ทุกอาชีพล้วนมีคุณค่าในตัวอย่ามองว่าต้อยต่ำ

          บางทีการที่เราทำบางอย่างไม่ได้ ตามที่เค้าทำได้ ก็มองว่าเราไร้ค่า มองว่าโง่ แต่บางที เราอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนั้นก็ได้ เราก็อาจจะถนัดด้านอื่นไป ทำอย่างอื่นได้ไง โดยที่คนเหล่านั้นอาจจะทำได้หรือไม่ได้ก็ได้ หรือบางทีเค้าก็มองงานเราต่ำต้อย แต่หารู้ไม่ว่ามันอาจจะสนุกกง่ากันเยอะ

          สังคมตีตรา ว่าเราต้องทำแบบนั้น แบบนี้ ไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำ คนเราก็ไม่ได้เหมาะไปกับงานที่เค้าคิดว่าเราต้องทำ หรือเราก็อาจจะไม่ชอบก็ได้ เราเลิกเดินบนเส้นทางที่เค้าตีกรอบ แล้วหันมาพิจารณาตัวเอง ว่าเราทำอะไรได้บ้างและควรทำสิ่งใหนที่เหมาะกับเรา และ

สามารถทำได้นานๆโดยไม่รู้สึกเบื่อ จำเจ ที่เดิมๆ ใครล่ะจะรู้ดีไปกว่าตัวเราว่าเรามันใหวแค่ใหน ทำอะไรได้ การเดินบนเส้นที่คนอื่นขีดเขียนไว้ก็เหนื่อยมากนะ เพราะเราทำไม่ได้ไง
ยังมีงานอีกมากถ้าเราคิดหาหนทางเราก็จะเจองานที่เหมาะกับเรา และไม่ต้องฟังคำท้วงติงจากใคร เค้าก็แค่พูด แต่เค้าไม่ได้ช่วยอะไรเราหรอกไม่ต้องไปฟัง เรายังต้องดูแลตัวเอง ดูแลคนที่รักอีก เราต้องพาตัวเองให้อยู่รอด เราไปฟังเค้าทำให้มันเสียระบบ ที่เราตั้งไว้ ว่าไปแบบนี้นะ ชีวิตที่คิดมาดีแล้ว เราจะเดินไปข้างหน้า

เดินบนเส้นทางที่เราเลือกเอง ถึงมันต้องหกล้มอย่างน้อยเราก็ได้เดินในสิ่งที่เลือกเอง  ถ้าเดินบนเส้นทางคนอื่นเลือกให้และยังมาหกล่มอีกมันเสียเวลามาก เราจะเป็นคนที่ดูแลตัวเองได้ เราต้องคิดเอง ต้องทำเอง เราก็จะรู้ว่าเราอยู่ได้ ไม่ต้องไปหวังให้ใครมาช่วยทุกเรื่อง ให้ช่วยแค่เราไม่ใหวจริงๆแค่นั้น

        ถ้าเราคิดเอง ทำเอง เราก็จะมี ความรู้ประสบการณ์ชีวิต ในการเอ่ตัวรอด จะทำให้เรารู้ว่าควรแก้ไขอย่างไรกับชีวิตที่ยุ่งเหยิงบางครา เราเข้าใจนะว่าบางคนก็หวังดี แต่บางทีเราทำไม่ได้หรอกสิ่งที่เค้าคิดว่าเราทำได้ เราอย่า

เก็บมาใส่ใจ หรือโกรธแค้นเลย งานใดก็ได้เงิน งานใดก็มีค่า ขาดคนทำไป ประเทศนี้จะพัฒนาหรือเปล่า เช่นถ้าขาดกรรมกรก่อสร้าง คงไม่มีตึก ไม่มีห้องพัก ไม่มีถนน ไม่มีคนเก็บขยะ บ้านเรือนสกปรกมีแต่ขยะไม่น่าอยู่ อาชีพต่ำต้อยถ้าไร้คนทำ คงวิบัติแน่ล่ะว่าใหม ไม่มีคนทำนา เราจะกินอะไร คนไทยต้องกินข้าวเป็นหลัก ใช่ใหม ทุกอาชีพมีศักศรีของตัวเองอย่ามองว่าเราต่ำต้อยกว่าใคร ไม่มีเราเค้าก็อยู่ไม่ได้เช่นกัน