"ข้าวต้ม กับขนมปังทาเนยหอม" อาหารในพนมเปญที่อร่อยเข้ากันได้อย่างลงตัวในราคาเบากระเป๋า

แนะนำอาหารที่อร่อยพอประมาณ สามารถที่จะทานได้ในยามเย็นเที่ยงผ่านไปนั้น

อาหารในตอนเช้าที่เรานั้นทานกัน คือข้าวหน้าหมูในทุกร้านไม่ทานไม่มีแล้ว

พอตกเย็นเที่ยงเป็นต้นไปเป็นข้าวต้ม อาหารตามสั่งนั้นจะหมดมีตามเวลาที่เรานั้นเร่งมาหา

การขายอาหารแต่ละชนิดนั้นเป็นเวลา ต้องที่นี่เลยในกัมพูชามาลองกัน

      อาหารในบ้านเรานั้นหากว่าเป็นในส่วนของอาหารตามสั่งนั้นแน่นอนว่าสั่งตอนไหนได้ทั้งหมด ตั้งแต่เปิดร้านจนปิดร้านนั้นได้เลย สั่งได้ทุกเวลา แต่หากว่าร้านอาหารในประเทศกัมพูชาที่เรานั้นทานอาหาร จะต้องสั่งอาหารตามเวลา ในร้านอาหารของมหาวิทยาลัยนั้น ในตอนเช้าเลย อาหารที่มีนั้นจะเป็นข้าวหน้าหมู ข้าวหน้าไก่ เท่านั้นจะไม่มีในส่วนของอาหารตามสั่งในเวลานี้ ต้องทานอย่างนี้เท่านั้น 

   เมื่อเวลาเที่ยงหรือว่าประมารสิบนาฬิกานั้นเริ่มที่จะมีก๋วยเตี๋ยวหรือว่าอาหารตามสั่งมา  แต่ว่าอาหารตามสั่งนั้นจะต้องรีบ เพราะว่าหากว่าเลยเที่ยงแล้วประมาณบ่ายโมงนั้นจะไม่มีอาหารตามสั่ง อย่างผัดกะเพราหรือว่า แกงต่างๆ นานา นั้นจะหายไป เหลือเพียงขนมจีนกับก๋วยเตี๋ยว อดเลยหากว่ามาไม่ทัน แปลกเหมือนกันทานอาหารนั้นต้องเล็งใส่เวลาของแทร่ 

     มาดูด้านบนนี้คืออาหารเหมือนกัน คนที่นี่นั้นจะทานอาหารในตอนเย็นค่อนข้างสบาย  บางคนก็ทานเพียงน้ำปั่นผลไม้นั้นก็พอ ทานเพียงขนมปังเขาเรียกว่าครึ่งท่อน กอลละ แต่หากว่าทั้งท่อนนั้นเขาจะทำให้เราสี่อัน หักแยกราคาก็จะประมาณว่าสี่สิบบาท อันเดียวราคายี่สิบบาทบ้านเรา  แรกๆ เรานั้นทานเพียงครึ่งเดียว แต่พออร่อยเข้าไม่อิ่มทานสองอัน เรียกว่าขนมปังปิ่งทาในส่วนของเนยหอมหวาน นุ่มลิ้นชอบเลยละ 

    เรามาดูในส่วนของข้าวต้ม ราคาในส่วนของถ้วยนี้ ราคาสามสิบกว่าบาทหากว่าเป็นเงินบ้านเรา รสชาตินั้นนัวมาก ผมหล่นได้หากว่าทานเยอะ แต่ถ้วยเดียวนั้นอิ่มเพราะว่าเขานั้นใส่ในส่วนของเครื่องในให้เรานั้นเยอะมากจนจุก เราเองนั้นนำในส่วนองขนมปังนั้นมาจิ้มและทานควบคู่กัน อร่อยดี เรียกกันบ้านเรานั้นว่าข้าวต้มไก่ จะขายในเวลาเที่ยงเป็นต้นไปจนถึงเกือบห้าโมงเย็นเขาก็จะเก็บร้าน 

   การทานอาหารที่มีวัฒนธรรมที่เป็นช่วงเวลานั้นดี เพราะว่าจะได้ไม่ให้ทานได้ตลอดเวลา และไม่เป็นการแย่งลูกค้ากันด้วย ใครที่ชอบทานแบบไหนสามารถที่จะเลือกทานได้เลย หากว่าเลยเวลานั้นไม่ต้องคิดเลยต้องหาอย่างอื่นทาน จึงทำให้หุ่นของคนบ้านเขานั้นดีมากแต่ละคน แต่สำหรับบ้านเรานั้นทานได้ตลอดเวลา ทุกเมนูทุกอย่าง ได้หมด เลยทำให้เรานั้นเจริญอาหารอย่างมาก ความสุขของการใช้ชีวิตคือการได้ลิ้มลองอาหารที่แตกต่างและแปลกใหม่เสมอ