ธารน้ำจากหว่างเขา ความเชื่อสู่การเล่นน้ำของสองเรา "น้ำตกตาดยาว"

สิ่งที่ผ่านมานั้นเหมือนกับสายน้ำ ที่ผ่านไปแล้วไม่มีวันที่จะย้อนมาแก้ไขได้

ธรรมชาติสร้างหลายอย่างขึ้นมาให้กลมกลืน และวันเวลาจะกลืนธรรมชาตินั้นให้หายไปเสมอเมื่อเวลามาถึง

การเดินทางแสนพิเศษที่ไม่ได้มีพิเศษแต่เรื่องราว แต่จะติดในความทรงจำนั้นเสมอ 

  การเดินทางครั้งนี้ มีเพียงเพื่อนและเรา ใครจะรู้ว่าความรักในครั้งสุดท้ายที่เรานั้นได้เจอเขานั้นไปเที่ยวน้ำตกด้วยกันจะต้องจากกันตลอดไป  เรื่องราวที่จะเล่านั้นเป็นสิ่งที่เรานั้นนึกถึงเสมอเมื่อเรานั้นเดินทางไปเที่ยวสถานที่ที่มีน้ำตลอด  จากเรื่องราวที่เรานั้นได้เจอมา บางครั้งเราเองนั้นไม่กล้าที่จะเดินลงไปในน้ำที่เรานั้นไม่มีความมั่นใจว่าเรานั้นจะปลอดภัย แต่เรานั้นจะนั่งมองน้ำมากกว่าเล่นเพียงสัมผัสเพียงเท้าทั้งสองข้าง เพราะว่าน้ำค่อนข้างที่จะเร็วเกินไป

    ครั้งนั้นเราเองไปตั้งแคมป์ด้วยการปูเสื่อสบายๆ ไม่ได้มีอะไรมากต่างคนนั้นต่างซื้อในส่วนของส้มตำและไก่ย่างห่อขึ้นไปด้านบนเพื่อที่จะทานอาหารเที่ยงด้วยกัน และเรานั้นได้ไปนั่งใกล้กับเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เขานั้นเดินทางไปเพียงสองคน จากการที่เรานั้นคุยกันสามารถที่จะรู้ได้ว่าเขานั้นคือสองคนที่เตรียมในการที่จะเป็นแผ่นทองเดียวกันในเดือนหน้า 

   การที่เรานั้นพูดคุยทักทายเขาเพราะว่าเรานั้นเห็นว่าเขานั้นน่ารัก หญิงนั้นผิวขาวใส หากว่าเป็นภาษาบ้านเราคือมองแล้วสะออนมาก น่ารัก ขนาดหญิงยังอยากมอง ไม่นานเขานั้นลงเล่นน้ำด้วยกัน ด้วยการสวมใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ ถ้าถามว่าเรานั้นมองไหม มอง แต่ว่าไม่ได้ตลอด ทั้งสองเล่นน้ำด้วยกัน ประมาณสี่สิบนาทีได้ มีเสียงกรี๊ดร้องของชายดังขึ้น เพราะว่าหญิงสาวที่เขานั้นรัก ตกลงไปในน้ำวน ที่ค่อนข้างที่จะน้ำแรงและลึกกว่าทุกที่ในน้ำตก  

    นอกจากที่น้ำแรงแล้วยังน้ำไหลเชี่ยวอย่างยากที่จะประคองตัวได้  อาจจะเป็นเพราะว่าเขานั้นยังไม่ได้คุ้นชินกับบริเวณน้ำมากเท่าไหร่ จนทำให้เขานั้นโดนน้ำดูดเข้าไป  ในวินาทีนั้นชายหนุ่มตัดสินใจว่ายดำลงไปช่วยหญิงสาว มุดหานานประมาณเกือบห้านาทีหลังจากนั้นชายหนุ่มก็ไม่โผล่ขึ้นมาอีกเลย จนทำให้เรานั้นแจ้งไปยังหน่วยช่วยเหลือด้านล่างซึ่งอยู่ไม่ไกล เมื่อหน่วยมาถึงช่วยกันหาทั้งสองใช้เวลาร่วมสิบนาที ก็เจอทั้งสองในช้องของน้ำวนด้านล่างนั้นจะเป็นรอยหินลึกเข้าไป บ้านเรานั้นเรียก่า ช่องน้ำซึ่งมีความลึกและน้ำนั้นแรงมาก 

   ชายนั้นอาจจะเจอหญิงสาวที่รักแต่ว่าด้วยแรงของน้ำ จึงหมดแรงไม่สามารถที่จะช่วยหญิงสาวอันเป็นที่รักขึ้นมาได้  สภาพของท้ังสองที่เจอกันในลักษณะของการกอดกันแนบสนิท ความรักที่สองคนนั้นมาเจอกันและสิ้นสุดในความรักพร้อมกัน

    ทุกครั้งที่มองในเส้นทาง บางครั้งนั้นเราอาจจะต้องเจอคนหลายคนแต่ว่า คนที่เกิดมาเพื่อเรานั้นอาจจะหาได้ยาก หากว่าให้เรานั้นคิดว่า ทำไมคนสองคนนั้นจึงมาพรากจากกันตลอดกาลที่นี่ อาจจะเพราะว่าในชาติใดชาติหนึ่งนั้นเขาอาจจะร่วมชาติด้วยกันมาแล้วในช่วงหนึ่ง   จึงให้ค่าคำว่า "รักสองเรา จากกันนิรันดร์"