ทำไมเวลาที่เรา "หิวดจัดๆ" ถึงมักจะ "อารมณ์เสีย" ง่ายกว่าปกติ?

เชื่อว่าหลายคนคงเคยเผชิญกับสถานการณ์ที่หงุดหงิดง่าย พาลใส่คนรอบข้าง หรือรู้สึกหงุดหงิดอย่างไร้เหตุผล เพียงเพราะยังไม่ได้กินข้าวตามเวลา จนบางครั้งเพื่อนฝูงหรือคนใกล้ตัวต้องแซวว่ากำลังตกอยู่ในอาการ "Hangry" (ที่มาจากการผสมคำว่า Hungry ที่แปลว่าหิว กับ Angry ที่แปลว่าโกรธเข้าด้วยกัน) ปรากฏการณ์นี้ไม่ได้เป็นแค่เรื่องอารมณ์ชั่ววูบ แต่มีระบบชีวเคมีในร่างกายและฮอร์โมนควบคุมอยู่เบื้องหลังอย่างชัดเจน

สาเหตุทางวิทยาศาสตร์ที่ทำให้ความหิวส่งผลโดยตรงต่ออารมณ์ฉุนเฉียว มีดังนี้:

1. ระดับน้ำตาลในเลือดที่ลดต่ำลง (Blood Sugar Drop)

เมื่อเราไม่ได้กินอาหารเป็นเวลานาน ร่างกายจะใช้น้ำตาลกลูโคสซึ่งเป็นพลังงานหลักหมดไป ส่งผลให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว สมองซึ่งเป็นอวัยวะที่ต้องใช้พลังงานกลูโคสสูงที่สุดจะเริ่มส่งสัญญาณเตือนว่ากำลังขาดแคลนพลังงาน ทำให้การควบคุมสติ อารมณ์ และความอดทนของสมองส่วนหน้าลดประสิทธิภาพลง

2. การหลั่งฮอร์โมนความเครียด (Cortisol and Adrenaline)

เพื่อรับมือกับภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ สมองจะสั่งการให้ต่อมหมวกไตหลั่งฮอร์โมนความเครียดออกมา ได้แก่ คอร์ติซอล (Cortisol) และ อะดรีนาลีน (Adrenaline) เพื่อกระตุ้นให้ร่างกายดึงพลังงานสำรองออกมาใช้ แต่ฮอร์โมนสองตัวนี้ก็คือฮอร์โมนตัวเดียวกับที่ร่างกายหลั่งออกมาเวลาที่เราเจอความเครียดหรือเผชิญอันตราย จึงทำให้เรารู้สึกตึงเครียด กระวนกระวาย และโมโหง่ายโดยอัตโนมัติ

3. สารสื่อประสาทนิวรอปเปปไทด์ วาย (Neuropeptide Y)

เมื่อร่างกายหิว ฮอร์โมนและสารสื่อประสาทชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า "นิวรอปเปปไทด์ วาย" จะถูกหลั่งออกมาในสมองเพิ่มสูงขึ้น เพื่อกระตุ้นความอยากอาหาร แต่นักวิทยาศาสตร์พบว่าสารตัวนี้ยังทำหน้าที่เชื่อมโยงกับบริเวณสมองที่ควบคุมความก้าวร้าวและอารมณ์โกรธอีกด้วย ยิ่งหิวมาก สารตัวนี้ก็ยิ่งหลั่งมาก ทำให้อารมณ์พุ่งพล่านตามไปด้วย

ดังนั้น อาการหงุดหงิดเวลาหิวจึงเป็นกลไกการเอาตัวรอดของร่างกายที่ส่งสัญญาณเตือนให้เราต้องรีบหาอาหารเติมพลังงานโดยเร็ว วิธีแก้ที่ดีที่สุดคือการพกของว่างรองท้องชิ้นเล็กๆ เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำตาลในเลือดตกจนกลายเป็นคนอารมณ์เสียใส่คนรอบข้างนั่นเอง