ขนนกในอึไดโนเสาร์อายุ 66 ล้านปีช่วยเปิดภาพว่าไดโนเสาร์ตัวนั้นกินนกอะไร?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ไดโนเสาร์ในฟอสซิลก้อนนี้น่าจะกินนกน้ำกลุ่มเฮสเพอโรนิธิฟอร์ม นักวิจัยพบขนกับกระดูกขาอยู่ในมูลฟอสซิลเดียวกัน จึงเสนอว่าขนน่าจะเป็นของนกกลุ่มนี้ ส่วนชนิดของไดโนเสาร์ผู้กินยังระบุไม่ได้แน่ชัด

มูลฟอสซิลอายุราว 66 ล้านปีชิ้นนี้มาจากชั้นหินเฮลครีกในรัฐมอนแทนา ผู้สำรวจพบก้อนสีคล้ำที่แตกจนเห็นขนชิ้นหนึ่งโผล่บนผิว ก่อนส่งตรวจองค์ประกอบแร่และสแกนไมโครซีที วิธีนี้ใช้รังสีเอกซ์หลายภาพมาประกอบเป็นภาพสามมิติ จึงช่วยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างใน

ภาพสแกนเผยขนหลายชิ้น เกล็ดปลาการ์ขนาดเล็ก และกระดูกขาของนก งานวิจัยตีพิมพ์ในวารสารเคอร์เรนต์ไบโอลอจีเสนอว่าเกล็ดปลาเป็นอาหารมื้อสุดท้ายของนกตัวนั้น จึงเห็นลำดับอาหารที่น่าจะเป็นปลา ตามด้วยนกน้ำ และจบที่ไดโนเสาร์นักล่า

กระดูกขาช่วยให้นักวิจัยระบุว่านกน่าจะอยู่ในกลุ่มเฮสเพอโรนิธิฟอร์ม นกน้ำที่บินไม่ได้และใช้เท้าดำน้ำหาปลา กลุ่มนี้เป็นญาติใกล้กับสายพันธุ์นกที่ยังอยู่ในปัจจุบัน แต่ไม่ใช่กลุ่มเดียวกัน ขนที่พบยังมีโครงสร้างบางอย่างซึ่งช่วยลดการซึมผ่านของน้ำ คล้ายขนนกน้ำที่มีชีวิตในปัจจุบัน

การตรวจยังพบขนอื่นอยู่ด้านใน รวมถึงรูปแบบขนที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ขนหลักมีแกนที่แข็งและมีโครงสร้างซับซ้อน ขณะที่ขนตามลำตัวบางชิ้นมีลักษณะฟูและดั้งเดิมกว่า จึงได้ภาพของขนนกในช่วงปลายยุคครีเทเชียสที่มีลักษณะผสมกัน ไม่ได้เหมือนขนนกสมัยใหม่ทั้งหมด

ผู้เขียนงานวิจัยเสนอว่าความต่างของขนอาจเกี่ยวข้องกับการอยู่รอดหลังอุกกาบาตพุ่งชนโลก โดยเฉพาะขนตามลำตัวที่ช่วยเก็บความร้อน หากขนของนกบางกลุ่มกันหนาวได้ไม่ดีพอ ก็อาจเสียเปรียบในฤดูหนาวหลังเหตุการณ์นั้น อย่างไรก็ตาม สมมติฐานนี้ยังต้องทดสอบกับฟอสซิลจากนกหลายชนิด ไม่ใช่ข้อสรุปที่ก้อนมูลชิ้นเดียวพิสูจน์ได้

สิ่งที่ฟอสซิลชิ้นนี้ตอบได้ชัดคือ มูลของไดโนเสาร์อาจเก็บทั้งหลักฐานผู้ล่า เหยื่อ และอาหารของเหยื่อไว้ในก้อนเดียว นักบรรพชีวินวิทยาจึงอาจใช้การสแกนมูลฟอสซิลเพิ่มเพื่อค้นหาขนหรือเศษกระดูกที่มองไม่เห็นจากผิวด้านนอก

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th