ทะเลเชื่อมถึงกัน แต่ความเค็มไม่เท่ากัน: ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 35 ส่วนในพัน

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

น้ำทะเลในมหาสมุทรเปิดมีความเค็มเฉลี่ยราว 35 ส่วนในพัน หรือ 3.5% ของน้ำทะเลโดยน้ำหนัก ตามข้อมูลของ NOAA ค่านี้เป็นค่าเฉลี่ย ไม่ใช่ตัวเลขที่ทุกชายหาดจะมีเหมือนกัน

“ส่วนในพัน” คือการเทียบมวลเกลือที่ละลายกับมวลของน้ำทะเลทั้งตัวอย่าง จึงอ่านเป็นตัวอย่างได้ว่า:

• น้ำทะเล 1 กิโลกรัม มีเกลือแร่ละลายรวมราว 35 กรัม

• ค่านี้บอกกรัมต่อกิโลกรัม ไม่ใช่กรัมต่อลิตร เพราะลิตรใช้บอกปริมาตร

คำว่า “เกลือ” ในค่าความเค็มไม่ได้หมายถึงเกลือแกงอย่างเดียว NOAA ระบุว่าสารที่ละลายในน้ำทะเลมีหลายชนิด ในบรรดาไอออนหรืออนุภาคของสารที่มีประจุ คลอไรด์และโซเดียมรวมกันราว 85% ส่วนแมกนีเซียมกับซัลเฟตอีกราว 10% ยังมีสารชนิดอื่นปนอยู่ด้วย

น้ำทะเลแต่ละแห่งจึงเค็มต่างกันได้ เมื่อมีการระเหย น้ำออกจากทะเลเป็นไอแต่เกลือส่วนใหญ่ยังอยู่ ความเค็มจึงมีแนวโน้มสูงขึ้น ส่วนฝนและน้ำจืดจากแม่น้ำเติมน้ำเข้าไป ทำให้ความเค็มลดลง NOAA ระบุว่าความเค็มเปลี่ยนตามอุณหภูมิ การระเหย และปริมาณฝน

หน้า NOAA ยังสรุปแนวโน้มตามภูมิภาคว่า ทะเลบริเวณเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกมักมีความเค็มต่ำกว่า ขณะที่ละติจูดกลางมักสูงกว่า นี่เป็นภาพรวมกว้าง ๆ ที่สัมพันธ์กับฝน การระเหย และสภาพอากาศ ไม่ใช่ค่าที่ใช้แทนทุกพื้นที่ได้

จุดที่แม่น้ำไหลลงทะเลเห็นความต่างได้ชัด เพราะน้ำจืดกับน้ำเค็มผสมกัน NOAA ระบุว่าน้ำกร่อยบริเวณปากแม่น้ำมีค่าความเค็มได้ตั้งแต่ 0.5 ถึง 35 ส่วนในพัน และเปลี่ยนไปตามตำแหน่ง น้ำขึ้นน้ำลง และสภาพอากาศ จึงต่างจากค่าเฉลี่ยของมหาสมุทรเปิด

ถ้าเห็นตัวเลขความเค็ม ควรดูด้วยว่าเก็บตัวอย่างจากบริเวณใดและเมื่อไร ค่าจากปากแม่น้ำหลังฝนตกตอบคนละเรื่องกับค่าเฉลี่ยของทะเลเปิด แม้ทั้งคู่จะเป็นน้ำที่เชื่อมถึงกันก็ตาม

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th