ปล่อยใจไปกับ "ซูซาน" เกาหลี เกาใจ บรรยากาศดีงามสำหรับวันพักผ่อน

อากาศนั้นเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนไป มากกว่าความใส่ใจของหลายท่าน

แม้ชีวิตที่เรานั้นจะต้องเจอเสมอกัน  คือเส้นทางความผูกพันความสุขจริง 

เมื่อเรานั้นได้เดินทางมาถึงที่  สถานที่ที่มีความสุขสันต์  

ตุ๊กตาตัวน้อยคอยสื่อสารกัน  ว่าหนึ่งวันเรานั้นเจอกับอากาศอย่างไรได้ใจที่ดี 

     ในถนนสายนี้ที่ใครนั้นต่างที่จะมอง ร่วมกันคือในส่วนของสองสถานที่เรานั้นพยายามหา  ความสุขก่อนนั้นเคยใช้ชีวิตมา แต่หากว่าเรานั้นเดินออกมาเที่ยวในเวลาที่หยุดงานคือการสร้างในส่วนของกำลังใจในการที่จะทำงาน  วันหยุดในครั้งนี้เรานั้นเลือกที่จะเดินทางมายังสถานที่ใหม่ของเราที่เรานั้นไม่เคยที่จะเดินทางมาหลายครั้ง ที่เรานั้นเตรียมตัวในการเดินทางแต่สุดท้ายแล้วเรานั้นไม่ได้เดินทางไปเพราะว่าอยู่ที่โอกาส 

     วันนี้เรานั้นได้เดินทางมาถึงเมืองซูซานประเทศเกาหลี  ตั้งแต่ที่ลงจากเครื่องนั้นเราเดินออกมา กลับมองไปโดยรอบนั้นคือชอบมาก เพราะว่า เส้นทางที่เรานั้นมองไปด้านหน้าสุดลูกหูลูกตานั้นเหมือนว่าเรานั้นเห็นทะเลและท้องฟ้านั้นมีความสอดรับกันอย่างลงตัว ฟ้าจนดวงตานั้นไม่สามารถที่จะทำงานได้ ลืมตาไม่ขึ้นนั่นเอง  แต่เมื่อเรานั้นอยู่ในเวลาอันสมควรสายตาเรานั้นสามารถที่จะปรับได้

    จริงๆ แล้วไม่ว่าจะเมืองไหนหรือว่าสถานที่ไหนหรือว่าแม้แต่บ้านเราเองก็ตาม ยากมากที่เรานั้นจะบอกว่าที่นี่นั้นคือที่ไหน ต้องสังเกตจากธงชาติ เหมือนสถานที่นี้เหมือนกัน พอเรานั้นมาถึงสิ่งแรกที่เรานั้นถ่ายคือมุมของธงชาติและสายน้ำ สีฟ้าตัดกับสีขาวลายจุดอย่างมาก 

    การเดินทางโดยทางเรือ ถือว่าเป็นสิ่งที่หลายคนนั้นชอบ แต่หากว่าหลายคนนั้นมีความชอบเหมือนกันแต่จะมีในส่วนของความกลัวเสมอ สายน้ำนิ่งไม่เคยทำให้ใครนั้นกลัว แต่หากว่าความนิ่งนั้นภายใต้มีชีวิตที่ไม่สามารถที่จะช่วยตัวเองนั้นได้อยู่เท่ากับว่าความน่ากลัวนั้นจะยังคงผลันหรือว่าเวียนมาเสมอ 

      การรอคอยเมื่อพบเจอ ทุกอย่างนั้นจะสิ้นสุดลง  การที่เรานั้นเดินทางมาที่นี่เพื่อที่เรานั้นจะเจอเพื่อนของเราที่นัดกันไว้ เพราะว่าเพื่อนนั้นเดินทางมาที่นี่เพื่อที่จะทำงาน วันลางานของเขาเรานั้นนัดเจอกันที่นี่ มันเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้เป็นการปลดปล่อยหลายๆ  อย่างเพราะว่าเมื่อเรานั้นมาที่นี่ เราเองรู้สึกถึงความโล่งอย่างมาก เพราะว่าเรานั้นรอดแล้วมีเพื่อนที่จะนำทาง เพราะว่าตอนที่เรานั้นนั่งรอเหมือนว่าไม่มีสิ่งไหนจะมาเทียบเทียม มองไปทางไหนยังนิ่ง แต่เมื่อเจอเพื่อนคือโลกนี้ทั้งใบพร้อมแล้วสำหรับการเรียนรู้ 

     การเดินเท้าของการเที่ยวที่นี่ถือว่าสำคัญมาก ไม่ว่าเรานั้นจะไปที่ไหน สิ่งที่ทำให้เรานั้นสามารถที่จะจำในส่วนของเส้นทางได้นั้นคือการเดิน เดินสำรวจบ้านหรือว่าสถานที่ที่เรานั้นมองเห็น เดินไปเท่าที่เรานั้นพอใจ จากนั้นเราเองกลับมาที่เดิม เท่านี้คือการเรียนรู้ในส่วนของสถานที่และเมืองของเรา 

   การเดินทางท่องเที่ยวในส่วนของเกาหลีในครั้งแรกวันแรกนั้นถือว่าเรายังตื่นเต้นกับสถานที่ และพยายามที่จะปรับในส่วนของร่างกายของเรานั้นให้มีความคุ้นชินกับสถานที่และสภาพอากาศ