เงาดอกฝิ่นแผ่นดินเดือดตอนที่2

ตอนที่ 2

ชื่อตอน คำสั่งลับจากวังหลวง

ความมืดเริ่มโรยตัวปกคลุมกรุงเทพมหานคร แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันก๊าดตามริมถนนส่องประกายวับแวม ทว่า ณ ตำหนักส่วนในของพระราชวังหลวง บรรยากาศกลับตึงเครียดและเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น

ภายในห้องทรงพระอักษร ประทีปส่องสว่างสะท้อนภาพตราประทับแผ่นดิน เจ้าพระยาสิงหราชเดโช คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าพระพักตร์ของเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ผู้ได้รับมอบอำนาจเด็ดขาดจากราชสำนัก บนโต๊ะตรงหน้าเต็มไปด้วยเอกสารลับ รายงานการสืบสวน และสมุดบัญชีรายชื่อที่สิงหราชเพิ่งยึดมาจากโรงฝิ่นของแก๊งอั้งยี่

"เจ้าพระยาสิงหราช..." พระสุรเสียงทรงอำนาจแต่แฝงด้วยความกังวลดังขึ้น "ฝิ่นเถื่อนพวกนี้ระบาดหนักจนกัดกินรากเหง้าของสยามไปครึ่งค่อนประเทศแล้ว หากเราปล่อยให้พวกมันขนถ่ายเงินตราและอำนาจเหนือดินแดนล้านนาได้ตามอำเภอใจ ความมั่นคงของแผ่นดินเราจะสั่นคลอนถึงขีดสุด"

สิงหราชเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมเข้มฉายแววเด็ดเดี่ยว เขาก้มกราบลงด้วยความจงรักภักดี "เกล้ากระหม่อมขอเอาชีวิตเป็นเดิมพันพระเจ้าค่ะ! ไม่ว่าไอ้พ่อค้ายาหน้าไหน หรือขุนนางกังฉินคนใดที่อยู่เบื้องหลังเครือข่ายนี้ กระหม่อมจะลากคอพวกมันมาลงโทษตามกฎหมายให้จงได้"

เจ้านายชั้นผู้ใหญ่แย้มพระสรวลเล็กน้อยด้วยความไว้วางใจ ก่อนจะยื่นหีบไม้ประทับตราลับให้ "ดี... เราเชื่อมั่นในมือปราบอย่างเจ้า จงนำกำลังลงเหนือ ปลอมตัวและสืบสวนอย่างเงียบเชบ เพราะที่นั่น... อำนาจมืดมันหยั่งรากลึกจนแยกไม่ออกว่าใครคือคนดี ใครคือโจร"

"รับด้วยเกล้าพระเจ้าค่ะ!"

ตัดภาพมาที่กองบัญชาการลับของเจ้าพระยาหนุ่ม บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและการเตรียมพร้อมขั้นสูงสุด เก่ง กำลังตรวจเช็คกระสุนปืนและซองกระสุนอย่างคล่องแคล่ว สมองอันฉลาดเป็นกรดของเขาเริ่มคำนวณเส้นทางเดินเรือและทางบกขึ้นสู่ภาคเหนืออย่างละเอียด

"ทางขึ้นเหนือช่วงนี้ไม่ง่ายเลยนะพี่เก่ง" กล้าเดินแบกหีบกระสุนเหล็กใบโตเข้ามาวางเสียงดังโครม ร่างกายใหญ่โตของเขากำยำเต็มไปด้วยมัดกล้าม "ได้ข่าวว่าพวกอั้งยี่กับกลุ่มติดอาวุธตั้งด่านตรวจเข้มตามแนวชายแดน ถ้าเราสุ่มส่าบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังโดนรุมกินโต๊ะแน่"

เก่งเงยหน้าขึ้นจากแผนที่แผ่นใหญ่ ยิ้มมุมปากแล้วดีดนิ้วเป๊าะ "นั่นแหละคือความสนุกไอ้กล้า! ถ้ามันง่าย ท่านเจ้าพระยาคงไม่เรียกพวกเรามาหรอก สมองอย่างแกน่ะมีไว้แบกหีบ ส่วนสมองแบบฉันมีไว้คิดแผน... จำไว้"

"ไอ้เก่ง! แกอยากลองวัดพลังกับหมัดของฉันดูสักตั้งไหมล่ะ!" กล้ายกกำปั้นใหญ่เท่าลูกมะพร้าวขึ้นมาขู่ยิ้มๆ

"พอได้แล้ว ทั้งสองคน"

เสียงทุ้มทรงอำนาจดังขึ้นที่ประตูห้อง สิงหราชก้าวเข้ามาในชุดเดินทางเต็มยศ เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดพับแขนขึ้นเล็กน้อย กางเกงขายาวเนื้อหนาสำหรับลุยป่า และหมวกปีกทรงเท่ที่สวมทับใบหน้าคมเข้ม ดวงตาดุดันกวาดมองลูกสมุนทั้งสองด้วยความจริงจัง

กล้าและเก่งรีบยืนตรงทำความเคารพทันที

"ท่านเจ้าพระยา... พระราชทานภารกิจว่าอย่างไรบ้างครับ?" เก่งรีบเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น

สิงหราชโยนสมุดบัญชีลับเล่มสีดำลงบนโต๊ะไม้ เสียงกระแทกหนักแน่นสะท้อนก้อง "พระองค์ทรงมีรับสั่งเด็ดขาด ให้เรากวาดล้างเครือข่ายฝิ่นข้ามชาตินี้ให้สิ้นซาก และเป้าหมายหลักของเรา... คือคุ้มใหญ่ทรงอิทธิพลแห่งเมืองเชียงใหม่ ที่มีเบื้องหน้าเป็นคนใจบุญ แต่เบื้องหลังคือพญาราชสีห์แห่งวงการค้ายา"

กล้าตาโต "คุ้มใหญ่ที่เชียงใหม่? คนใจบุญงั้นหรือครับ?"

"ใช่..." สิงหราชหยิบปืนรีวอลเวอร์คู่ใจขึ้นมาบรรจุนกระสุนทีละนัด เสียงโลหะกระทบกันดัง คลิก... คลิก... เป็นจังหวะที่บ่งบอกถึงความพร้อมขั้นสุด "ชาวบ้านสรรเสริญมันว่าเป็นพ่อเลี้ยงผู้ใจบุญ สร้างวัด ช่วยเหลือคนยากไร้ แต่ในบัญชีลับนี้ระบุชัดเจนว่า มันคือศูนย์กลางการกระจายฝิ่นรายใหญ่ที่สุดในสยาม"

สิงหราชเงยหน้าขึ้น สายตาดุดันเปล่งประกายความมุ่งมั่นที่ไม่มีวันสั่นคลอน

"เตรียมตัวให้พร้อม รุ่งเช้าตรู่เราจะเดินทางขึ้นเหนือ... ไปกระชากหน้ากากพวกมันให้แผ่นดินได้เห็นความจริง!"

จบตอนที่ 2