ทำไม "อุโมงค์ทางลอดพัทยา" ขุดแป๊บเดียวเสร็จ แต่น้ำท่วมทีไรจมก่อนเพื่อนตลอด?

เมื่อเอ่ยถึงเมืองพัทยา หนึ่งในภาพจำของนักเดินทางยามเกิดฝนตกหนัก คือปัญหาน้ำท่วมขังชั่วคราวตามเส้นทางสายหลัก โดยเฉพาะบริเวณ "อุโมงค์ทางลอดพัทยากลาง" บนถนนสุขุมวิท ซึ่งเป็นอุโมงค์ทางลอดที่มีความยาวที่สุดในประเทศไทย แม้ในขั้นตอนการก่อสร้างทางวิศวกรรมโยธาจะถูกออกแบบมาอย่างรัดกุมเพื่อระบายการจราจรคอขวดบนถนนสุขุมวิท แต่เมื่อเกิดพายุฝนระดับวิกฤต อุโมงค์แห่งนี้มักจะกลายเป็นจุดแรกๆ ที่เกิดปัญหาน้ำท่วมจนต้องปิดการจราจรอยู่เสมอ

สาเหตุสำคัญประการแรกมาจากลักษณะทางภูมิศาสตร์ของเมืองพัทยา ซึ่งมีภูมิประเทศเป็นเนินเขาสโลปเอียงลงสู่ชายหาด ถนนสุขุมวิทและจุดก่อสร้างอุโมงค์ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่เป็น "แอ่งรับน้ำ" ทางธรรมชาติ เมื่อฝนตกหนักบนพื้นที่สูง น้ำฝนปริมาณมหาศาลจะไหลหลากลงสู่ที่ต่ำตามแรงโน้มถ่วง โดยมีปากอุโมงค์ทางลอดทำหน้าที่เป็นช่องรับน้ำขนาดใหญ่โดยปริยาย

ประการที่สองคือข้อจำกัดของระบบสาธารณูปโภคระบายน้ำปลายทาง แม้อุโมงค์ทางลอดพัทยาจะมีบ่อสูบน้ำใต้ดิน (Sump Pit) และเครื่องสูบน้ำอัตโนมัติประจำการอยู่ตามมาตรฐานวิศวกรรม แต่เมื่อปริมาณน้ำฝนเกินขีดความสามารถของคลองระบายน้ำและท่อระบายน้ำเมืองที่จะนำน้ำออกสู่ทะเลได้ทัน น้ำทะเลด้านนอกที่อาจมีสภาวะหนุนสูง ร่วมกับขยะมูลฝอยที่ไหลมากับน้ำฝนจนอุดตันหน้าตะแกรงเครื่องสูบน้ำ ส่งผลให้ประสิทธิภาพการสูบน้ำลดลงอย่างรวดเร็ว

เพื่อแก้ไขปัญหานี้ เทศบาลเมืองพัทยาและกรมทางหลวงจึงต้องมีการติดตั้งป้ายเตือนระดับน้ำดิจิทัล ระบบไฟสัญญาณฉุกเฉินปิดทางเข้าอุโมงค์อัตโนมัติ และการเพิ่มเครื่องสูบน้ำสำรองกำลังสูง ปัญหาน้ำท่วมอุโมงค์ทางลอดพัทยาจึงไม่ใช่เรื่องของโครงสร้างคอนกรีตที่ล้มเหลว แต่คือโจทย์การจัดการน้ำในภาพรวมของเมืองท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลที่ต้องรักษาสมดุลระหว่างการเมืองกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน