“ แบนด็อก/พิตบูลลูกผสม ” กัดถึงตายจริงหรือ ? เปิดความจริงเรื่องสุนัขพลังสูง หลังเกิดเหตุสะเทือนใจ

บทความนี้จะมานำเสนอเกี่ยวกับเรื่อง “แบนด็อก” กัดถึงตายจริงหรือ ? เปิดความจริงเรื่องสุนัขพลังสูง หลังเกิดเหตุสะเทือนใจกันนะคะ 

จากเหตุการณ์สะเทือนใจที่เกิดขึ้น กรณี " ไจแอนท์ " สุนัขที่สื่อรายงานว่าเป็นแบนด็อก/พิตบูลลูกผสม อายุประมาณ 7 ปี กัดทำร้ายเจ้าของใหม่หญิงวัย 70 ปี จนเสียชีวิตในบ้านย่านนวมินทร์ กรุงเทพฯ กลายเป็นประเด็นที่สังคมตั้งคำถามทันทีว่า “แบนด็อกเป็นสุนัขที่อันตรายถึงขั้นกัดคนตายจริงหรือ?” พร้อมแล้วตามมาดูรายละเอียดกันต่อเลยค่ะ

“ แบนด็อก/พิตบูลลูกผสม ” กัดถึงตายจริงหรือ ? เปิดความจริงเรื่องสุนัขพลังสูง หลังเกิดเหตุสะเทือนใจ

จากรายงานข่าว ไจแอนท์เคยมีประวัติทำร้ายเจ้าของเดิมจนเสียชีวิต ที่จังหวัดชลบุรีในปี 2564 ก่อนถูกนำไปเลี้ยงโดยเจ้าของรายใหม่ และเกิดเหตุร้ายซ้ำอีกครั้งในปี 2569 นะคะ

“แบนด็อก” คือสุนัขพันธุ์อะไร ?

คำว่า **Bandog หรือ Bandogge ไม่ได้หมายถึงสายพันธุ์มาตรฐานเพียงสายพันธุ์เดียว** และในวงการสุนัขมีการใช้คำนี้ในหลายความหมาย

โดยทั่วไป “แบนด็อก” ในยุคปัจจุบันมักใช้เรียกสุนัขประเภทที่พัฒนาขึ้นเพื่อ **เฝ้าระวัง ปกป้อง หรือทำงานที่ต้องใช้กำลัง** นะคะ โดยมีสายเลือดแตกต่างกันไปตามผู้เพาะ บางสายมีการผสมสุนัขกลุ่มพิตบูลกับสุนัขกลุ่มมาสทิฟฟ์หรือสุนัขขนาดใหญ่

ดังนั้น การเรียกว่า “แบนด็อก” จึงไม่ได้บอกลักษณะทางพันธุกรรมของสุนัขทุกตัวได้อย่างแน่นอน และไม่ควรนำชื่อดังกล่าวไปใช้เหมารวมว่าสุนัขทุกตัวจะมีพฤติกรรมก้าวร้าวเหมือนกันนะคะ

แล้ว “กัดถึงตาย” ได้จริงหรือ ?

คำตอบคือ ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าสุนัขแบนด็อกทุกตัวจะกัดคนจนเสียชีวิตค่ะ

กรณี “ไจแอนท์” ที่เป็นข่าวล่าสุดเป็นตัวอย่างที่เกิดขึ้นจริง โดยมีรายงานว่าหญิงวัย 70 ปีเสียชีวิตจากการถูกสุนัขทำร้าย และสุนัขตัวเดียวกัน และยังมีประวัติเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของเจ้าของเดิมเมื่อปี 2564 ด้วยค่ะ

นอกจากนี้ ในต่างประเทศก็มีรายงานเหตุเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับสุนัขประเภท Bandog เช่น เหตุที่รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปี 2565 ซึ่งเจ้าหน้าที่อ่านมิเตอร์ถูกสุนัข 2 ตัวทำร้าย โดยหนึ่งในนั้นเป็น **Bandog ที่ผสม Bullmastiff** และผู้เสียชีวิตมีบาดเจ็บรุนแรงจากเหตุการณ์ดังกล่าว

เพราะฉะนั้นจึงปฏิเสธไม่ได้ว่า ** สุนัขขนาดใหญ่ที่มีพละกำลังสูง หากเกิดการโจมตีอย่างรุนแรง สามารถสร้างบาดแผลร้ายแรงและอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ ** นั่นเองค่ะ

เหตุผลที่ต้องระวังสุนัขขนาดใหญ่เป็นพิเศษ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ “ชื่อพันธุ์” เพียงอย่างเดียว แต่เกี่ยวข้องกับหลายปัจจัย ได้แก่

- ขนาดและกำลังของสุนัข
- พันธุกรรมและลักษณะเฉพาะตัว
- การเข้าสังคมตั้งแต่ยังเล็ก
- การฝึกและการควบคุมของเจ้าของ
- ประสบการณ์ที่ผ่านมา
- ความกลัว ความเครียด หรือความเจ็บปวด
- การปกป้องอาหาร พื้นที่ หรือเจ้าของ
- สถานการณ์ที่สุนัขรู้สึกว่าถูกคุกคาม

ข้อมูลด้านพฤติกรรมสุนัขระบุว่า **สุนัขทุกตัวสามารถกัดได้ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง** และสาเหตุอาจมาจากความกลัว การปกป้องทรัพยากร ความเครียด หรือการตอบสนองต่อสิ่งที่สุนัขมองว่าเป็นภัยคุกคามนะคะ

ดังนั้นคำว่า “พันธุ์ดุ” อย่างเดียวจึงไม่สามารถใช้ทำนายพฤติกรรมของสุนัขแต่ละตัวได้ทั้งหมดค่ะ

สิ่งที่น่ากังวลที่สุดในกรณี “ไจแอนท์”

ประเด็นสำคัญของข่าวครั้งนี้อาจไม่ใช่เพียงว่า “แบนด็อกอันตรายหรือไม่ ?” แต่คือ “สุนัขที่เคยมีประวัติทำร้ายคนจนเสียชีวิต ควรได้รับการประเมินและควบคุมอย่างไร ก่อนถูกส่งต่อไปอยู่กับเจ้าของใหม่ ?” นะคะ

รายงานข่าวระบุว่าไจแอนท์เคยก่อเหตุเสียชีวิตมาแล้วเมื่อปี 2564 ก่อนถูกส่งต่อมาอยู่กับเจ้าของรายใหม่ และเกิดเหตุร้ายซ้ำอีกครั้งในปี 2569

ถ้าเจอสุนัขตัวใหญ่ที่ไม่คุ้นเคย ควรทำอย่างไร ?

ไม่ว่าจะเป็นแบนด็อก พิตบูล ร็อตไวเลอร์ เยอรมันเชพเพิร์ด หรือสุนัขสายพันธุ์ใดก็ตาม หากไม่รู้จักสุนัขตัวนั้น **อย่าเข้าไปจับ ลูบ หรือเข้าใกล้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของ** อย่างเด็ดขาดนะคะ

หากสุนัขแสดงสัญญาณ เช่น ขู่ แยกเขี้ยว จ้องเขม็ง ตัวแข็ง เห่า พุ่งเข้าหา หรือมีท่าทีผิดปกติ ควร **ถอยห่างอย่างสงบ หลีกเลี่ยงการยั่วยุ และไม่พยายามเข้าไปจับตัวสุนัขเอง** ค่ะ

สำหรับสุนัขที่มีประวัติกัดหรือมีความเสี่ยงสูง ผู้เชี่ยวชาญแนะนำให้ใช้มาตรการจัดการความปลอดภัยที่เหมาะสม เช่น

-การควบคุมด้วยสายจูง
- การแยกพื้นที่
- ในบางกรณีอาจใช้ตะกร้อครอบปาก โดยตะกร้อไม่ใช่การแก้ปัญหาพฤติกรรม แต่เป็นเครื่องมือช่วยลดความเสี่ยงระหว่างการจัดการและฝึกพฤติกรรม

สรุป “แบนด็อกกัดถึงตายจริงหรือ ?”

คำตอบคือ จริงค่ะ สุนัขที่ถูกเรียกว่าแบนด็อกสามารถก่อให้เกิดการบาดเจ็บรุนแรงและอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ โดยกรณี “ไจแอนท์” ในข่าวล่าสุดเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนค่ะ

แต่สิ่งสำคัญคือ **อย่าเหมารวมว่าสุนัขแบนด็อกทุกตัวเป็นสุนัขอันตราย** เพราะ Bandog ไม่ใช่ชื่อสายพันธุ์มาตรฐานเดียว และพฤติกรรมของสุนัขขึ้นอยู่กับทั้งพันธุกรรม การเลี้ยงดู การฝึก การเข้าสังคม สุขภาพ และประสบการณ์ของสุนัขแต่ละตัวนั่นเองค่ะ

เพราะฉะนั้นเหตุการณ์ครั้งนี้ จึงไม่ควรจบลงด้วยคำถามว่า “หมาพันธุ์ไหนดุที่สุด ?” แต่อาจต้องเปลี่ยนเป็นคำถามว่า “เราจะป้องกันอย่างไร ไม่ให้สุนัขที่มีความเสี่ยงสูงกลายเป็นเหตุแห่งการสูญเสียอีก ?” นะคะ เพราะเมื่อสุนัขตัวหนึ่งมีประวัติทำร้ายคนรุนแรงแล้ว การรู้ประวัติและวางมาตรการควบคุมอย่างเหมาะสม อาจเป็นสิ่งที่ช่วยปกป้องได้ทั้ง คนและสุนัขในอนาคตนั่นเองค่ะ