วิชาที่เด็กไทยเคยเรียนในอดีต แต่ปัจจุบันแทบไม่มีแล้ว

สวัสดีชาวโพสต์จังกันทุกคน ถ้าย้อนกลับไปสัก 20–40 ปี ห้องเรียนของเด็กไทยมีชื่อวิชาที่แตกต่างจากทุกวันนี้อยู่ไม่น้อย

ทั้งชื่อวิชาแปลก ๆ หนังสือเรียนหน้าตาคุ้นตา และวิชาที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของนักเรียนหลายรุ่น

แต่เมื่อหลักสูตรการศึกษามีการปรับเปลี่ยน ชื่อวิชาและการจัดกลุ่มสาระก็เปลี่ยนตามไปด้วย

บางวิชาไม่ได้หายไปแบบไม่มีเนื้อหาเหลืออยู่เลย แต่ถูกนำไปรวมกับกลุ่มสาระอื่น หรือเปลี่ยนรูปแบบการเรียนการสอน จนเด็กยุคปัจจุบันแทบไม่ได้เห็นชื่อวิชาแบบเดิมอีกแล้ว

ย้อนดูกันว่า มีวิชาอะไรบ้างที่คนรุ่นก่อนอาจคุ้นเคย แต่เด็กรุ่นใหม่แทบไม่เจอในตารางเรียนแล้ว

1. สปช. – สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต

ใครที่เรียนประถมตามหลักสูตรเก่า พ.ศ. 2521 น่าจะคุ้นกับคำว่า สปช. เป็นอย่างดี เพราะเป็นหนึ่งในกลุ่มประสบการณ์หลักของระดับประถมศึกษา

เนื้อหาครอบคลุมหลายด้าน เช่น สังคมศึกษา วิทยาศาสตร์ สุขศึกษา รวมถึงเรื่องรอบตัวและการดำเนินชีวิต

2. สลน. – สร้างเสริมลักษณะนิสัย

อีกชื่อที่เด็กยุคก่อนน่าจะจำได้คือ สลน. หรือกลุ่มสร้างเสริมลักษณะนิสัย ซึ่งรวมเนื้อหาอย่างจริยศึกษา พลศึกษา ศิลปศึกษา ดนตรี-นาฏศิลป์ รวมถึงกิจกรรมลูกเสือ เนตรนารี และยุวกาชาดเข้าไว้ด้วยกัน

3. กพอ. – การงานและพื้นฐานอาชีพ

ชื่อ กพอ. นี่คนรุ่นก่อนน่าจะคุ้นมาก โดยย่อมาจาก การงานและพื้นฐานอาชีพ เนื้อหาเน้นทักษะที่นำไปใช้ในชีวิตจริง เช่น งานบ้าน งานเกษตร งานช่าง งานประดิษฐ์ และงานอาชีพต่าง ๆ

สมัยนั้นเด็ก ๆ จึงมีโอกาสได้เรียนรู้เรื่องการทำงานและทักษะพื้นฐานที่ค่อนข้างหลากหลาย ก่อนที่การจัดหลักสูตรจะเปลี่ยนรูปแบบและนำเนื้อหาเหล่านี้ไปอยู่ในกลุ่มสาระอื่นมากขึ้น

4. วิชาจดหมาย

ย้อนกลับไปในหลักสูตรประถมศึกษา พ.ศ. 2503 ยังมีการจัดการเรียนการสอนเป็นรายวิชาย่อย ๆ ที่ปัจจุบันแทบไม่เห็นชื่อในตารางเรียนแล้ว หนึ่งในนั้นคือ วิชาจดหมาย

ในยุคที่การติดต่อสื่อสารต้องพึ่งจดหมาย การเขียนจดหมายจึงเป็นทักษะที่มีความสำคัญ เด็กต้องเรียนรู้รูปแบบการเขียนและการใช้ภาษาให้เหมาะสมกับการติดต่อ

แต่เมื่อโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต และการสื่อสารออนไลน์เข้ามา บทบาทของการเขียนจดหมายในชีวิตประจำวันก็ลดลงอย่างมาก

5. วิชาขับร้อง

อีกวิชาที่ปรากฏอยู่ในหลักสูตรยุคเก่าคือ วิชาขับร้อง ซึ่งถูกจัดเป็นรายวิชาแยกในยุคที่การศึกษาเน้นการเรียนเป็นรายวิชาอย่างชัดเจน

ต่อมาหลักสูตรมีการปรับเปลี่ยนและบูรณาการเนื้อหามากขึ้น วิชาด้านการร้องเพลงและดนตรีจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มสาระหรือกิจกรรมด้านศิลปะและดนตรีแทน ทำให้ชื่อ วิชาขับร้อง แบบที่เคยปรากฏในหลักสูตรเก่าแทบไม่พบในโรงเรียนทั่วไปแล้ว

แหล่งที่มา: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และเอกสารประวัติหลักสูตรการศึกษาไทย