นกจอมวุ่นของลุงสมปอง [ตอน 3]

นกจอมวุ่นของลุงสมปอง [ตอน 3]

     หลังจากความอลหม่านในการประกวด ลุงสมปองก็คิดได้ว่าการบังคับให้เจ้าจุกทำในสิ่งที่มันไม่อยากทำนั้นไม่ใช่เรื่องดีอีกต่อไป เขาตัดสินใจยอมรับในความเป็นตัวเองของนกกระตั้วร็อกเกอร์ตัวนี้ และเริ่มปล่อยให้มันเลือกเพลงที่จะร้องเองอย่างอิสระ

แต่แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ลุงสมปองกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ เจ้าจุกก็เริ่มฮัมเพลงขึ้นมา เพลงที่มันร้องไม่ใช่เพลงร็อก แต่เป็นเพลงลูกทุ่งเก่าๆ ที่ลุงสมปองเคยเปิดให้มันฟังในวันแรก มันฮัมไปเรื่อยๆจนจบเพลง ลุงสมปองถึงกับน้ำตาคลอด้วยความตื้นตันใจ

เจ้าจุกหันมามองลุงสมปอง แล้วพูดว่า "ลุง! เพลงนี้มันก็ไม่แย่นะเนี่ย"

ลุงสมปองหัวเราะทั้งน้ำตา เขาลุกขึ้นไปลูบหัวเจ้าจุกเบาๆ "ใช่...มันไม่แย่เลย"

สุดท้ายแล้ว ทั้งลุงสมปองและนกกระตั้วจุกก็พบว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ การทำตามความฝันของใครคนใดคนหนึ่ง แต่อยู่ที่การยอมรับในความแตกต่าง และ แบ่งปันความรักผ่านเสียงเพลงที่ทั้งคู่ชื่นชอบ