZA คือยอดขายไม่เท่ากับความพร้อมในการเติบโต

กรณีของ LOVEZA เป็นตัวอย่างที่ทำให้เห็นภาพธุรกิจเครื่องดื่มได้ชัดเจน

การทำสินค้าให้เป็นที่รู้จักอาจต้องอาศัยการตลาดและกระแสบนโลกออนไลน์ แต่การขยายสินค้าไปยังร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ต้องอาศัยเงินทุน ระบบจัดส่ง และการบริหารสินค้าคงคลังที่มีประสิทธิภาพ

การเข้า 7-Eleven จึงไม่ใช่แค่การเพิ่มจำนวนร้านที่วางขาย แต่เป็นการเพิ่มขนาดความรับผิดชอบของธุรกิจไปอีกระดับ

สุดท้ายแล้ว สิ่งที่น่าติดตามไม่ใช่เพียงว่า LOVEZA จะเข้า 7-Eleven ได้เมื่อไร แต่คือผู้ประกอบการจะสามารถจัดการเงินทุนและระบบหลังบ้านให้พร้อมสำหรับการเติบโตได้อย่างไร

ถ้าเป็นคุณ จะเลือกเร่งขยาย LOVEZA เข้า 7-Eleven โดยยอมรับความเสี่ยงเรื่องเงินทุน หรือเลือกเติบโตผ่านช่องทางเดิมให้แข็งแรงก่อน เพราะเหตุใด