หมีน้ำรอดจากสุญญากาศอวกาศได้ แต่รังสี UV ทำให้รอดน้อยลง

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

หมีน้ำบางตัวรอดจากสุญญากาศในวงโคจรต่ำรอบโลกนาน 10 วันได้ แต่เมื่อมีรังสี UV จากดวงอาทิตย์ อัตรารอดลดลง งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Current Biology รายงานว่า กลุ่มที่เจอสุญญากาศอย่างเดียวไม่สูญเสียอัตรารอด ส่วนหลังสัมผัสสุญญากาศร่วมกับรังสีดวงอาทิตย์ มีหมีน้ำเพียงบางตัวที่ฟื้นกลับมาได้

การทดลองเกิดขึ้นในภารกิจ FOTON-M3 ปี 2007 ใช้หมีน้ำโตเต็มวัยสองชนิด คือ Milnesium tardigradum และ Richtersius coronifer โดยทำให้ตัวอย่างอยู่ในสภาพแห้งก่อนใส่ไว้ในชุดทดลอง Biopan-6 ซึ่งโคจรสูง 258–281 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเลเป็นเวลา 10 วัน งานเดียวกันยังทดสอบไข่และตรวจการฟักทั้งไข่ที่วางหลังเที่ยวบินกับไข่ที่สัมผัสโดยตรง แต่เนื้อหานี้สรุปผลตัวเต็มวัยเท่านั้น

นักวิจัยเปรียบเทียบตัวอย่างสามแบบ: เจอสุญญากาศอย่างเดียว, เจอสุญญากาศร่วมกับรังสี UV-A และ UV-B ช่วง 280–400 นาโนเมตร, และเจอสุญญากาศร่วมกับรังสี UV ช่วงกว้าง 116.5–400 นาโนเมตร กลุ่มสุดท้ายจึงได้รับรังสีที่มีช่วงคลื่นสั้นกว่าเพิ่มเข้ามาเมื่อเทียบกับกลุ่ม UV-A/B

การฟื้นกลับมาไม่ได้หมายถึงหมีน้ำกำลังเดินหรือใช้ชีวิตในอวกาศ ระหว่างทดลองตัวอย่างที่ศึกษานี้อยู่ในสภาพแห้ง แล้วนักวิจัยตรวจว่าตัวใดกลับมาฟื้นได้หลังสิ้นสุดการสัมผัสและนำกลับมาเติมน้ำ รายงานระบุว่าในกลุ่ม UV-A/B มี M. tardigradum ร้อยละ 68 ฟื้นตัวภายใน 30 นาที แต่อัตราตายภายหลังยังสูง ส่วน R. coronifer ฟื้นเพียงหนึ่งตัว ความต่างของผลจึงมาจากเงื่อนไขที่ตัวอย่างได้รับ ไม่ใช่การเปรียบเทียบสัตว์ที่กำลังเคลื่อนไหวในอวกาศ

ผลที่เล่าในบทความนี้จำกัดอยู่ที่ตัวเต็มวัยสองชนิดในสภาพแห้ง ซึ่งถูกทดสอบเป็นเวลา 10 วันในวงโคจรต่ำ จึงใช้แทนหมีน้ำทุกชนิดหรือหมีน้ำในสภาพปกติไม่ได้

ขอบคุณภาพประกอบจาก https://graphic.in.th