"มหาเจดีย์เกสริยา" ความคิดถึงของชาวเมืองวัชชีเขตจังหวัดจัมบารัน ความอาลัยในพระพุทธเจ้า

ความห่วงใยห่วงหาที่คะนึงคิด ประดับประดิษฐ์ในสถานที่อันยิ่งใหญ่

มีเจดีย์เจ็ดชั้นคว่ำบาตรไว้ เรื่องราวที่สร้างไว้ให้ระลึกถึง

เป็นเจดีย์ที่สร้างขึ้นเป็นฐานกลมในครั้งแรก มีความแปลกตามสถานและสิ่งระลึก

สิ่งที่พระพุทธองค์ทิ้งไว้ในห่วงใย คือบาตรใหญ่ที่เคลื่อนย้ายได้ลำบากครัน

       การเดินทางในอินเดียครั้งนี้เราโชคดีที่ได้เดินทางไปตามเส้นทางที่ผ่านเมืองวัชชีซึ่งหากว่าจะเล่านั้นคือจังหวัดจัมบารัมในรัฐพิหารประเทศอินเดีย ก่อนหน้านั้นการเดินทางมาถึงที่นี่ในตอนเย็นมองไม่เห็นเจดีย์ทรงกลมเจ็ดชั้นครั้งนี้เรานั้นเห็นชัดเจนรวมถึงได้ลงไปกราบและชมในส่วนของเจดีย์  

   พระอาจารย์ได้เล่าเรื่องราวในการสร้างเจดีย์มหาเกสิริยานี้ให้ฟังว่าทำไมถึงได้ชื่อนี้ ก่อนหน้านั้นเจดีย์นี้ไม่ได้มีการสร้าง แต่หากแต่ว่าในสมัยพุทธกาลนั้นพระพุทธเจ้านั้นได้เสด็จมาที่นี่ และก่อนที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปนั้นทุกคนในเมืองนั้นอาลัยและเสียใจไม่อยากที่จะให้พระพุทธเจ้านั้นไป จึงได้ทูลขอว่า ในเมืองนี้นั้นไม่มีอะไรที่จะเป็นที่ระลึกให้นึกถึงพระพุทธเจ้าเลย หากว่าพระองค์จะไปนั้น ขอบางอย่างทิ้งไว้ให้ชาวเมืองได้ระลึกนึกถึงได้หรือไม่ 

   พระพุทธเจ้าจึงได้มอบในส่วนของบาตรของพระองค์นั้นให้ชาววัชชีไว้  ซึ่งบาตรนั้นมีขนาดใหญ่จึงไม่สามารถที่จะนำไปไว้ที่ไหนได้ จึงได้นำบาตรนั้นวางไว้และสร้างในส่วนของปราสาทที่มีฐานเป็นวงกลมตามรูปแบบของบาตรไว้ที่นี่ ซึ่งมีทั้งหมดเจ็ดชั้นอย่างสวยงาม เพื่อเป็นการระลึกนึกถึงพระพุทธเจ้า ซึ่งบ้านเรานั้นอาจจะเรียกว่าให้ไว้ดูต่างหน้า 

   พวกเรานั่งรถมาถึงตรงนี้ เจดีย์นั้นจะอยู่ไม่ไกลจากถนนสามารถที่จะเดินเข้าไปชมหรือว่ากราบได้ ถือว่าเป็นเจดีย์ที่ยังมีความสมบูรณ์ เพราะว่ามีอายุยาวนานมาหลายช่วงปี ถือว่าเป็นเจดีย์ที่มีความสำคัญของชาวเมืองวัชชีมาก ถือว่าเป็นสิ่งที่ชาวเมืองนั้นให้ความเคารพเป็นที่สุด

    การเดินทางในอินเดียนั้นคือการตามรอยพระศาสดาของเรา เรานั้นจะมีความสุขมากทุกครั้งที่มีการเล่าเรื่องราวที่มีที่มา ทำให้เรานั้นรู้สึกว่าเรานั้นได้กลับไปในสมัยนั้นและมีความสุขกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเส้นทางชีวิตที่ยาวนานของศาสนาพุทธ