รู้ไว้คำไทยใช้ให้ถูก

รู้ไว้คำไทยใช้ให้ถูก

คำในภาษาไทยที่ทุกคนคุ้นเคยเห็นและใช้กันอยู่บ่อยๆ คุณแน่ใจหรือไม่ว่าคำเหล่านั้นเขียนได้ถูกต้องจริงๆ

วันนี้จะพาทุกคนมารู้จักกับคำในภาษาไทยที่มักเขียนผิด พร้อมตรวจสอบรูปแบบการเขียนที่ถูกต้องโดยอ้างอิงจาก พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เพื่อให้สามารถนำคำเหล่านี้ไปใช้ได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

๑. อนุญาต ไม่ใช่ อนุญาติ

คำว่า อนุญาต หมายถึง การยินยอมหรือยอมให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

คำว่า อนุญาติ มักเขียนผิด เพราะอาจจะนึกถึงคำว่า ญาติ ที่หมายถึงคนที่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดหรือเป็นเครือญาติ อย่างเช่น ญาติพี่น้อง หรือญาติผู้ใหญ่

หลักการจำง่ายๆ: “อนุญาต” คือ ยอมให้ “ญาติ” คือ คนในเครือญาติ

๒. กะเพรา ไม่ใช่ กระเพรา

คำว่า กะเพรา หมายถึง พืชชนิดหนึ่งที่นิยมนำมาใช้ประกอบอาหาร เช่น ผัดกะเพรา

คำว่า กระเพรา เขียนผิด เพราะอาจจะนึกว่าคำนี้ขึ้นต้นด้วย กระ- เหมือนคำภาษาไทยหลายคำ จึงเติม ร เข้าไป

หลักการจำง่ายๆ: กะเพรา “ไม่มี ร”

๓. กฎหมาย ไม่ใช่ กฏหมาย

คำว่า กฎหมาย หมายถึง กฎหรือข้อบังคับที่กำหนดขึ้นเพื่อใช้ควบคุมความประพฤติของคนในสังคม

คำว่า กฏหมาย เขียนผิด เพราะอาจจะสับสนระหว่างตัว ฎ กับ ฏ ซึ่งเป็นพยัญชนะที่มีหน้าตาคล้ายกัน

หลักการจำง่ายๆ: กฎหมาย “ใช้ ฎ”

๔. กะทันหัน ไม่ใช่ กระทันหัน

คำว่า กะทันหัน หมายถึง เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันคาดคิดหรือเตรียมตัวมาก่อน

คำว่า กระทันหัน เขียนผิด เพราะอาจจะนึกว่าต้องมี ร เหมือนคำที่ขึ้นต้นด้วย กระ จึงเผลอเติม ร เข้าไป

หลักการจำง่ายๆ: กะทันหัน “ไม่มี ร”

๕. กระทะ ไม่ใช่ กะทะ

คำว่า กระทะ หมายถึง ภาชนะสำหรับใช้ประกอบอาหาร โดยทั่วไปใช้สำหรับทอดหรือผัดอาหาร

คำว่า กะทะ เขียนผิด เพราะอาจจะเขียนตามเสียงที่พูด ทำให้ลืมใส่ ร เข้าไป

หลักการจำง่ายๆ: กระทะ “ต้องมี ร”

๖. สังเกต ไม่ใช่ สังเกตุ

คำว่า สังเกต หมายถึง การพิจารณาหรือดูสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างละเอียดเพื่อให้เห็นหรือเข้าใจสิ่งนั้น

คำว่า สังเกตุ เขียนผิด เพราะอาจจะคิดว่าต้องเติม สระอุ ท้ายคำตามเสียงที่อ่าน จึงกลายเป็นสังเกตุ

หลักการจำง่ายๆ: สังเกต “ไม่มี สระอุ”

๗. ปรากฏ ไม่ใช่ ปรากฎ

คำว่า ปรากฏ หมายถึง แสดงให้เห็นหรือเกิดขึ้นให้เห็นอย่างชัดเจน

คำว่า ปรากฎ เขียนผิด เพราะอาจจะสับสนระหว่างตัว ฏ กับ ฎ ซึ่งเป็นพยัญชนะที่มีหน้าตาคล้ายกัน

หลักการจำง่ายๆ: ปรากฏ “ใช้ ฏ”

๘. โอกาส ไม่ใช่ โอกาศ

คำว่า โอกาส หมายถึง จังหวะหรือช่วงเวลาที่เหมาะสมที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

คำว่า โอกาศ เขียนผิด เพราะอาจจะสับสนระหว่างตัว ส กับ ศ ซึ่งออกเสียงเหมือนกัน จึงทำให้เลือกใช้ตัวอักษรผิด

หลักการจำง่ายๆ: โอกาส “ใช้ ส”

๙. บันได ไม่ใช่ บรรได

คำว่า บันได หมายถึง สิ่งที่ใช้สำหรับเดินขึ้นหรือลงจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง

คำว่า บรรได เขียนผิด เพราะอาจจะนึกถึงคำที่ขึ้นต้นด้วย บรร เช่น บรรยาย บรรจุ หรือบรรทุก จึงทำให้เผลอเขียนเป็นบรรได

หลักการจำง่ายๆ: บันได “ใช้ บัน”

๑๐. ลายเซ็น ไม่ใช่ ลายเซ็นต์

คำว่า ลายเซ็น หมายถึง ชื่อที่เขียนด้วยลายมือของเจ้าของชื่อ เพื่อใช้แสดงการรับรองหรือยืนยัน

คำว่า ลายเซ็นต์ เขียนผิด เพราะอาจจะคิดว่าคำว่า “เซ็น” ต้องมี ต์ ต่อท้ายเหมือนคำบางคำที่มีตัวอักษรไม่ออกเสียง

หลักการจำง่ายๆ: ลายเซ็น “ไม่มี ต์”

๑๑. กาลเทศะ ไม่ใช่ กาละเทศะ

คำว่า กาลเทศะ หมายถึง ความเหมาะสมในการประพฤติหรือพูดจาให้เหมาะกับเวลาและสถานที่

คำว่า กาละเทศะ เขียนผิด เพราะอาจจะนึกว่าคำว่า กาล ต้องมี ะ ต่อท้าย ทำให้เขียนแยกเป็นกาละเทศะ

หลักการจำง่ายๆ: กาลเทศะ “ไม่มี สระอะ หลังคำว่า กาล”

๑๒. คำนวณ ไม่ใช่ คำนวน

คำว่า คำนวณ หมายถึง การคิดหาค่าหรือคำตอบโดยใช้วิธีทางคณิตศาสตร์

คำว่า คำนวน เขียนผิด เพราะอาจจะสับสนระหว่าง ณ กับ น เนื่องจากเวลาอ่านออกเสียงมีเสียงใกล้เคียงกัน

หลักการจำง่ายๆ: คำนวณ “ใช้ ณ”

๑๓. มาตรฐาน ไม่ใช่ มาตราฐาน

คำว่า มาตรฐาน หมายถึง สิ่งที่กำหนดไว้เพื่อใช้เป็นหลักในการเปรียบเทียบหรือวัดความเหมาะสม

คำว่า มาตราฐาน เขียนผิด เพราะอาจจะนึกว่าคำว่า มาตรา กับ ฐาน นำมาเขียนต่อกันแล้วต้องมี ฐ อยู่หลังคำว่ามาตรา จึงทำให้เขียนผิดเป็นมาตราฐาน

หลักการจำง่ายๆ: มาตรฐาน “ไม่มี สระอา ต่อคำว่า มาตร”

๑๔. มุกตลก ไม่ใช่ มุขตลก

คำว่า มุกตลก หมายถึง คำพูดหรือเรื่องราวที่ใช้เพื่อทำให้เกิดความขบขัน

คำว่า มุขตลก เขียนผิดในความหมายนี้ เพราะคำว่า มุข เป็นอีกคำหนึ่งที่มีความหมายแตกต่างออกไป เช่น ใช้ในความหมายเกี่ยวกับปากหรือด้านหน้า จึงไม่ใช่คำที่ใช้ในความหมายว่าเรื่องตลก

หลักการจำง่ายๆ: “มุกตลก” เรื่องหรือคำพูดที่ทำให้ขบขัน ส่วน “มุข” มีความหมายอื่น ไม่ได้หมายถึงเรื่องตลก

หวังว่าเนื้อหานี้จะเป็นประโยชน์แก่คนที่เข้ามาเยี่ยมชมนะคะ