ประสบการณ์บวชชีพราหมณ์ใต้ต้นโพธิ์ "สถานที่ตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า"

การเดินทางครั้งนี้เราลงเครื่องที่พุทธคยา ถือว่าเริ่มการเดินทางแรกของศาสนาพุทธ 

คือสถานที่ตรัสรู้และบำเพ็ญเพียร สิ่งที่ได้เรียนในวิชาพระพุทธศาสนาเราเจอหมด 

สิ่งแรกเรานั้นเดินทางขึ้นเขาคิฐซกูฏ ต่อมาคือสถานที่พูดบ้านของนางสุขาดา 

ล้ำค่าคือสถานที่ลอยถาดเพื่อเสียงดวงในการตรัสรู้ที่แม่น้ำเนรัญชรา

     สิ่งที่เรานั้นไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรานั้นจะได้เดินทางมาเพื่อที่จะเดินทางตามรอยพระพุทธองค์ ครั้งนี้คือเรานั้นเดินทางมาพร้อมมีผู้ใหญ่ใจบุญนั้นจ่ายในส่วนของการใช้จ่ายทั้งหมด เพียงเรานั้นจ่ายเพียงการทำพาสปอตเท่านั้น นั่นเป็นครั้งแรกของเราตอนอายุสิบห้าที่มีโอกาสได้เดินทางออกต่างประเทศ และหลังจากนั้นเป็นที่มาของการทำงานหรือว่าการเที่ยวในต่างประเทศ 

    เมื่อเรานั้นเดินทางมาถึงในส่วนของเมืองพุทธคยาประเทศอินเดียเรานั้นพักกันที่วัด ตอนเย็นนั้นเราเดินทางมาเพื่อที่จะทำวัดเย็นที่เจดีย์พุทธคยาต่อหน้าต้นโพธิ์ต้นที่สี่ หน่อเนื้อต้นโพธิ์ต้นที่หนึ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ และในส่วนของตอนเช้านั้นเราได้ทำการบวชชีพรหมณ์เพื่อที่จะเดินตามรอยพระศาสดา ในทุกแคว้นทุกเมืองจนถึงสถานที่ ปรินิพพาน สถานที่ในการสิ้นสุดทุกอย่าง แต่เป็นการเริ่มต้นของศาสนนาพุทธ 

    ตรงหน้าคือสถานที่พระบรมศาสดาเห็นรู้แจ้ง แน่นอนว่าเรานั้นต้องมีอย่างแน่นอนคือความปิติ ไม่ได้คิดว่าตนเองนั้นจะได้มาเพราะว่าตอนแรกนั้นแม่ไม่ให้มาครอบครัวไม่ยอมให้ไป มีเพียงครูของเราเท่านั้นที่ต่อสู้เพื่อให้เรานั้นมาถึงที่นี่ และครูเองเป็นเหมือนแม่ที่เรานั้นไม่เคยลืม ในการมาแสวงบุญในครั้งนี้ 

     เสียงสวดมนต์กังวาน พร้อมเสียงระฆังนั้นประสานเสียง สถานที่แห่งนี้มีเรื่องราว ห่างไปไม่ไกลนั้นเราจะเห็นในสถานที่ที่พระพุทธเจ้ายืนทอด หรือกุฏิที่พระพุทธเจ้านั้นอาศัยอยู่หลังจากที่ตรัสรู้ สามารถที่จะเดินเพื่อชมในส่วนของการระลึกถึง ในหนังสือเรานั้นสามารถที่จะอ่านหรือว่าดูรูปแต่พอเรานั้นได้เดินทางมาที่นี่นั้นเหมือนฝัน เราเพียงเด็กคนหนึ่งที่พ่อแม่นั้นเป็นชาวนา แม้ว่าทุกคนเพื่อนเรานั้นจะมองว่าแม่เรานั้นคือครู เพราะว่าเรานั้นอยู่บ้านกับครู 

    เสียงในการเปล่งวาจาเพื่อที่จะสวดมนต์มีความตื้นตันใจประกอบด้วย สุขในใจนั้นประทุออกมา ว่าครั้งหนึ่งนั้นเราคือชาวพุทธโดยแท้จริง 

   จนมาในครั้งนี้หากว่าให้เรานั้นเล่าในส่วนของสถานที่ทุกอย่างที่เรานั้นเดินทางไปยังอินเดีย ที่ไปในทุกเมืองแล้วเราสามารถที่จะนึกภาพออก สถานที่หนทางในการเดินทางในชายแดนอินเดียและเนปาล ทุกอย่างไม่ว่าจะในส่วนของแม่น้ำคงคาที่เผาศพแล้วไฟนั้นไม่มีวันมอดดับเพราะว่าคนนั้นมีการเสียชีวิติอย่างไม่มีวันจบสิ้น 

   ทุกเรื่องราวทุกการเดินทางนั้นมีความสุขและความปิติใจ ว่าครั้งหนึ่งเรานั้นเคยที่จะบวชในศาสนาและเดินตามรอยพระศาสดาไปในทุกที่