เราไม่จำเป็นต้องเก่งตลอดเวลา

เราไม่จำเป็นต้องเก่งตลอดเวลา

 

บางครั้งเรากดดันตัวเอง

เพราะคิดว่าต้องเข้มแข็งตลอดเวลา

 

ต้องทำให้ได้

ต้องอดทน

ต้องไม่ล้ม

ต้องไม่ผิดพลาด

 

จนลืมไปว่า…

 

เราเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เครื่องจักร

 

วันที่ทำได้ดี ก็ชื่นชมตัวเอง

วันที่ทำพลาด ก็ให้อภัยตัวเอง

วันที่เหนื่อย ก็พักได้

วันที่ยังไม่พร้อม ก็ไม่จำเป็นต้องฝืน

 

ลองมอง ต้นไผ่

 

เวลาพายุพัดแรง

มันไม่ได้พยายามแข็งต้านลมจนหัก

 

มันยอมโอนตามแรงลม

แล้วเมื่อพายุผ่านไป

มันก็ค่อย ๆ กลับมายืนอีกครั้ง

 

บางทีความเข้มแข็ง

ไม่ได้หมายถึงการไม่ยอมอ่อนลง

 

แต่คือการรู้ว่าเมื่อไรควรยืน

เมื่อไรควรยืดหยุ่น

และเมื่อไรควรพัก

 

เราไม่จำเป็นต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง

ด้วยการทำให้ทุกคนยอมรับ

 

ไม่จำเป็นต้องชนะใคร

ไม่จำเป็นต้องดีกว่าใคร

 

เพียงแค่เราไม่ทอดทิ้งตัวเอง

และยังพยายามเป็นตัวเรา

ในเวอร์ชันที่ดีขึ้น

 

ก็เพียงพอแล้ว

 

เหมือน ดวงดาวบนท้องฟ้า

 

บางคืนเรามองเห็นชัด

บางคืนมีเมฆบดบังจนแทบมองไม่เห็น

 

แต่ดวงดาวไม่ได้หายไปไหน

 

คุณค่าของเราก็เช่นกัน

 

วันที่ไม่มีใครมองเห็น

ไม่ได้แปลว่าเราหมดคุณค่า

 

วันที่เราล้มเหลว

ไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนล้มเหลว

 

และวันที่เรายังไปไม่ถึงฝัน

ไม่ได้แปลว่าเราจะไปไม่ถึงตลอดไป

 

จงให้พื้นที่ตัวเองได้เป็นมนุษย์ธรรมดา

ที่มีทั้งวันที่เก่ง

วันที่พลาด

วันที่หัวเราะ

และวันที่อยากหยุดพัก

 

เพราะเราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ

เพื่อที่จะรักตัวเองได้

 

แค่เป็นเรา

และค่อย ๆ เติบโตในแบบของเรา

ก็มีคุณค่ามากพอแล้ว

 

🌱 ไม่ต้องแข็งแรงทุกวัน

🌙 ไม่ต้องเก่งทุกเรื่อง

🤍 ไม่ต้องเหมือนใคร

 

แค่ไม่หยุดรักและไม่ทอดทิ้งตัวเอง

ก็เก่งมากแล้ว