"น้ำตกป่าหวาย" ความรักที่ไร้การได้ครองคู่ เมื่อความรักถูกขัดขวาง

ความรักนั้นหากว่านับนั้นต้องจบลงด้วยจิตใจ รักมากไปไม่ได้สมหวังแสนเสนอ

รักของชายนั้นยิ่งใหญ่กว่าใดๆ เลย  เมื่อรักที่เชยนั้นไม่เพียงแค่เรื่องของสองคน

ด้วยความรักนั้นทำให้ไม่อยากอยู่  กระโดดดูพรากทั้งสองเผื่อชาติหน้า

ชีวิตที่จบลงนั้นจะเสนอมา  รักเรานั้นตำราไม่ได้สร้างทางให้เดินไปสู่จุดปลายทาง

   หากว่าเรานั้นเคยเดินทางไปที่น้ำตกป่าหวาย เรานั้นจะรู้ได้เลยว่าในบริเวณนี้นั้นจะมีปากถ้ำอยู่ที่มีความลึกอย่างมาก แม้ว่าเรานั้นมองลงไปยังกลัว เพราะว่าด้านในนั้นมีความมืดมิด ไม่ว่าอะไรนั้นจะตกลงไป แน่นอนว่าไม่มีทางที่จะกลับมา ความมืดมนในส่วนของหลุมบ่อนั้นคงเหมือนความรักของสองคนที่ต่างไม่มีแม้แต่หนทางที่จะเดินไปถึงหรือว่าสมหวังในฝั่งของความรัก 

    ทั้งสองคนนั้นไปที่ปากบ่อ หากว่าใครนั้นเคยเสียใจเรานั้นจะรู้เลยว่าการที่เสียใจอย่างมากนั้นไม่สามารถที่จะบังคับในส่วนของจิตใจนั้นได้เลย ชายนั้นมาที่ปากเหวกับหญิงสาว ด้วยความไม่เข้าใจจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่ไม่ให้ทั้งสองรักกัน แต่ด้วยความรักของทั้งสองนั้น จึงทำให้ชายนั้นตัดสินใจที่จะกระโดดลงไปในปากเหวลึกและมืดนี้ แต่สิ่งที่เขานั้นจะไม่ได้กลับมาคือตัวของผู้ชายและความรักอ้อมกอดอีกต่อไปเพราะว่าชีวิตของชายนั้นได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับมา

     การเดินทางของเรานั้นเคยที่จะเดินทางมาในส่วนของน้ำตกนี้ครั้งหนึ่ง และรู้ว่าที่นี่นั้นมีปากเหวลึกเพราะว่าเพื่อนนั้นพาเราเดินเพื่อที่จะไป  เราเองแทบที่จะไม่กล้าในการชะโงกหน้าไปดูปากเหวนี้ น้ำตกน้ันไหลลงไปอย่างไม่หยุดยั้ง หากแต่ว่าการกระโดดลงไปทั้งที่มันยังไม่มีน้ำนั้นก็ว่ารอดยากแล้ว แต่ครั้งนี้ที่ชายหนุ่มนั้นกระโดดลงไปนั้นมีน้ำจำนวนมาก ความลึกของปากเหวจนถึงด้านล่างนั้นมีความลึกมากกว่าร้อยเมตร ถือว่าลึกมาก

   การลงไปช่วยนั้นจะยากขนาดไหน ยิ่งมีความลึกมากเท่าไหร่นั้นทำให้อากาศในการหายใจนั้นน้อยลงไปทุกที  สุดท้ายแล้วความพยายามในการช่วยความลึกมากกว่าร้อยเมตรนั้นได้ชายหนุ่มกลับมา แต่เป็นเพียงร่างไร้วิญญาณเท่านั้น 

   เสียดายความรักที่มี การพิสูจน์นั้นถือว่าเป็นการพิสูจน์ในความรักก็จริง แต่ไม่อาจจะส่งถึงคนที่รัก  หากว่าเรานั้นคิดในทางกลับกัน ลองคิดว่าการที่เรานั้นไม่ได้รักกัน เรานั้นลองมาคุยกันว่าตอนนี้นั้นเรามาถึงสมัยไหนแล้ว  ความรักนั้นจะต้องเกิดจากคนสองคนที่รักกันนั้นถึงจะถูก อาจจะทำให้เรื่องราวนั้นมันดีขึ้น แต่การไม่สมหวังแต่มาจบชีวิตของตนเองลงนั้นถือว่ายากยิ่ง 

    ครั้งนี้ทำให้เรานั้นได้รู้ว่า แม้ว่าจะธรรมชาตินั้นจะลึกหรือว่าน่ากลัวขนาดไหน คนเรานั้นยังมีน้ำใจในการที่จะนำร่างของผู้วายชนม์นั้นกลับมาสู่ครอบครัว แทนที่จะปล่อยให้เขานั้นเดียวดายในปากถ้ำที่ลึกกว่าร้อยเมตร รักที่ปราศจากคนที่สมหวังในสิ่งที่รัก และยังเจ็บปวดและทรมานในการที่จะไม่ได้เจอหน้าตลอดไป  เจ็บปวดยิ่งกว่าใดๆ