Sleepmaxxing เทรนด์นอนให้เป๊ะ ระวังยิ่งเช็กยิ่งเครียด จนหลับแย่กว่าเดิม

 

เมื่อก่อนการนอนหลับเป็นเรื่องธรรมดาที่แทบไม่ต้องคิดอะไรให้มาก ถึงเวลาเข้านอนก็ปิดไฟ วางโทรศัพท์ลง หลับตา แล้วปล่อยให้ร่างกายเข้าสู่ช่วงพักผ่อนตามธรรมชาติ

แต่ทุกวันนี้ “การนอน” กลับกลายเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่หลายคนพยายามทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด

ต้องนอนให้ครบจำนวนชั่วโมง ต้องเข้านอนตรงเวลา ต้องหลับลึกให้ได้มากพอ ต้องมีช่วง REM ในสัดส่วนที่เหมาะสม ห้องต้องมืด อุณหภูมิต้องพอดี ต้องเปิดเสียงช่วยผ่อนคลาย บางคนยังรับประทานอาหารเสริม เช่น แมกนีเซียม หรือใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ต่าง ๆ เพื่อหวังว่าจะช่วยให้หลับได้ดีขึ้น

และเมื่อตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ทำอาจไม่ใช่การถามตัวเองว่า “วันนี้รู้สึกสดชื่นไหม” แต่กลับเป็นการหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่า

เมื่อคืนเราได้คะแนนการนอนเท่าไร?

85 คะแนนดีหรือไม่?

72 คะแนนแย่เกินไปหรือเปล่า?

ทำไมเมื่อคืนหลับลึกน้อย?

ทำไม REM ลดลง?

ทำไมตื่นกลางดึกตั้งหลายครั้ง?

 

คำถามเหล่านี้อาจดูเหมือนเป็นการดูแลสุขภาพอย่างจริงจัง แต่หากมากเกินไปก็อาจย้อนกลับมาสร้างความกังวลเกี่ยวกับการนอนเสียเอง

พฤติกรรมที่พยายามเพิ่มประสิทธิภาพการนอนให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ กำลังเป็นที่รู้จักในโลกออนไลน์ว่า Sleepmaxxing หรือ “สลีปแม็กซิ่ง”

แนวคิดนี้ไม่ได้ผิดในตัวมันเอง เพราะการนอนให้เพียงพอและมีคุณภาพเป็นสิ่งสำคัญต่อสุขภาพ แต่ปัญหาคือ เมื่อความตั้งใจที่จะ “นอนให้ดี” กลายเป็นความพยายามที่จะควบคุมทุกอย่างเกี่ยวกับการนอนอย่างเข้มงวด การนอนซึ่งควรเป็นเวลาที่ร่างกายได้พัก ก็อาจกลายเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้สมองต้องทำงานหนัก

และนั่นเป็นจุดที่คำว่า Orthosomnia หรือ “ออร์โธซอมเนีย” ถูกนำมาใช้อธิบาย

คำนี้ใช้เรียกแนวคิดเกี่ยวกับการหมกมุ่นกับการทำให้ข้อมูลการนอนของตัวเองออกมาดีหรือสมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะข้อมูลจากอุปกรณ์ติดตามการนอน อย่างไรก็ตาม Orthosomnia ยังไม่ใช่ชื่อโรคหรือการวินิจฉัยทางการแพทย์ที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ จึงไม่ควรเข้าใจว่าใครก็ตามที่ตรวจคะแนนการนอนทุกเช้าจะ “เป็นโรคออร์โธซอมเนีย”

สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญกังวลมากกว่าคือ พฤติกรรมและความคิดที่หมกมุ่นกับการนอนจนทำให้ความกังวลเพิ่มขึ้น และอาจกระทบต่อการนอนจริง ๆ

จากการดูแลสุขภาพ สู่การ “จับผิดตัวเอง” ทุกคืน

อุปกรณ์ติดตามสุขภาพกลายเป็นของใกล้ตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่นาฬิกาอัจฉริยะ สายรัดข้อมือ ไปจนถึงแหวนอัจฉริยะ

อุปกรณ์เหล่านี้สามารถเก็บข้อมูลหลายอย่าง เช่น การเคลื่อนไหว อัตราการเต้นของหัวใจ และข้อมูลอื่น ๆ ที่นำมาประมวลผลเพื่อประมาณพฤติกรรมการนอน

ผู้ใช้จำนวนมากจึงสามารถเปิดแอปขึ้นมาในตอนเช้าแล้วเห็นข้อมูลว่าเมื่อคืนตัวเองนอนกี่ชั่วโมง ตื่นกี่ครั้ง และอุปกรณ์ประเมินว่าใช้เวลาอยู่ในแต่ละระยะของการนอนมากน้อยเพียงใด

บางระบบยังสรุปทุกอย่างออกมาเป็นตัวเลขเดียว เช่น “Sleep Score” หรือคะแนนการนอนหลับ

ตัวเลขเพียงตัวเดียวจึงกลายเป็นเหมือนคำตัดสินว่า

เมื่อคืนเรานอนดีหรือไม่ดี

แต่ความจริงแล้ว เรื่องการนอนมีความซับซ้อนมากกว่าตัวเลขหนึ่งตัว

คำว่า “Sleep Score” ไม่ใช่ค่ามาตรฐานทางการแพทย์แบบเดียวกันทั่วโลก แต่เป็นคะแนนที่ผู้ผลิตอุปกรณ์หรือแพลตฟอร์มแต่ละรายออกแบบอัลกอริทึมขึ้นมาเอง โดยอาจนำข้อมูลหลายด้านมาคำนวณรวมกัน เช่น ระยะเวลานอน ความสม่ำเสมอของเวลาเข้านอน และข้อมูลทางสรีรวิทยาบางอย่าง

ดังนั้น คะแนน 85 ของอุปกรณ์หนึ่งจึงไม่ได้หมายความว่าจะเท่ากับคะแนน 85 ของอีกอุปกรณ์หนึ่ง และไม่ควรนำตัวเลขดังกล่าวไปตีความว่าเป็นการวินิจฉัยโรค

เรื่องนี้สำคัญมาก โดยเฉพาะสำหรับคนที่เริ่มกังวลกับตัวเลขมากกว่าความรู้สึกของตัวเอง

นาฬิกาบอกว่าหลับดี แต่ทำไมเรายังรู้สึกไม่ดี?

นี่เป็นคำถามที่พบได้บ่อย

บางคนตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองนอนไม่เต็มอิ่ม แต่เมื่อตรวจดูอุปกรณ์กลับพบว่า “คะแนนการนอนดีมาก”

ในทางกลับกัน บางคนตื่นมาอย่างสดชื่น แต่เห็นว่าคะแนนเมื่อคืนต่ำกว่าปกติ ก็เริ่มคิดทันทีว่าตัวเองต้องมีปัญหาอะไรบางอย่าง

สิ่งที่ต้องเข้าใจก็คือ อุปกรณ์สวมใส่ทั่วไปไม่ได้วัดการนอนหลับโดยตรงในลักษณะเดียวกับการตรวจการนอนหลับทางการแพทย์

การตรวจการนอนหลับมาตรฐาน หรือ Polysomnography (PSG) ใช้ข้อมูลหลายชนิด รวมถึงคลื่นไฟฟ้าสมอง เพื่อช่วยระบุว่าบุคคลนั้นอยู่ในระยะการนอนหลับใด

ขณะที่อุปกรณ์สวมใส่จำนวนมากใช้ข้อมูลจากการเคลื่อนไหวและเซ็นเซอร์ทางสรีรวิทยาอื่น ๆ แล้วให้อัลกอริทึมประเมินว่าเจ้าของอุปกรณ์กำลังหลับหรือตื่น รวมถึงประมาณระยะการนอน

ด้วยเหตุนี้ ข้อมูลจากนาฬิกาหรือแหวนจึงมีประโยชน์ในการดู “แนวโน้ม” แต่ไม่ได้หมายความว่าตัวเลขทุกตัวจะมีความแม่นยำเทียบเท่าการตรวจทางการแพทย์

University of Oxford อธิบายว่า อุปกรณ์ติดตามการนอนมีประโยชน์ในการเก็บข้อมูลพฤติกรรมการนอนในชีวิตประจำวัน แต่ยังมีข้อจำกัด โดยเฉพาะการจำแนกระยะการนอนอย่างละเอียด

พูดง่าย ๆ คือ

อย่าให้นาฬิกากลายเป็นหมอประจำตัวของเรา

หากอุปกรณ์แสดงข้อมูลผิดปกติซ้ำ ๆ และเรามีอาการจริง เช่น ง่วงมากผิดปกติ นอนไม่หลับเรื้อรัง หรือมีอาการสงสัยภาวะหยุดหายใจขณะหลับ กรณีเช่นนี้ควรปรึกษาแพทย์ ไม่ใช่พยายามแก้ตัวเลขด้วยตัวเอง

สิ่งที่น่ากลัวกว่าคะแนนต่ำ คือ “ความกลัวคะแนนต่ำ”

ประเด็นนี้น่าสนใจมาก เพราะปัญหาอาจไม่ได้เกิดจากตัวอุปกรณ์โดยตรง แต่เกิดจากสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของผู้ใช้หลังจากเห็นข้อมูล

สมมุติว่าคืนหนึ่งนาฬิกาบอกว่าเรานอนเพียง 6 ชั่วโมง และให้คะแนนต่ำกว่าปกติ

คนหนึ่งอาจเปิดดูแล้วคิดว่า

“เมื่อคืนพักผ่อนไม่ค่อยพอ วันนี้คงต้องดูแลตัวเองหน่อย”

แล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปตามปกติ

แต่อีกคนอาจเริ่มคิดว่า

“ทำไมคะแนนต่ำ?”

“เราหลับลึกน้อยไปหรือเปล่า?”

“วันนี้จะทำงานไหวไหม?”

“คืนนี้ต้องนอนให้ดีขึ้น”

เมื่อถึงเวลากลางคืนก็เริ่มกังวลอีกว่า

“จะหลับไหม?”

“ต้องหลับให้ครบ 8 ชั่วโมง”

“ถ้าตื่นกลางดึก คะแนนต้องตกแน่ ๆ”

จากเรื่องเล็ก ๆ กลายเป็นความกังวลก่อนนอน

และยิ่งพยายามบังคับตัวเองให้หลับ ก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองต้อง “ทำให้สำเร็จ”

วงจรจึงอาจกลายเป็น

คะแนนต่ำ → กังวล → พยายามควบคุมการนอน → ยิ่งจับจ้อง → ยิ่งเครียด → นอนยาก → กังวลมากขึ้น

นี่ต่างหากที่เป็นประเด็นที่ควรระวัง

งานวิจัยพบว่า “ข้อมูลเกี่ยวกับการนอน” สามารถเปลี่ยนความรู้สึกในวันรุ่งขึ้นได้

งานวิจัยจากนักวิจัยมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดชิ้นหนึ่งน่าสนใจอย่างยิ่ง เพราะศึกษาผลของข้อมูลเกี่ยวกับการนอนต่อความรู้สึกในช่วงกลางวัน

ผู้เข้าร่วมได้รับข้อมูลย้อนกลับเกี่ยวกับการนอนในลักษณะที่ทำให้เชื่อว่าคุณภาพการนอนของตัวเองดีหรือแย่ ทั้งที่ข้อมูลดังกล่าวไม่ได้สะท้อนคุณภาพการนอนจริง

ผลการศึกษาพบว่า การได้รับข้อมูลว่าตัวเองนอนแย่สามารถทำให้ผู้เข้าร่วมรายงานว่ามีความง่วงและความเหนื่อยเพิ่มขึ้น รวมถึงรู้สึกว่าความตื่นตัวทางจิตใจลดลง

นี่เป็นตัวอย่างที่ทำให้เห็นว่า สิ่งที่เราคิดเกี่ยวกับการนอน อาจส่งผลต่อความรู้สึกในวันรุ่งขึ้นได้

ดังนั้น ถ้าตื่นมาแล้วเห็นข้อความว่า “คุณนอนแย่” บางคนอาจเริ่มต้นวันด้วยความรู้สึกว่าตัวเองไม่พร้อม แม้ว่าความเป็นจริงทางสรีรวิทยาจะไม่ได้แย่อย่างที่ตัวเลขบอกก็ตาม

เรื่องนี้ไม่ได้หมายความว่าข้อมูลจากอุปกรณ์เป็นข้อมูลปลอมทั้งหมด แต่หมายความว่า เราควรระมัดระวังการตีความข้อมูลและไม่ปล่อยให้ตัวเลขกลายเป็นตัวกำหนดความรู้สึกของเราทั้งหมด

“Sleepmaxxing” จึงไม่ได้ผิด แต่ต้องรู้ว่าเมื่อไรคือพอดี

ต้องย้ำตรงนี้ให้ชัด

การนอนให้เพียงพอเป็นเรื่องดี

การลดแสงจากหน้าจอก่อนนอนเป็นเรื่องดี

การออกกำลังกายเป็นเรื่องดี

การทำห้องนอนให้น่านอนเป็นเรื่องดี

การมีตารางเวลานอนที่สม่ำเสมอเป็นเรื่องดี

และการใช้อุปกรณ์ติดตามสุขภาพเพื่อดูแนวโน้มก็ไม่ได้ผิด

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ “การดูแลการนอน”

แต่อยู่ที่ การพยายามควบคุมทุกอย่างจนไม่เหลือความเป็นธรรมชาติของการนอน

หากต้องเปลี่ยนหมอนทุกครั้งที่คะแนนตก

ต้องซื้ออาหารเสริมใหม่ทุกครั้งที่ REM ลด

ต้องเปิดเสียงบางชนิดทุกคืน

ต้องตั้งอุณหภูมิห้องอย่างแม่นยำ

ต้องนอนให้ได้จำนวนชั่วโมงตามเป้าหมายเป๊ะ ๆ

และตื่นขึ้นมาตรวจคะแนนทันที

สิ่งเหล่านี้อาจทำให้เรื่องง่าย ๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่โดยไม่จำเป็น

คนวัย 50+ ยิ่งควรระวังการตัดสินตัวเองจากตัวเลข

สำหรับคนวัย 50 ปีขึ้นไป เรื่องการนอนอาจมีการเปลี่ยนแปลงตามวัยได้อยู่แล้ว หลายคนพบว่าตัวเองตื่นง่ายขึ้น ตื่นเช้ากว่าเดิม หรือนอนต่อเนื่องเหมือนเมื่อสมัยหนุ่มสาวไม่ได้

ดังนั้น การเห็นว่ารูปแบบการนอนเปลี่ยนไป ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังป่วยเสมอไป

สิ่งสำคัญกว่าการพยายามทำให้กราฟในแอปสวยงาม คือการดูว่า การนอนส่งผลต่อชีวิตจริงอย่างไร

ตื่นมาแล้วสดชื่นหรือไม่?

ระหว่างวันง่วงมากจนทำงานหรือขับรถลำบากหรือไม่?

มีอาการหลับในหรือไม่?

มีปัญหานอนไม่หลับอย่างต่อเนื่องหรือไม่?

ตื่นกลางดึกบ่อยจนกระทบชีวิตประจำวันหรือไม่?

กรนดังมากหรือมีคนใกล้ชิดสังเกตว่าหายใจสะดุดขณะหลับหรือไม่?

หากมีอาการเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง สิ่งที่ควรทำไม่ใช่การพยายามเพิ่มคะแนนในแอป แต่คือการพูดคุยกับแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านการนอนหลับ

เพราะบางปัญหา เช่น ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ จำเป็นต้องได้รับการประเมินอย่างเหมาะสม ไม่สามารถสรุปจากคะแนนในนาฬิกาเพียงอย่างเดียว

แล้วถ้าอยากนอนให้ดี ควรเริ่มจากตรงไหน?

คำตอบอาจธรรมดากว่าที่หลายคนคิด

ไม่จำเป็นต้องซื้ออุปกรณ์ราคาแพง

ไม่จำเป็นต้องสร้างห้องนอนเหมือนห้องทดลอง

และไม่จำเป็นต้องตั้งเป้าว่าทุกคืนต้องเป็นคืนที่ “สมบูรณ์แบบ”

หลักพื้นฐานที่ผู้เชี่ยวชาญด้านการนอนแนะนำมีหลายอย่างที่ทำได้โดยไม่ต้องเสียเงินมาก

1. ทำห้องนอนให้น่านอน

ห้องควรมีอุณหภูมิที่สบาย ค่อนข้างมืด และเสียงไม่รบกวนมากเกินไป

ไม่จำเป็นต้องทำให้ห้องมืดสนิทหรือกำหนดอุณหภูมิให้เป๊ะจนกลายเป็นความกังวล

หลักง่าย ๆ คือ ทำให้สภาพแวดล้อมเอื้อต่อการพักผ่อน

2. รับแสงในช่วงเช้า

แสงในตอนเช้ามีบทบาทต่อนาฬิกาชีวภาพของร่างกาย ซึ่งช่วยให้ร่างกายรับรู้ว่าเวลาใดควรตื่นและเวลาใดควรเตรียมตัวเข้าสู่ช่วงพักผ่อน

การออกไปรับแสงธรรมชาติในช่วงเช้าจึงเป็นพฤติกรรมง่าย ๆ ที่สามารถนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวัน

3. เคลื่อนไหวร่างกายอย่างสม่ำเสมอ

การออกกำลังกายเป็นประโยชน์ต่อสุขภาพโดยรวมและสัมพันธ์กับคุณภาพการนอนที่ดีขึ้น

ไม่จำเป็นต้องออกกำลังกายหนักเสมอไป การเดิน การยืดเหยียด หรือกิจกรรมทางกายที่เหมาะสมกับสภาพร่างกายก็สามารถเป็นจุดเริ่มต้นได้

4. ใส่ใจอาหาร แต่ไม่ต้องหมกมุ่น

การรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ โดยเน้นอาหารที่หลากหลาย ผัก ผลไม้ ธัญพืช และแหล่งโปรตีนที่เหมาะสม เป็นพื้นฐานสำคัญของสุขภาพโดยรวม

แต่ไม่จำเป็นต้องเชื่อว่ามีอาหารเสริมตัวใดตัวหนึ่งที่จะทำให้ทุกคนหลับได้ดีอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะอาหารเสริม เช่น แมกนีเซียม หากคิดจะรับประทานเพื่อหวังผลต่อการนอน ควรพิจารณาความเหมาะสมของแต่ละบุคคลและปรึกษาผู้เชี่ยวชาญหากมีโรคประจำตัวหรือใช้ยาอยู่

5. อย่าทำให้การนอนกลายเป็นการแข่งขัน

ข้อนี้อาจสำคัญที่สุด

หากใช้สมาร์ตวอทช์หรือสมาร์ตริง ให้มองข้อมูลเป็น “ตัวช่วยดูแนวโน้ม” ไม่ใช่คำตัดสินสุขภาพ

เมื่อคืนคะแนนต่ำไม่ได้หมายความว่าวันนี้จะต้องแย่

เมื่อคืนคะแนนสูงก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องทำให้ได้สูงกว่าเดิมทุกคืน

การนอนของมนุษย์ย่อมมีความแปรผัน

บางคืนเรานอนดีมาก

บางคืนอาจตื่นกลางดึก

บางคืนอาจหลับเร็ว

บางคืนอาจหลับช้ากว่าปกติ

ความแตกต่างเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าร่างกายของเราล้มเหลว

ความลับของการนอนที่ดี อาจคือ “เลิกพยายามมากเกินไป”

เรื่องนี้ฟังดูย้อนแย้ง แต่เป็นสิ่งที่ควรนำไปคิด

เราทุกคนอยากนอนหลับให้ดี

แต่การนอนเป็นกระบวนการที่ร่างกายควบคุมผ่านระบบทางชีวภาพจำนวนมาก เราไม่สามารถสั่งสมองว่า

“คืนนี้ต้องหลับลึก 2 ชั่วโมง”

“ต้องมี REM เท่านี้”

“ห้ามตื่นกลางดึก”

“ต้องได้คะแนน 90 ขึ้นไป”

แล้วคาดหวังว่าร่างกายจะทำตามคำสั่งได้ทุกครั้ง

ยิ่งพยายามควบคุมมาก ก็อาจยิ่งจับจ้องตัวเองมาก

และเมื่อสมองอยู่ในภาวะกังวล การเข้านอนก็อาจไม่ใช่ช่วงเวลาที่ผ่อนคลายอีกต่อไป

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมแนวคิดเรื่อง Sleepmaxxing จึงควรถูกมองอย่างมีสติ

ดูแลการนอนให้ดีได้ แต่อย่าดูแลจนตัวเองเครียดกับการนอน

 

ในมุมมองของผู้เขียน เห็นว่ากระแส Sleepmaxxing มีข้อดีตรงที่ทำให้ผู้คนกลับมาให้ความสำคัญกับการนอนมากขึ้น

โดยเฉพาะในยุคที่หลายคนทำงานหนัก ใช้โทรศัพท์จนดึก และให้เวลาการพักผ่อนน้อยกว่าที่ควร การที่คนหันมาสนใจเรื่องการนอนจึงถือเป็นเรื่องที่ดี

แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือการที่ “การนอนเพื่อสุขภาพ” ค่อย ๆ กลายเป็น “การนอนเพื่อให้ได้คะแนน”

ผู้เขียนมองว่า สำหรับคนวัย 50+ ไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับกราฟหรือคะแนนของคนอื่น และไม่ควรคาดหวังว่าตัวเลขในแอปจะต้องสวยงามทุกเช้า

หากใช้ชีวิตตามปกติ ตื่นมาแล้วรู้สึกสดชื่น ไม่ง่วงผิดปกติ และไม่มีอาการที่น่าสงสัย ก็ไม่ควรปล่อยให้ตัวเลขเพียงตัวเดียวมาทำให้ทั้งวันเสียไป

แต่หากมีอาการนอนไม่หลับเรื้อรัง ง่วงผิดปกติระหว่างวัน กรนดังมาก หายใจสะดุดขณะหลับ หรือปัญหาการนอนเริ่มกระทบสุขภาพและชีวิตประจำวัน กรณีนี้ควรให้ความสำคัญกับการพบแพทย์มากกว่าการซื้ออุปกรณ์หรืออาหารเสริมเพิ่ม

เพราะนาฬิกาอัจฉริยะอาจช่วยให้เรา “เห็นข้อมูล”

แต่ไม่ได้หมายความว่ามันจะสามารถ “วินิจฉัยเรา” ได้

สุดท้ายแล้ว การนอนที่ดีอาจไม่ได้หมายถึงการมีกราฟที่สวยที่สุดหรือคะแนนสูงที่สุด

แต่อาจหมายถึงการตื่นขึ้นมาในตอนเช้า แล้วรู้สึกว่า

“วันนี้เราพร้อมใช้ชีวิตแล้ว”

นั่นอาจเป็นตัวชี้วัดที่มีความหมายกว่าการนั่งกังวลว่าเมื่อคืนได้ 82 หรือ 87 คะแนนเสียอีก

ดังนั้น ก่อนจะพยายาม Sleepmaxxing จนชีวิตเต็มไปด้วยกฎเกี่ยวกับการนอน ลองถามตัวเองสักครั้งว่า

เรากำลังดูแลการนอนของตัวเอง หรือกำลังทำให้ตัวเองกังวลกับการนอนมากกว่าเดิม?

บางทีวิธีนอนหลับที่ดีที่สุด อาจไม่ได้อยู่ที่การเพิ่มสิ่งต่าง ๆ เข้าไปอีก แต่อยู่ที่การลดความกังวลลง ปล่อยให้ร่างกายได้พัก และยอมรับว่าการนอนของมนุษย์ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบทุกคืน

แหล่งที่มาของข้อมูล :

• BBC News — รายงานประเด็น Sleepmaxxing, การใช้เครื่องติดตามการนอน และแนวคิด Orthosomnia รวมถึงความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การนอนหลับ
• University of Oxford, Nuffield Department of Clinical Neurosciences — ข้อมูลเกี่ยวกับความแม่นยำและข้อจำกัดของอุปกรณ์ติดตามการนอน โดยเฉพาะการประเมินระยะการนอนจากอุปกรณ์สวมใส่
• University of Oxford — งานวิจัยเรื่อง Sham sleep feedback delivered via actigraphy biases daytime symptom reports in people with insomnia ซึ่งศึกษาผลของข้อมูลย้อนกลับเกี่ยวกับการนอนต่อการรับรู้ความง่วง ความเหนื่อย และความตื่นตัวในช่วงกลางวัน
• Sleep Foundation — ข้อมูลเกี่ยวกับ Orthosomnia และข้อจำกัดของเครื่องติดตามการนอน โดยระบุว่า Orthosomnia ยังไม่ใช่การวินิจฉัยทางการแพทย์ที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ
• American Academy of Sleep Medicine (AASM) — ข้อมูลเกี่ยวกับมาตรฐานการตรวจและประเมินการนอนหลับ รวมถึง Polysomnography และ Actigraphy