"บันไดที่เก่าแก่ที่สุด"บันไดขึ้นไปยังกุฏิของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เหมือนบันไดในส่วนของห้องลับ  เดินกลับนั้นว่ายากมากหากเดินสอง 

หินที่หนาสีสันนั้นไม่ต้องมอง  สองข้างนั้นแนบแน่นตามสองขั้นบันได

สีของหินนั้นอาจจะแตกต่างเสมอ มีสีแดงระเรื่อเมื่อมองหา 

ด้านนอกนั้นสีเทาค่อนข้างหนาตา แต่เมื่อดูในส่วนที่ต่างเสมอมาราบเรียบดี

     วันนี้เรานั้นเดินทางมายังสถานที่แห่งหนึ่งท่เรานั้นเดินทางมาหา หินของสถานที่แห่งนี้นั้นมีหินหลากหลายก้อน แต่เมื่อเรานั้นเดินมาตรงนี้ ด้านบนนั้นค่อนข้างที่จะแข็งแรงอย่างมาก หนาอย่างมากและก้อนใหญ่อย่างมาก โดดเด่นมากก่อนหน้านั้นเราเองเดินมาตรงบริเวณนี้  จะเห็ฯความฤโดดเด่นเสมอ  หลังจากนั้นเราเองเดินเพื่อที่จะหาเพราะว่าบริเวณโดยรอบนั้นเป็นกินที่ลาดยาว สามารถที่จะอยู่ได้ประมาณไม่เกินห้าสิบคน เพราะว่าไม่ต้องมีจำนวนในการที่เดินขึ้นมามากกว่าจำนวนที่ได้กำหนดไว้  

     การกำหนดในส่วนของจำนวนเพราะว่าความปลอดภัย ก่อนหน้านั้นเราเดินขึ้นไปในส่วนของบันไดใหญ่  แต่เมื่อตอนที่เรานั้นลงเราเองสามารถที่จะเดินลงในส่วนของบันไดเล็ก  บันไดเล็กนั้นสมารถที่จะเดินลงเพียงทีละคนเท่านั้น  เมื่อมีการเดินลง สองข้างกำแพงนั้นมีการกำหนดในส่วนของจำนวนน้ำหนัก  หากว่าใหญ่หว่าที่กำหนดนั้นไม่สามารถที่จะเดินลงได้  การใช้งานนั้นไม่ได้มากเท่าที่เรานั้นเห็น 

   ชั้นของการที่เรานั้นเดินค่อนข้างที่จะเป็นในส่วนของชั้นหินที่ไม่ได้กว้างขวางอย่างมากเท่าไหร่ หินหลายชิ้นนั้นเรียงรายกันไม่สามารถที่จะเดินลงได้อย่างสบาย แม้ว่าจะมีบ้างในส่วนของหินที่มีการร่วงโรยของเนื้อสีหินที่มีการเปลี่ยนเพราะว่าความสีสันของการเปลี่ยนเทา 

    ทุกอย่างนั้นเรียบเรียงอย่างที่มีความเชื่อของคนที่มาเยือน ไม่มีสิ่งไหนจะเปลี่ยน การลงมาด้านล่างจะยิ่งคุณภาพมากกว่าที่เรานั้นสร้างเสมอ  หากว่าเรานั้นสร้าง จะสร้างตามความเข้าใจ แต่หากว่าเรานั้นได้เดินทางมาที่นี่นั้นเราเองจะต้องเห็นคือธรรมชาตินั้นสร้าง ไม่มีใครสามารถที่จะเนรมิตได้หากว่าไม่มีความจริงนั้นอยู่ อย่างสถานที่แห่งนี้