หนึ่งเดียวในประเทศไทยที่ขึ้นชื่อว่า หมู่บ้านไร้แผ่นดิน เกิดขึ้นได้อย่างไร

ประวัติความเป็นมาจุดเริ่มต้น (พ.ศ. 2410 หรือก่อนหน้านั้น) หมู่บ้านไร้แผ่นดิน หรือ ชุมชนปากน้ำเวฬุ ตั้งอยู่ที่ตำบลบางชัน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี เป็นชุมชนเก่าแก่กลางป่าชายเลนอายุกว่า 100 ปี ที่ต้องเดินทางเข้าถึงด้วยเรือเท่านั้น ชาวจีนอพยพที่เดินทางค้าขายทางเรือได้นำเรือเข้ามาหลบลมมรสุมและพายุที่ปากน้ำเวฬุ ก่อนจะตัดสินใจปักหลักตั้งถิ่นฐาน ผสมผสานวัฒนธรรมไทยและจีนเข้าด้วยกันยุค บ้านโรงไม้ (พ.ศ. 2514) รัฐบาลเปิดสัมปทานตัดไม้โกงกาง พื้นที่นี้จึงใช้เป็นจุดกองไม้และพักไม้เพื่อรอส่งไปเผาถ่าน จึงเป็นที่มาของชื่อเดิมว่า บ้านโรงไม้ ยุคประมงและชุมชนปัจจุบัน (หลังปี พ.ศ. 2539) เมื่อหมดสัมปทานตัดไม้โกงกาง ชาวบ้านเปลี่ยนวิถีชีวิตมาทำประมงพื้นบ้าน เลี้ยงสัตว์น้ำในกระชัง และสร้างบ้านเรือนไม้ยกพื้นสูงบนโคลนเลนกลางน้ำ กลายเป็นชุมชน หมู่บ้านไร้แผ่นดิน ในปัจจุบัน

คำด่าที่ว่า “ไร้แผ่นดิน” คงคุ้นเคยกันมาบ้างในชีวิตประจำวันในเชิงดีและมุกตลก จนในบางครั้ง ก็อยากจินตนาการว่าถ้าการยืนอยู่ในลักษณะไร้แผ่นดิน มันจะเป็นอย่างไรกัน แล้วมันก็กลายเป็นเรื่องตลกไปเมื่อได้คิดถึงคำนี้ แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนความคิดใหม่ คำว่า ไร้แผ่นดิน ไม่ได้ใช้แค่เปรียบเปรยคนไม่มีที่อยู่อาศัย แต่มันเป็นสถานที่ที่มีอยู่จริงทางภาคตะวันออกของประเทศไทย ที่จังหวัดจันทบุรี ในชื่อ หมู่บ้านไร้แผ่นดิน เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำ บ้านเกือบทุกหลังไม่ได้ตั้งอยู่บนแผ่นดิน มีเพียงเสาที่ปักค้ำตัวบ้านให้ยืนอยู่เหนือแม่น้ำ

วิถีชีวิตและการท่องเที่ยว

●อาชีพหลักประมงชายฝั่ง เลี้ยงหอยนางรม และทำอาหารทะเลแปรรูป

●จุดเด่น ชมฝูงเหยี่ยวแดงบินโฉบหากินกลางทะเล ทะเลแหวก และหาดทรายดำ