เหมือนว่ายกโลกทั้งใบมาไว้ที่นี่ ที่เรานั้นเรียกว่าการจำลองสิ่งที่งดงามในต่างประเทศ เหมือนเที่ยวยุโรปในไทย

 เที่ยวที่ไหนเที่ยวอย่างไรให้มีความสุข  รอยยิ้มทุกการเดินเหิรให้สิ่งที่หมาย 

การนั่งมองคนที่เดินไปมาอย่างมากมาย  แสงสุดท้ายของวันต่างเลิกจากงานมาหาการณ์ของความสุขใจ

ไม่มีในส่วนของความวุ่นวายให้ได้เห็น  ต่างคนต่างเดินเป็นบริเวณที่สุขสันต์

ความท้าทายของดวงอาทิตย์ต่อพระจันทร์ จะงดงามดั่งที่เจอเมื่อเรานั้นเดินออกจากทางเดินกิจวัตร

    ชีวิตเรานั้นกว่าจะมายืนที่นี่เกาะรั้วตรงนี้นั้นต้องผ่านอะไรมาเยอะตั้งแต่ตอนเช้าของการเดินทางนั้นเราเองเดินทางมายังสถานที่ของงานมหกรรมหนังสือระดับชาติเพื่อที่จะมาซื้อหรือว่าเลาะงานอ่านหนังสือ เมื่อเรานั้นอ่านหนังสือและได้พอตามจำนวนนั้นเราเองมาที่นี่เพื่อที่จะนัดเจอกันเพื่อที่จะเดินทางไปในสถานที่สนามหลวงในการที่จะเที่ยวเดินเล่น และสุดท้ายนั้นคือสถานที่ในการที่จะมาทานอาหารเย็นริมน้ำ 

    ต้องใช้ในส่วนของระยะเวลานั้นค่อนข้างที่จะมากมายเลย อากาศที่นี่นั้นดีมากตอนที่ตะวันนั้นกำลังจะตกดินแสงสุดท้ายนั้นงดงาม นึกถึงในเวลาที่เรานั้นยืนมองในส่วนของพระอาทิตย์กำลังจะตกดินที่ทะเล มีความรู้สึกนั้นเหมือนกันอย่างมากเลย ความสุขนั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย เราเดินรอบสถานที่แห่งนี้เพราะว่ายังไม่เคยมาสักที โดยรอบนั้นจะเป็นในส่วนของร้านอาหารค่อนข้างที่จะเยอะ ไม่ว่าจะเป็นอาหารแบบร้านอาหารหรือว่าอาหารแบบบุฟเฟต์ที่หลากหลายให้เรานั้นได้เลือก ริมน้ำนั้นบรรยากาศดีมาก

   ตรงข้ามนั้นจะคือในส่วนของท่าเรือที่มีเรือนั้นสามารถพาเรานั้นข้ามฝั่งไปยังอีกทางหนึ่งถ้าจำไม่ผิดนั้นเขาเรียกว่าฝั่งพระนคร แสงสีเสียงในส่วนของยามเย็นนั้นงดงาม แต่หากว่าเรานั้นไปในตอนเย็นมากสถานที่แห่งนี้นั้นมีเวลาที่หลับใหลเหมือนกัน ความนิ่งเงียบนั้นค่อนข้างที่จะเงียบลงอย่างรวดเร็ว จนถึงในช่วงเวลาสุดท้ายจึงค่อยตระธานหายไป

   ฟ้าที่ยังคงสดใส กับหลายอย่างที่ยังคงส่องแสง จะให้ความสวยงามเสมอ แต่เมื่อสิ้นสุดลง  ก็หมดในส่วนของหลายอย่างไปสิ้นเชิง เวลาของเรานั้นไม่ได้มากกว่าใครเพียงเรานั้นจัดสรรในส่วนของช่วงเวลาอย่างมาก บ้านของความสุขนั้นจะยั่งยืน ตราบใดที่แสงสุดท้ายของเรานั้นยังไม่ได้หายไปไหน คนเรานั้นก็ยังสามารถที่จะดิ้นรนตามกำลังของเขานั่นเอง