อิจฉาริษยา ต่างกันนิดเดียว! รู้สึกแบบนี้ผิดไหม แล้วจะเปลี่ยนเป็นพลังบวกยังไงดี

เคยเป็นกันไหม เวลาเปิดโซเชียลเห็นชีวิตคนอื่นดีจัง เพิ่งออกรถใหม่ ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ แล้วลึก ๆ ในใจมันแอบมีความรู้สึก "อิจฉา" หรือ "ริษยา" แวบเข้ามานิดนึง ความจริงแล้วการที่เราเผลอมีความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องผิดหรือแปลกอะไรเลย เพราะมนุษย์เราทุกคนมีสัญชาตญาณของการเปรียบเทียบติดตัวมาตั้งแต่เกิด ไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนจิตใจเลวร้ายอะไร เพียงแต่จุดวัดใจมันอยู่ที่ว่า หลังจากความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นแล้ว เราจะรับมือและปรับความคิดต่อยังไงต่างหาก

จริง ๆ แล้วเวลาที่พูดคำว่า "อิจฉาริษยา" ติดปากกันไปนั้น ในทางภาษาศาสตร์และอารมณ์ สองคำนี้มีความเข้มข้นต่างกันอยู่พอสมควร คำว่า "อิจฉา" มักจะหมายถึงความรู้สึก อยากมี อยากเป็น หรืออยากได้ดีเหมือนเขาบ้าง ซึ่งเป้าหมายคืออยากยกระดับตัวเองขึ้นไป แต่คำว่า "ริษยา" จะมีความร้ายแรงกว่ามาก เพราะมันคืออารมณ์ ไม่อยากเห็นคนอื่นได้ดี หรือ อยากฉุดเขาลงมา ซึ่งสาเหตุที่ชอบพูดควบคู่กัน ก็เพราะความอิจฉาที่ไม่ได้รับการจัดการ มักจะค่อย ๆ สะสมจนกลายเป็นความริษยาในที่สุดนั่นเอง

ถ้าลองสังเกตดูดี ๆ ความอิจฉานี่แหละคือ "เข็มทิศ" ชั้นดีที่บอกว่าแท้จริงแล้วชีวิตเรากำลังต้องการอะไร เช่น ถ้าเห็นเพื่อนได้ไปเที่ยวต่างประเทศบ่อย ๆ แล้วรู้สึกอิจฉา นั่นอาจจะเป็นสัญญาณบอกว่าลึก ๆ ตัวเองกำลังโหยหาความอิสระ หรืออยากหาเวลาพักผ่อนให้ตัวเองบ้าง แทนที่จะปล่อยให้ความรู้สึกนั้นมานั่งกัดกินใจจนเป็นทุกข์ เราสามารถสวิตช์มุมมองใหม่ โดยเอาความอิจฉานั้นมาแปลงเป็นแรงบันดาลใจ แล้วตั้งเป้าหมายลงมือทำเพื่อพาตัวเองไปถึงจุดนั้นบ้างดีกว่า

วิธีแก้ทางอารมณ์แบบง่ายที่สุดเวลาความรู้สึกนี้แวบเข้ามา คือการฝึกตั้งสติแล้วยอมรับมันตรง ๆ โดยไม่ต้องซ้ำเติมตัวเอง บอกตัวเองในใจว่า "โอเค ตอนนี้เรากำลังรู้สึกอิจฉานะ แต่ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องคิดว่าตัวเองแย่ หรือเป็นคนไม่ดีนะ" จากนั้นค่อย ๆ ดึงสายตากลับมารดน้ำต้นไม้ในแปลงของตัวเอง เพราะความสำเร็จของคนอื่นไม่ได้มาลดทอนโอกาสหรือคุณค่าในตัวเรา โลกนี้ไม่ได้มีเค้กแค่ชิ้นเดียว และคนเราต่างก็มีจังหวะเวลาชีวิตที่ไม่เท่ากัน การยินดีกับผู้อื่น หรือที่เรียกว่า " มุทิตา" ความสุขใจเมื่อเห็นผู้อื่นได้ดี จึงเป็นเหมือนการเปิดประตูให้ใจสงบและมีพลังบวกมากขึ้น

การก้าวผ่านความอิจฉาจึงไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นคนดีแบบสมบูรณ์แบบจนห้ามมีความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลง แต่คือการรู้ทันอารมณ์ตัวเอง แล้วเลือกเปลี่ยนพลังงานลบเหล่านั้นให้กลายเป็นแรงผลักดันในการพัฒนาตัวเองในแบบที่เป็น แล้วเพื่อน ๆ ล่ะ เวลาเผลอมีความรู้สึกแบบนี้แวบเข้ามาในใจ มีวิธีดึงสติตัวเองกลับมากันยังไงบ้าง แวะมาร่วมแชร์มุมมองกันได้นะ