ความจริงกับความรู้สึกคิดไปเองกับความหลอนจากความกลัว อันไหนทำร้ายเรามากกว่ากัน

บทความ ความจริงกับความรู้สึกคิดไปเองกับความหลอนจากความกลัว

 

3 อย่างนี้หน้าตาเหมือนกันมาก จนเราแยกไม่ออก

 

แต่ทำร้ายเราไม่เท่ากัน

 

1. ความจริง = สิ่งที่เกิดขึ้นจริง มีหลักฐาน

 

ความจริงคือสิ่งที่กล้องวงจรปิดเห็น

 

เช่น

 

เขาอ่านไลน์แต่ไม่ตอบ

เจ้านายเรียกไปคุย

หมอบอกว่าต้องตรวจเพิ่ม

เงินในบัญชีเหลือ 200 บาท

 

ความจริงมักสั้น ตรง และไม่ดราม่า

 

มันแค่เกิดขึ้นแล้วจบ

 

แต่สมองเราไม่ยอมให้จบแค่นั้น

 

2. ความรู้สึกคิดไปเอง = สมองเอาความจริงไปปรุงเพิ่ม

 

พอความจริงเกิดขึ้น สมองจะเอาประสบการณ์เก่า ความกลัวเก่า มาใส่เพิ่ม

 

เช่น

 

ความจริง: เขาอ่านไลน์ไม่ตอบ 2 ชั่วโมง

 

ความคิดไปเอง: เขาเบื่อเราแล้ว เขาไม่อยากคุยกับเราแล้ว เขาต้องมีคนอื่นแน่เลย เราไม่มีค่าพอ

 

เห็นไหม จากประโยคเดียว สมองปรุงไป 4 ประโยค

 

ความจริง: เจ้านายเรียกไปคุยบ่าย 3

 

ความคิดไปเอง: เราต้องโดนไล่ออกแน่เลย เราทำอะไรผิด ทำไมต้องเป็นเรา เดือนนี้จะเอาอะไรกิน

 

สมองเราเก่งมากในการสร้างนิยาย

 

นักจิตวิทยาเรียกว่า คิดไปเองแบบเหมารวม

 

เขาต้องคิดแบบนี้แน่ๆ ทั้งที่เรายังไม่ได้ถามเขาเลย

ต้องเกิดเรื่องร้ายแน่ๆ ทั้งที่ยังไม่เกิด

 

90% ของที่เราคิดไปเอง ไม่เคยเกิดขึ้นจริง

 

แต่เราเจ็บจริง ร้องไห้จริง นอนไม่หลับจริง จากเรื่องที่ยังไม่เกิด

 

3. ความหลอนจากความกลัว = คิดไปเองจนร่างกายหลอนไปด้วย

 

นี่คือขั้นสุด

 

เมื่อเราคิดไปเองบ่อยๆ ร่างกายจะเชื่อว่านั่นคือความจริง แล้วสร้างอาการออกมา

 

กลัวว่าแฟนจะทิ้ง คิดวนทั้งคืน จนใจสั่น หายใจไม่ออก เหมือนจะตาย ทั้งที่แฟนยังนอนข้างๆ

กลัวป่วย ค้น Google ว่าเจ็บหน้าอกคืออะไร อ่านไปอ่านมา ปวดหน้าอกจริง หายใจไม่ออกจริง ไปโรงพยาบาล หมอบอกปกติ เครียดล้วนๆ

กลัวผี ตอนกลางคืนได้ยินเสียงก๊อกแก๊ก คิดว่าผีมา ขนลุก เหงื่อแตก ทั้งที่คือเสียงหนูวิ่ง

 

สมองแยกไม่ออกระหว่างเรื่องจริงกับเรื่องที่คิดจนน่ากลัว

 

มันเลยสั่งให้ร่างกายหลอนเหมือนเจอเรื่องจริง

 

แล้วจะแยกยังไง อันไหนจริง อันไหนคิดไปเอง อันไหนหลอน

 

ให้ถามตัวเอง 3 คำถามนี้ ตอนที่กลัวมากๆ

 

คำถามที่ 1 มีหลักฐานไหม

 

เขาบอกว่าจะทิ้งเราจริงไหม หรือเราคิดเอง

 

มีใบไล่ออกไหม หรือเราคิดเองว่าเจ้านายจะไล่ออก

 

ถ้าไม่มีหลักฐาน = ความคิดไปเอง 90%

 

คำถามที่ 2 ถ้าเพื่อนมาเล่าเรื่องนี้ให้เราฟัง เราจะบอกเพื่อนว่ายังไง

 

เรามักใจดีกับเพื่อนมากกว่าตัวเอง

 

เพื่อนบอกว่า แฟนอ่านไลน์ไม่ตอบ 2 ชั่วโมง เราจะบอกเพื่อนว่า เออเขาอาจขับรถอยู่ ทำงานอยู่ ไม่ต้องคิดมาก

 

แต่พอเป็นเราเอง เราดันบอกตัวเองว่าเขาไม่รักแล้ว

 

ลองเป็นที่ปรึกษาให้ตัวเองเหมือนให้เพื่อน

 

คำถามที่ 3 ความกลัวนี้เคยทำนายถูกกี่ครั้ง

 

ลองนับดู 10 ครั้งที่เรากลัวว่าจะโดนทิ้ง โดนไล่ออก ป่วยหนัก มันเกิดจริงกี่ครั้ง

 

ส่วนใหญ่ 0-1 ครั้ง

 

แต่เรายอมให้มันหลอกเราทุกครั้ง

 

วิธีหยุดหลอนจากความกลัว แบบทำได้วันนี้

 

เขียนออกมา ไม่ใช่คิดวนในหัว เอากระดาษมาเขียน ความจริงคืออะไร ความคิดไปเองคืออะไร พอเขียนแล้วจะเห็นเลยว่า ความคิดไปเองยาวกว่าความจริง 10 เท่า

 

หายใจแบบ 4-7-8 ตอนหลอน ใจสั่น ให้หายใจเข้า 4 วิ กลั้น 7 วิ หายใจออก 8 วิ ทำ 3 รอบ ร่างกายจะเลิกหลอน เพราะออกซิเจนไปเลี้ยงสมอง

 

ถาม ไม่ใช่เดา กลัวว่าเขาโกรธ ถามเลยว่าโกรธไหม กลัวโดนไล่ออก ถามหัวหน้าเลยว่ามีอะไรต้องปรับไหม ความจริงมักไม่น่ากลัวเท่าที่เราคิดไปเอง

 

นอนให้พอ อย่าดูข่าวก่อนนอน คนอดนอน สมองจะแยกความจริงกับความคิดไม่ออก จะหลอนง่ายกว่าปกติ 3 เท่า

 

สุดท้ายอยากบอกว่า

 

ความจริงอาจเจ็บ แต่เจ็บครั้งเดียวแล้วจบ

 

ความคิดไปเองเจ็บ 100 ครั้งทั้งที่เรื่องยังไม่เกิด

 

ความหลอนจากความกลัวเจ็บทั้งใจและร่างกาย ทั้งที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

 

อย่าให้หนังผีที่สมองเราสร้างเอง มาทำร้ายเราทั้งชีวิต

 

คืนนี้ถ้ากลัวอีก ลองถามตัวเองว่า นี่คือความจริง หรือเรากำลังฉายหนังผีให้ตัวเองดู