ทำไมเส้นถนนจึงมองเห็นยากเมื่อฝนตก?

* รูปภาพใช้เพื่อประกอบเนื้อหาเท่านั้น อาจไม่ใช่ภาพเหตุการณ์จริงหรือภาพจริงจากเรื่องในบทความ

พื้นถนนแห้ง เส้นแบ่งเลนบนถนนเส้นเดิมสะท้อนแสงไฟหน้าจนมองเป็นทางยาว แต่พอฝนตก เส้นขาวกลับจางคล้ายกลืนกับถนน แม้สีไม่ได้หายไปทันที ความเปลี่ยนแปลงเกิดกับแสงที่ตาคนขับรับจากเครื่องหมายเหล่านั้น

เครื่องหมายบางชนิดมีเม็ดแก้วเล็ก ๆ ฝังในชั้นสี ช่วยส่งแสงไฟหน้ากลับไปทางรถ เมื่อมี ฟิล์มน้ำคลุมผิว แสงเดินทางในสภาพต่างไปและสะท้อนย้อนกลับได้น้อยลง เส้นแบบทั่วไปจึงมองเห็นไม่ชัดเหมือนตอนถนนแห้ง

การสะท้อนย้อนใกล้ทิศที่แสงเข้ามาเรียกว่า retroreflection เพราะไฟหน้ากับตาคนขับอยู่ใกล้กัน แสงที่กลับมาทางรถจึงมองเห็นได้ดี เม็ดแก้วเป็นส่วนหนึ่งของระบบนำทางด้วยแสง โดยไม่ต้องมีหลอดไฟเรียงตามแนวเลน

เมื่อน้ำขังบาง ๆ แสงต้องผ่านชั้นน้ำก่อนถึงวัสดุถนน ฟิล์มน้ำเปลี่ยนเงื่อนไขทางแสงและอาจสะท้อนแสงไปคนละทิศกับผู้ขับ รายงาน FHWA อธิบายว่าเครื่องหมายทั่วไปสูญเสียการสะท้อนย้อนกลับเมื่อเปียก ขณะที่ผิวถนนวาวอาจทำให้เส้นแยกจากพื้นได้ยากขึ้น

ถนนไม่ได้ใช้เครื่องหมายชนิดเดียวกันทั้งหมด บางสูตรใช้สีหรือวัสดุต่างกัน และมีสมรรถนะตอนเปียกไม่เท่ากัน FHWA ทดสอบเครื่องหมายที่ออกแบบให้มองเห็นดีขึ้นในสภาพเปียก โดยใช้เม็ดแก้วและองค์ประกอบเซรามิกที่ช่วยคืนแสงผ่านฟิล์มน้ำบาง ๆ

ความต่างยังมาจากอายุและสภาพเส้นด้วย รายงาน FHWA ระบุว่าในงานทดสอบ เม็ดและองค์ประกอบสะท้อนแสงบางชนิดค่อย ๆ หลุดจากชั้นยึดเมื่อรถวิ่งทับซ้ำ ๆ ถนนคนละช่วงจึงให้แสงกลับมาไม่เท่ากัน แม้ตีเส้นด้วยวัสดุที่ดูคล้ายกัน

ผลของ FHWA เป็นการทดสอบในสหรัฐฯ จึงใช้ยืนยันไม่ได้ว่าถนนไทยทุกแห่งใช้วัสดุแบบเดียวกัน สิ่งที่อธิบายได้คือหลักของเม็ดแก้วกับน้ำ: เส้นอาจเด่นตอนแห้ง แล้วดูจางเมื่อมีชั้นน้ำเปลี่ยนทางสะท้อนแสง

เส้นถนนที่เห็นยากตอนฝนตกจึงอาจเกิดจากน้ำลดแสงที่ส่งกลับมาถึงผู้ขับ การทำเครื่องหมายแบบ wet-reflective ช่วยได้ในบางระบบ แต่การมองเห็นจริงยังขึ้นกับชนิดวัสดุและสภาพถนนช่วงนั้น