ผึ้งและตัวต่อ

พิษของผึ้งและต่ออะไรอันตรายกว่า

*ต่อ(โดยเฉพาะต่อหัวเสือ/แตน)มักอันตรายกว่า

.ผึ้งหวาน ต่อยได้ครั้งเดียว-เหล็กในติดผิว  ตายตาม พิษต่อหนึ่งตัวน้อยกว่า

.ต่อ/แตน เหล็กในไม่มีตะขอ-ต่อยซ้ำได้หลายครั้ง โดยเฉพาะต่อหัวเสือ มีปริมาณพิษมาก โจมตีเป็นฝูงได้รวดเร็ว อาการปวด  บวม รุนแรงกว่า

.แต่ถ้าแพ้พิษแค่ผึ้ง1ตัวก็อาจช็อกแพ้ได้เหมือนกัน 

 อาการต้องรีบไปโรงพยาบาลทันที

.หายใจลำบาก/คอหอยบวม/ริมฝีปากบวม/เวียนหัว/ผื่นลมพิษทั่วตัว/โดนต่อยหลายจุด

.ขั้นตอนเบื้องต้น หนีออกจากที่นั้น ถ้ามีเหล็กในคาอยู่ ใช้ขอบบัตรเขี่ยออก(ห้ามบีบ)ล้างด้วยสบู่ ประคบเย็น

.ถ้าโดนต่อหัวเสือรุม อย่าพยามยามจับหรือไล่ฝูง รีบหนีไปที่ปิดมิดชิด

*ต่อหัวเสือที่พบบ่อยในไทย (เช่น Vespa affinis/ต่อหัวเสือบ้าน)

.ขนาด ยาวประมาณ2-3ซม.ตัวอ้วนกว่าตัวต่อกระดาษ

.สี  หัวสีเหลือง-ส้ม  ลำตัวสีดำ ท้องมีแถบสีส้ม-เหลืองชัดเจน(V.affinis มี2ปล้องส้ม V.tropicaมีแค่1ปล้องส้ม)ปีกสีน้ำตาลใส

.รัง.ต่อหัวเสือทำรังกลมจากกระดาษอยู่ใต้ชายคา/ต้นไม้สูง ต่อหลุมอยู่ในโพรง/ใต้ดิน

.นิสัย ปกป้องรังอย่างเข้มงวด ต่อยได้หลายครั้ง ไม่ตายหลังต่อย มักโจมตีเมื่อถูกรบกวน โดยเฉพาะใกล้รัง

.ต่างจากผึ้งหวาน ผึ้งหวานมีขนฟู อ้วนมากกว่า ต่อยครั้งเดียวแล้วตาย ตัวต่อกระดาษเอวคอดมากกว่า ตัวเล็กกว่า

*จำนวนชนิดต่อทั่วโลกมีมากกว่า100,000ชนิดที่ได้รับการระบุแล้วและคาดว่ามีอีกหลายแสนชนิดที่ยังไม่ค้นพบ  ส่วนใหญ่เป็นต่อเดี่ยวไม่ค่อยต่อยคน

.ความหมายแคบ(ที่คนเรียกว่าต่อ/ต่อหัวเสือ/ต่อกระดาษ-วงศ์Vespidae)มีประมาณ7,000-10,000ชนิดเท่านั้น

*ชนิดที่พบบ่อยในไทย(ที่คนรู้จัก)

1.ต่อหัวเสือ(Vespa)เช่นต่อหัวเสือบ้าน(Vespa affinis)ต่อหลุม(Vespa tropica)ต่อหัวเสือเอเชีย(Vespa mandarinia)

2.ต่อกระดาษ (Paper wasp)เอวคอดยาว ทำรังรูปชามใต้ชายคา

3.ต่อหม้อดิน/ต่อโป่งดิน ต่อเดี่ยวทำรังดิน มักไม่ก้าวร้าว

4.ต่อแมงมุม ตัวใหญ่ สีดำ ส้ม  มักไล่จับแมงมุมหรือด้วง

ต่อหัวเสือเป็นกลุ่มที่อันตรายที่สุด อย่าเข้าใกล้รัง ถ้าโดนต่อยแล้วมีอาการหายใจลำบาก รีบไปโรงพยาบาลทันที

*อย่าพยายามกำจัดรังเอง โดยเฉพาะต่อหัวเสือ

 ผู้เชี่ยวชาญมักเผาตัวต่อกลางคืน เผาผึ้งกลางวัน

.กลางคืน-ตัวต่อ ส่วนใหญ่กลับเข้ารังแล้ว เคลื่อนไหวน้อย

.กลางวัน-ผึ้ง เห็นเส้นทางบินเข้ารังได้ชัดเจน เพื่อหาว่ารังอยู่ตรงไหน#เป็นความเชื่อโบราณ