อินเดียต้องที่สุดเสมอ ข้าวโป่งบ้านเรา บ้านเขานั้นแผ่นอย่างยักษ์

อาหารที่หากว่าร่างกายไม่แกร่งจริงไม่ควรลอง 

อินเดียนั้นอาหารหลากหลายอย่างหน้าตาเหมือนบ้านเรา แต่พอเรานั้นลองเท่านั้นกลับต่างกันอย่างลิบลับ

สิ่งที่เห็นตรงหน้าคิดว่าคือข้าวโป่งที่กรอบหวานอร่อยน่าลิ้มลอง 

พอชิมนั้นรสชาติต้องหยุดมองและยิ้มกริ่มไม่ชิมต่อ

    หากว่าใครนั้นเคยเดินทางไปประเทศอินเดียในครั้งหนึ่งแน่นอนว่าเรานั้นจะต้องเจอในส่วนของอาหารที่เรานั้นคุ้นเคยเพราะว่าหน้าตาของมันนั้นมีความเหมือนอาหารที่บ้านเรา นอกจากหน้าตาแล้วลักษณะนั้นยังเหมือน แต่เรานั้นอย่าได้ไปเชื่อหากว่าเรานั้นยังไม่ได้ลองชิม 

   การที่เรานั้นจะทดลองในการทานอาหารในอินเดียนั้น อย่าเพิ่งลองเยอะ ลองนิดเดียวเพราะว่าหากว่าเรานั้นไม่ถูกแล้วอาจจะต้องท้องเสียหรือว่าไม่สบายได้  อาหารบางอย่างนั้นคนของเขาทานได้เพราะว่าเขานั้นอยู่กับมันมานานแล้วกระเพาะคุ้นเคย แต่หากว่าใครที่ไม่เคยลองอาจจะท้องเสียหรือว่าทำให้ไม่สบายได้เหมือนกัน

   ร้านค้าใหญ่ในหน้าวัง หากว่าเรานั้นมองในส่วนของร้านอาหารนี้ คือร้านอาหารที่มีการวางขนมเป็นแผ่นใหญ่ๆ นั้นวางเรียงรายจำนวนมากช้อนกัน ซึ่งตอนนั้นที่เรานั้นสังเกตคือตอนเช้านั้นจะมีจำนวนมากแต่พอในช่วงบ่ายนั้นกลับหายไปทั้งหมด นั่นแสดงว่าคนที่นี่นั้นนิยมในการทานอาหารนี้ อาจจะเพราะว่าทานแทนอาหารหรือว่านำไปจิ้มกับอาหารที่นิยม 

   ตกใจแรกที่เจอคือใหญ่มาก จนตอนแรกนั้นไม่เจอคนขายเพราะว่าสูงท่วมหัว แต่เรานั้นเดินเข้าไปใกล้ถึงเจอ ราคาในการที่จะซื้อนั้นประมาณชิ้นละสามสิบรูปี ราคาไม่แพงมาก แต่หากว่าเรานั้นทานอาจจะต้องทนหน่อยเพราะว่าไม่ได้กรอบเหมือนบ้านเรา จะมีความแข็งแกร่งมาก จะต้องใช้ฟันของเรานั้นบดกว่าจะทานหรือกลืน  แต่สิ่งที่เรานั้นชอบมากคือการเก็บเรียงอย่างสวยงาม เป็นระเบียบ

   ทุกมุมมองทุกการเคลื่อนไหวนั้นสวยงามเสมอ เพราะว่าหน้าที่ที่ต้องหารายได้ แต่แม่ค้าในอินเดียนั้นจะไม่มีการเรียกลูกค้าเพียงสายตานั้นมองเท่านั้นเพียงพอ