สุขใดจะเท่า "ส้มตำไก่ย่างปลาแดกโน่งบ้านเรา" หลังจากห่างส้มตำมาหนึ่งปี

หอมกลิ่นของปลาร้านั้นเตะจมูก ไก่น้ำปลานั้นชวนให้มือนั้นกรูเข้าหยิบหา

เป็นร้านส้มตำที่เลือกแล้วว่าเข้าตา อร่อยกลมกล่อมกรอบนอกนุ่มในอย่างว่าให้อร่อยครัน

   เชื่อว่าหลายคนนั้นเป็น คนไทยไม่ว่าเรานั้นจะไปประเทศไหน แม้ว่าจะมีในส่วนของร้านอาหารไทย แต่ว่าสุดท้ายแล้วทานเท่าไหร่ร้าน ก็ยังไม่อร่อยเท่าบ้านของเรา  เหมือนว่าเรานั้นพยายามหา ยิ่งเรียกได้ว่านั้นไปหาเครื่องส้มตำนั้นมาทำทานกันเอง  แต่ว่าไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันไม่เหมือนบ้านของเรา  ไม่เหมือนที่เรานั้นเคยทาน แต่ว่าสามารถที่จะทดแทนได้เหมือนกัน แต่ในเวลาไม่นาน 

   วันนี้เป็นวันที่ได้เดินทางกลับมาไทย ด้วยตามนักเรียนมาในโครงการมาเฝ้าเรานั้นมาด้วยพร้อมเบี้ยเลี้ยง สิ่งแรกที่เรานั้นเดินทางถึงและวางกระเป๋านั้นที่โรงแรมเสร็จอย่างแรกที่เรานั้นต้องการคือให้อาจารย์นั้นขับรถเพื่อที่จะพาเรานั้นออกมาทานส้มตำไก่ย่างร้านที่อร่อย เรียกว่าร้านริมชี ร้านนี้อร่อยมากหากว่าเรานั้นสังเกตจากน้ำปลาร้านั้นจะเตะจมูก หากว่าเรานั้นนึกถึงเท่านั้นถึงกับว่าน้ำลายนั้นไหลออกเลยเชียว 

   เมื่อพนักงานนั้นนำมาวาง ว้าวมันใช่เลย เรานั้นไม่ได้ทานแบบนี้มาน่าจะเกือบปีกว่า เพราะว่าไม่ได้มีโอกาสมานั่งกิน มีบ้างแต่จะเป็นอาหารตามสั่ง หากว่าเรานั้นลองคิด ร้านส้มตำที่เรานั้นไม่เคยทานเรานั้นจะไม่ลองเพราะว่าอาจจะทำให้เรานั้นเสียใจได้ในความไม่อร่อย แต่ร้านนี้นั้นอร่อยมากฟินมากข้าวเหนียวร้อนๆ วู๊ยเหมือนว่าสวรรค์มาโปรด เจริญอาหารมาก

  ส้มตำไก่ทอดน้ำปลานี้อร่อยมาก หากว่าเทียบในส่วนของอาหารที่เรานั้นทานมามากกว่าหนึ่งปี ที่ทานในที่ทำงานนั้นมีก๋วยเตี๋ยวกับผัดหมี่ หากว่าเรานั้นเคยลองชิมส้มตำเหมือนกัน แต่ว่ามันไม่ใช่จึงไม่ได้ใส่ใจในการทานอีก 

   ไม่ว่าเรานั้นจะเดินทางไปที่ไหน แท้ที่สุดแล้วอาหารที่อร่อยนั้นไม่เท่ากับการที่เรานั้นเดินทางกลับมาทานที่บ้านเรา ปลาร้าบ้านเรา อร่อยไม่เบาอย่างแน่นอน