เปิดตำนาน คุณแม่บุญเรือน กับปาฏิหาริย์เลื่องลือ

ถ้าพูดถึงบุคคลสำคัญในแวดวงความเชื่อและพระพุทธศาสนาของไทย ชื่อของ คุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม หรือแม่ชีบุญเรือน ย่อมเป็นชื่อที่ผู้ศรัทธาจำนวนไม่น้อยรู้จักกันดี ท่านเป็นอุบาสิกาผู้มีชื่อเสียงด้านการปฏิบัติธรรม การอธิษฐานธรรม และการช่วยเหลือผู้เจ็บป่วยด้วยวิธีการนวดตามความรู้ที่ได้รับสืบทอดมา ก่อนที่เรื่องราวเกี่ยวกับอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์และวัตถุมงคลจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของความศรัทธาที่สืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน

เรื่องราวของคุณแม่บุญเรือนไม่ได้มีเพียงตำนานเหนือธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตผู้คนในสังคมไทยยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งต้องเผชิญกับความยากลำบากทางเศรษฐกิจและแสวงหาที่พึ่งทางจิตใจ บางคนมองท่านในฐานะผู้มีเมตตาและอุทิศตนช่วยเหลือผู้อื่น ขณะที่บางคนเชื่อในปาฏิหาริย์จากการอธิษฐานธรรม จนเกิดเป็นเรื่องเล่าที่ได้รับการกล่าวขานมาหลายชั่วอายุคน

เปิดประวัติคุณแม่บุญเรือน จากชีวิตเรียบง่ายสู่เส้นทางแห่งธรรม

คุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม มีประวัติระบุว่าเกิดในปี พ.ศ. 2437 บริเวณคลองสามวา อำเภอมีนบุรี จังหวัดพระนคร ในครอบครัวที่มีฐานะค่อนข้างยากจน ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยอยู่ในพื้นที่บางปะกอก ย่านราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี ซึ่งในเวลานั้นยังเป็นชุมชนที่ผู้คนจำนวนมากประกอบอาชีพทำสวนและทำมาหากินตามวิถีชีวิตดั้งเดิม

ในวัยเด็ก ท่านได้รับการอบรมให้รู้จักงานบ้านงานเรือน ทั้งการทำอาหาร การเย็บเสื้อผ้า และการตัดผม ทักษะเหล่านี้เป็นความรู้ที่ช่วยให้สามารถประกอบอาชีพเลี้ยงชีพได้ในเวลาต่อมา นอกจากนี้ เมื่อมีอายุประมาณ 15–16 ปี ท่านยังได้ศึกษาวิชาการนวดแผนโบราณจากปู่ ซึ่งเป็นผู้มีความชำนาญด้านการนวด

ความรู้ดังกล่าวกลายเป็นส่วนสำคัญของชีวิตคุณแม่บุญเรือน เพราะนอกจากจะใช้ประกอบอาชีพแล้ว ยังนำไปสู่การช่วยเหลือผู้ที่เจ็บป่วยตามกำลังความสามารถของท่านด้วย

ต่อมา คุณแม่บุญเรือนได้สมรสกับสิบตำรวจโทจ้อย โตงบุญเติม ซึ่งรับราชการตำรวจ ทั้งสองไม่มีบุตรด้วยกัน แต่ได้อุปการะเด็กคนหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรม ระหว่างใช้ชีวิตครอบครัว ท่านรับจ้างตัดเย็บเสื้อผ้าและประกอบอาชีพนวดรักษาอาการเจ็บป่วยตามความรู้ที่มี โดยมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่าท่านให้ความช่วยเหลือผู้คนโดยไม่เรียกร้องค่าตอบแทน

สิ่งที่น่าสนใจคือ แม้ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพ คุณแม่บุญเรือนก็ให้ความสำคัญกับการทำบุญ สวดมนต์ และฝึกจิตใจอย่างสม่ำเสมอ ท่านเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่วัดสัมพันธวงศ์ และศึกษาการเจริญสมถะและวิปัสสนากรรมฐานภายใต้การแนะนำของพระอาจารย์ในยุคนั้น

เส้นทางชีวิตของท่านจึงค่อย ๆ เปลี่ยนจากหญิงผู้ประกอบอาชีพทั่วไปไปสู่การเป็นอุบาสิกาที่ผู้คนรู้จักในวงกว้าง ทั้งจากการปฏิบัติธรรมและการช่วยเหลือผู้เจ็บป่วย

จุดเปลี่ยนหลังสูญเสียสามี ก่อนชื่อเสียงจะแพร่กระจาย

ภายหลังสามีถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2479 คุณแม่บุญเรือนได้ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวของบุตรบุญธรรม และยังคงปฏิบัติธรรมควบคู่กับการช่วยเหลือผู้คน เรื่องเล่าเกี่ยวกับท่านเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น โดยเฉพาะการใช้การนวดร่วมกับการอธิษฐานธรรมและสิ่งของต่าง ๆ ที่ผู้ศรัทธาเชื่อว่าได้รับการอธิษฐานไว้เพื่อใช้ประกอบการดูแลผู้เจ็บป่วย

สิ่งของที่ปรากฏในเรื่องเล่า ได้แก่ น้ำ ปูนกินหมาก ไพล พริกไทย และวัตถุอื่น ๆ ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่า “ยาทิพย์” ในความเชื่อของสานุศิษย์ อย่างไรก็ตาม คำเรียกดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวทางศรัทธา ไม่ใช่ข้อยืนยันทางการแพทย์ว่าสิ่งของเหล่านี้สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิด

ชื่อเสียงของคุณแม่บุญเรือนขยายตัวอย่างมากในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นยุคที่ประชาชนจำนวนหนึ่งต้องเผชิญความขาดแคลนและความไม่แน่นอนในชีวิต การมีบุคคลที่พร้อมรับฟัง ให้คำปรึกษา และช่วยเหลือผู้คนโดยไม่เรียกค่าตอบแทน จึงเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจแก่ผู้ที่เข้ามาพบ

ต่อมาผู้เลื่อมใสศรัทธาได้รวมตัวกันเป็นคณะสานุศิษย์ และร่วมกันสร้างสถานที่พักอาศัยและปฏิบัติธรรมบริเวณถนนวิสุทธิกษัตริย์ โดยใช้เป็นพื้นที่สำหรับสวดมนต์ ทำบุญ และพบปะกันเพื่อฝึกปฏิบัติธรรม

ในราวปี พ.ศ. 2492 มีการกล่าวถึงคณะสานุศิษย์ในนาม “สามัคคีวิสุทธิ” ซึ่งมีผู้คนจากหลากหลายอาชีพเข้าร่วม ทั้งประชาชนทั่วไป พ่อค้า นักธุรกิจ และข้าราชการ ชื่อเสียงของคุณแม่บุญเรือนจึงไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะคนในชุมชน แต่ขยายไปสู่ผู้คนจากพื้นที่ต่าง ๆ

สำหรับเหตุผลที่ผู้ศรัทธานิยมเรียกท่านว่า “คุณแม่บุญเรือน” มีคำอธิบายสืบต่อกันมาว่า ท่านไม่ต้องการวางตนเป็นอาจารย์เหนือผู้อื่น แต่มองผู้ที่เข้ามาร่วมทำบุญและปฏิบัติธรรมเสมือนลูกหลาน การเรียกขานด้วยคำว่า “คุณแม่” จึงสะท้อนความใกล้ชิดและความเคารพที่สานุศิษย์มีต่อท่าน

อธิษฐานธรรมและเรื่องเล่าปาฏิหาริย์ที่ทำให้ผู้คนจดจำ

หนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้คุณแม่บุญเรือนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง คือเรื่องเล่าเกี่ยวกับการอธิษฐานธรรมและเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่สานุศิษย์เชื่อว่าเคยเกิดขึ้นกับท่าน

ตามคำบอกเล่าของผู้ศรัทธา คุณแม่บุญเรือนมีความสามารถในการสนทนาธรรมและให้คำแนะนำเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย บางครั้งยังใช้เพลงฉ่อยเป็นรูปแบบในการถ่ายทอดคำสอน ทำให้ผู้ฟังจดจำเนื้อหาและนำไปพูดต่อกันได้

นอกจากนั้น ยังมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการอธิษฐานสิ่งของ การทำพิธีเกี่ยวกับน้ำและศิลาน้ำ ตลอดจนการให้คำแนะนำแก่ผู้คนที่มาขอความช่วยเหลือ เรื่องราวเหล่านี้ค่อย ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพจำเกี่ยวกับคุณแม่บุญเรือน

ในหมู่สานุศิษย์ยังมีการเล่าถึงเหตุการณ์ที่เชื่อว่าเป็นปาฏิหาริย์ เช่น การเดินทางได้รวดเร็วผิดปกติ การไม่เปียกฝนตามคำบอกเล่า และความสามารถในการหยั่งรู้เหตุการณ์บางอย่าง เรื่องเล่าเหล่านี้มีความหมายต่อผู้ศรัทธาในฐานะประสบการณ์ส่วนบุคคล แต่ไม่ควรนำเสนอเป็นข้อเท็จจริงที่ผ่านการพิสูจน์แล้ว หากไม่มีหลักฐานอิสระที่ตรวจสอบได้

ประเด็นสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่การตัดสินว่าทุกเรื่องเป็นจริงหรือไม่จริงเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การทำความเข้าใจว่าเหตุใดเรื่องเล่าเหล่านี้จึงมีอิทธิพลต่อความรู้สึกนึกคิดของผู้คน และเหตุใดความศรัทธาที่เกิดขึ้นในอดีตจึงยังคงดำรงอยู่ในสังคมไทยจนถึงปัจจุบัน

สำหรับผู้ที่เชื่อมั่นในคุณแม่บุญเรือน เรื่องราวเหล่านี้เป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงกำลังใจ ขณะที่การพิจารณาตามหลักเหตุผลก็ช่วยให้สามารถแยกแยะระหว่างประสบการณ์ส่วนบุคคล ความเชื่อทางศาสนา และข้อเท็จจริงที่ตรวจสอบได้อย่างเหมาะสม

พระพุทโธใหญ่และพระพุทโธน้อย วัตถุมงคลสำคัญในตำนานคุณแม่บุญเรือน

นอกเหนือจากการปฏิบัติธรรมและการช่วยเหลือผู้คน คุณแม่บุญเรือนยังมีชื่อเสียงเกี่ยวข้องกับการสร้างพระพุทธรูปและพระเครื่องที่ได้รับความนิยมในหมู่ผู้ศรัทธา โดยเฉพาะพระพุทโธใหญ่และพระพุทโธน้อย

พระพุทโธใหญ่เป็นพระพุทธรูปสำคัญที่มีการประกอบพิธีสร้าง ณ วัดสัมพันธวงศ์ ก่อนอัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดสารนาถธรรมาราม อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ในปี พ.ศ. 2499 เรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างพระองค์นี้เป็นส่วนหนึ่งของประวัติการทำบุญและการร่วมแรงร่วมใจของคณะผู้ศรัทธาในยุคนั้น

ส่วน “พระพุทโธน้อย” เป็นพระเครื่องที่มีชื่อเสียงอย่างมากในวงการพระเครื่องไทย โดยมีประวัติการจัดสร้างในปี พ.ศ. 2494 ณ วัดอาวุธวิกสิตาราม ย่านบางพลัดนอก ธนบุรี มีข้อมูลที่เผยแพร่ในแวดวงพระเครื่องระบุว่าจัดสร้างรวมประมาณ 100,000 องค์ และคุณแม่บุญเรือนมีส่วนร่วมในการอธิษฐานธรรม

พระพุทโธน้อยมีหลายพิมพ์และหลายเนื้อ ผู้สะสมให้ความสนใจทั้งในด้านประวัติการสร้าง ความเก่าแก่ รูปแบบทางศิลปะ และความเกี่ยวข้องกับคุณแม่บุญเรือน ขณะเดียวกัน ผู้ศรัทธาบางส่วนยังเชื่อว่าวัตถุมงคลดังกล่าวช่วยเสริมสิริมงคล เมตตามหานิยม และความแคล้วคลาดปลอดภัย

อย่างไรก็ตาม ความเชื่อเกี่ยวกับพุทธคุณเป็นเรื่องของศาสนาและความศรัทธา ไม่ใช่หลักฐานรับรองว่าวัตถุมงคลสามารถป้องกันอันตรายหรือรักษาโรคได้จริง ส่วนราคาซื้อขายในตลาดพระเครื่องก็ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น ความแท้ สภาพองค์พระ พิมพ์ เนื้อหา ประวัติที่มา และความต้องการของผู้สะสม จึงไม่ควรเหมารวมว่าพระเครื่องทุกองค์มีมูลค่าสูงถึงหลักล้านบาท

บ้านสันติธรรมพิทักษ์ ศูนย์รวมผู้ศรัทธาในย่านพระโขนง

เมื่อคณะสานุศิษย์มีจำนวนเพิ่มขึ้น หลวงแจ่มวิชาสอน หรือแจ่ม นิยมเหตุ ซึ่งเป็นผู้เลื่อมใสศรัทธาคุณแม่บุญเรือน ได้สร้างบ้านไม้หลังใหญ่บริเวณย่านพระโขนงเพื่อใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมในปี พ.ศ. 2499

คุณแม่บุญเรือนย้ายไปพำนัก ณ บ้านหลังดังกล่าว ซึ่งมีชื่อว่า “บ้านสันติธรรมพิทักษ์” แต่ผู้ศรัทธายังคงนิยมเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า “บ้านสามัคคีวิสุทธิ” ตามชื่อคณะสานุศิษย์

บ้านแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของการปฏิบัติธรรม มีการสวดมนต์และฝึกวิปัสสนากรรมฐานร่วมกันอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงเป็นสถานที่ที่ผู้คนเดินทางมาขอคำปรึกษาและความช่วยเหลือจากคุณแม่บุญเรือน

นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีอธิษฐานศิลาน้ำ การชักธงชัยชนะ การแจกเทียนชัย และการจัดทำใบโพธิ์อธิษฐาน ซึ่งสะท้อนรูปแบบกิจกรรมทางศาสนาและความเชื่อของคณะสานุศิษย์ในช่วงเวลานั้น

กิจกรรมเหล่านี้ทำให้บ้านสามัคคีวิสุทธิไม่ได้เป็นเพียงที่พักอาศัยของคุณแม่บุญเรือน แต่ยังเป็นพื้นที่ที่ผู้คนได้มาพบปะ ทำบุญ และสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกัน ความผูกพันดังกล่าวเป็นอีกปัจจัยที่ช่วยให้ชื่อเสียงและเรื่องราวเกี่ยวกับท่านได้รับการถ่ายทอดต่อไป

จากความศรัทธาสู่ภาพสะท้อนสังคม เศรษฐกิจ และการเมืองไทย

หากพิจารณาประวัติคุณแม่บุญเรือนให้ลึกกว่ามิติของปาฏิหาริย์ จะเห็นได้ว่าเรื่องราวของท่านสัมพันธ์กับบริบททางสังคมไทยในช่วงกลางพุทธศตวรรษที่ 25 อย่างน่าสนใจ

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้คนจำนวนหนึ่งต้องเผชิญปัญหาการทำมาหากิน ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจ และข้อจำกัดในการเข้าถึงความช่วยเหลือ การมีบุคคลที่พร้อมรับฟังปัญหา ให้คำปรึกษา และช่วยเหลือโดยไม่เรียกค่าตอบแทน จึงอาจเป็นที่พึ่งทางใจที่สำคัญสำหรับผู้คนในยุคนั้น

ในอีกด้านหนึ่ง การรวมตัวของคณะสานุศิษย์ยังสะท้อนให้เห็นพลังของเครือข่ายทางศาสนา ซึ่งช่วยให้ผู้คนจากพื้นฐานทางสังคมที่แตกต่างกันมีพื้นที่ร่วมกันผ่านการทำบุญและการปฏิบัติธรรม

เรื่องเล่าเกี่ยวกับคำอธิษฐานและคำสอนของคุณแม่บุญเรือนบางส่วนยังกล่าวถึงเหตุการณ์ทางการเมืองและสภาพสังคมในช่วงปลายทศวรรษ 2490 รวมถึงการรัฐประหาร พ.ศ. 2500 ซึ่งจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เข้ายึดอำนาจจากรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ตลอดจนแนวคิดเรื่องความสามัคคีของคนในชาติ

อย่างไรก็ตาม การนำคำอธิษฐานหรือคำสอนที่มีการถ่ายทอดภายหลังมาเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ทางการเมือง จำเป็นต้องพิจารณาแหล่งที่มาและหลักฐานประกอบอย่างรอบคอบ เพื่อไม่ให้ตีความเกินกว่าข้อมูลที่มีอยู่

นอกจากนี้ เรื่องเล่าเกี่ยวกับการให้คำแนะนำเรื่องที่ดินและทรัพย์สินยังสัมพันธ์กับความสนใจของผู้คนในยุคที่การพัฒนาเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐานเริ่มมีบทบาทต่อชีวิตประจำวันมากขึ้น แต่การเชื่อมโยงดังกล่าวควรถือเป็นประเด็นสำหรับศึกษาบริบททางสังคม ไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่าคุณแม่บุญเรือนสามารถทำนายเหตุการณ์หรือหยั่งรู้อนาคตได้จริง

กล่าวได้ว่า ความศรัทธาที่มีต่อคุณแม่บุญเรือนเป็นปรากฏการณ์ที่ประกอบขึ้นจากหลายองค์ประกอบ ทั้งการปฏิบัติธรรม ความเมตตา เรื่องเล่าของผู้ศรัทธา และสภาพสังคมในช่วงเวลานั้น การทำความเข้าใจเรื่องนี้จึงต้องมองทั้งมิติของความเชื่อและบริบททางประวัติศาสตร์ควบคู่กัน

ช่วงปลายชีวิตและมรดกแห่งความศรัทธาที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

ในช่วงปลายชีวิต คุณแม่บุญเรือนเริ่มมีอาการเจ็บป่วย และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2507 เวลา 11.20 น. ณ บ้านสามัคคีวิสุทธิ ย่านพระโขนง โดยมีอายุประมาณ 70 ปีตามประวัติที่เผยแพร่ทั่วไป

แม้เวลาจะผ่านมาหลายสิบปี แต่ชื่อของคุณแม่บุญเรือนยังคงได้รับการกล่าวถึงในวงการพระเครื่องและหมู่ผู้ศรัทธา ผู้คนจำนวนหนึ่งเดินทางไปกราบไหว้รูปเหมือนและสักการะสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับประวัติของท่าน โดยมีวัดอาวุธวิกสิตารามและวัดสัมพันธวงศ์เป็นสถานที่สำคัญที่ผู้สนใจสามารถศึกษาความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์และศาสนาได้

ขณะเดียวกัน พระพุทโธน้อยและวัตถุมงคลที่เกี่ยวข้องกับคุณแม่บุญเรือนก็ยังเป็นที่สนใจของนักสะสม การซื้อขายจึงควรพิจารณาความแท้และข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญที่น่าเชื่อถือ ไม่ควรตัดสินใจจากคำโฆษณาเรื่องปาฏิหาริย์หรือราคาที่กล่าวอ้างเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่ทำให้เรื่องราวของคุณแม่บุญเรือนดำรงอยู่ได้ยาวนาน อาจไม่ใช่เพียงความเชื่อในอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ แต่ยังรวมถึงภาพจำของผู้ที่อุทิศตนปฏิบัติธรรม ให้คำแนะนำแก่ผู้คน และช่วยเหลือผู้เดือดร้อนตามกำลังความสามารถ

ท้ายที่สุด เรื่องราวของคุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม จึงเป็นทั้งประวัติชีวิตของอุบาสิกาผู้มีชื่อเสียง ตำนานความศรัทธาที่สืบทอดในสังคมไทย และกรณีศึกษาที่ทำให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างศาสนา ความหวัง และสภาพชีวิตของผู้คนในอดีต

สำหรับผู้ที่นับถือ เรื่องราวของท่านอาจเป็นแรงบันดาลใจให้หันมาปฏิบัติธรรมและทำความดี ส่วนผู้ที่ศึกษาด้วยหลักประวัติศาสตร์ก็สามารถเรียนรู้ได้ว่า ความเชื่อหนึ่ง ๆ ก่อตัวขึ้นและดำรงอยู่ในสังคมได้อย่างไร โดยไม่จำเป็นต้องละทิ้งการตรวจสอบข้อเท็จจริง

คติที่มักถูกกล่าวถึงในเรื่องราวเกี่ยวกับคุณแม่บุญเรือนคือ

“จงมาเป็นผู้รับ และท่านจะเป็นผู้ให้”

ถ้อยคำสั้น ๆ นี้ชวนให้คิดถึงการให้และการรับในความหมายที่กว้างกว่าทรัพย์สิน เพราะการรับฟัง การแบ่งปันความรู้ การให้กำลังใจ และการช่วยเหลือผู้ที่กำลังลำบาก ล้วนเป็นสิ่งที่มีคุณค่าต่อการอยู่ร่วมกันในสังคม ไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีความเชื่อหรือมุมมองต่อเรื่องปาฏิหาริย์แตกต่างกันเพียงใดก็ตาม

ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ ถ้าชอบก็อย่าลืมกดไลน์ กดแชร์และกดติดตามด้วยนะครับเพื่อที่ท่านจะได้ไม่พลาดข่าวสารต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์และสาระความบันเทิง

แหล่งที่มา

• ประวัติและข้อมูลเกี่ยวกับคุณแม่บุญเรือน โตงบุญเติม จากแหล่งเผยแพร่ประวัติที่เกี่ยวข้องกับท่าน
• วัดอาวุธวิกสิตาราม — ข้อมูลและเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับแม่ชีบุญเรือนและพระพุทโธน้อย
• วัดสัมพันธวงศ์ — ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติและสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับคุณแม่บุญเรือน
• ไทยรัฐออนไลน์ — บทความเกี่ยวกับพระพุทโธน้อยและข้อมูลในวงการพระเครื่อง
• ALL ONLINE — บทความประวัติแม่ชีบุญเรือน โตงบุญเติม และข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุมงคล