บทกวีรักที่เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์ยังมีหลักฐานอยู่ เขียนถึงใคร ?

หากถามว่า “จดหมายรักฉบับแรกของโลกคืออะไร” นักประวัติศาสตร์ไม่สามารถตอบได้อย่างมั่นใจ เพราะจดหมายจำนวนมากจากโลกโบราณได้สูญหายไปตามกาลเวลา

แต่สิ่งที่มีหลักฐานชัดเจนมากคือ บทกวีรักของชาวสุเมเรียนที่รู้จักกันในชื่อ Istanbul #2461

Guinness World Records ระบุว่า บทกวีรักดังกล่าวมีอายุประมาณ 2031 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นบทกวีรักที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ที่รู้จักกันในปัจจุบัน 

เนื้อหากล่าวถึงเจ้าบ่าวด้วยถ้อยคำหวานซึ้ง และเกี่ยวข้องกับกษัตริย์ Shu-Sin แห่งราชวงศ์ที่ 3 แห่งเมือง Ur

อย่างไรก็ตาม ต้องระวังการเรียกว่าเป็น “จดหมายรักส่วนตัว” เพราะนักวิชาการมองว่าเป็นบทกวีหรือเพลงรักที่เกี่ยวข้องกับพิธีกรรม Sacred Marriage มากกว่าจะเป็นจดหมายส่วนตัวที่คนรักคนหนึ่งส่งให้อีกคน

หลักฐานของวรรณกรรมรักในเมโสโปเตเมียมีมากกว่าชิ้นนี้ โดยโครงการ ORACC ของ University of Pennsylvania รวบรวมวรรณกรรมภาษาอัคคาเดียนที่เกี่ยวข้องกับความรัก และเรื่องเพศตั้งแต่สหัสวรรษที่ 3–2 ก่อนคริสตกาล 

ประเด็นนี้จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก เพราะแสดงให้เห็นว่า มนุษย์บันทึกเรื่องความรักไว้ในงานเขียนมายาวนานกว่า 4,000 ปีแล้วครับ