ทำไมแผ่นกันความร้อน Orion จึงสึกกร่อนตอนกลับโลก?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

ระหว่างทางกลับจากดวงจันทร์ แผ่นใต้ยาน Orion เจอความร้อนเกิน 4,000°F แต่ห้องโดยสารอยู่ช่วงกลาง 70°F และทำความเร็วสูงสุด 39 เท่าของเสียง ตัวเลขนี้มาจากรายงาน NASA วันที่ 15 ตุลาคม 2026 หลังวิเคราะห์เที่ยวบิน Artemis II คำถามคือแผ่นรับความร้อนขนาดนั้นได้อย่างไร?

คำตอบอยู่ที่วัสดุชื่อ Avcoat ซึ่งทำงานแบบ สลายตัวและค่อย ๆ สึกออกเพื่อพาความร้อนออกไป เมื่อยานผ่านชั้นบรรยากาศ ผิวส่วนหนึ่งจึงยอมเปลี่ยนสภาพแทนการปล่อยให้ความร้อนถ่ายเข้าสู่ตัวยานโดยตรง การสึกตามที่ออกแบบไว้เป็นส่วนหนึ่งของการป้องกัน ไม่ได้แปลว่าแผ่นพังทันที

แผ่นใต้ Orion มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 16.5 ฟุต ประกอบจาก Avcoat 186 ชิ้น ยึดกับโครงไทเทเนียมและผิวคอมโพสิต ความร้อนทำให้วัสดุชั้นนอกเปลี่ยนสภาพและปล่อยก๊าซ พลังงานส่วนหนึ่งถูกใช้ไปกับการเปลี่ยนสภาพและออกไปพร้อมก๊าซ ขณะที่ตัวแผ่นยังช่วยกันความร้อนจากโครงสร้างยาน

แต่การสึกตามแผนต่างจากชิ้นส่วนหลุดเป็นหย่อม ๆ Artemis I ใช้เส้นทางกลับแบบกระดอนเข้าออกชั้นบรรยากาศ ก๊าซใน Avcoat ระบายไม่ทันบางช่วง ความดันจึงสะสมจนเกิดรอยร้าวและผลักชั้นถ่านให้หลุด NASA ระบุว่าปัญหาเกี่ยวกับการซึมผ่านของก๊าซและเส้นทางกลับ ไม่ใช่แค่ความร้อนสูง

Artemis II จึงปรับเส้นทางไม่ให้กระดอนแบบเดิม และจำกัดระยะทางที่ยานอยู่ในช่วงอุณหภูมิซึ่งสัมพันธ์กับปัญหานั้น หลังตรวจพบจุดที่ชั้นถ่านหลุด 9 จุด เทียบกับ 103 จุดใน Artemis I และรอยแตกกับการหลุดลดลงประมาณสิบเท่า

NASA ประเมินว่าแผ่นของ Artemis II ทำงานตามคาด แม้ยังมีการสึกและจุดชั้นถ่านหลุดให้ตรวจต่อ ส่วน Artemis III จะใช้ Avcoat ที่ก๊าซผ่านได้สม่ำเสมอขึ้น ความต่างสำคัญคือระหว่างการสึกที่ออกแบบไว้กับ การแตกร้าวและหลุดร่อนผิดจังหวะ ผิวดำหรือรอยสึกอย่างเดียวจึงยังบอกไม่ได้ว่าแผ่นทำงานผิดปกติ ต้องเทียบกับผลตรวจและค่าที่วิศวกรคาดการณ์ด้วย